Jak mocz i kał zmieniają kolor z żółtaczką

Kolor odchodów z żółtaczką ma tendencję do dramatycznej zmiany. Wynika to ze wzrostu enzymów wątrobowych i niezdolności organizmu do usuwania toksyn w odpowiednim czasie. Rozwój żółtaczki wiąże się z szeregiem czynników prowokujących, które opierają się na dysfunkcji dróg żółciowych. W miarę postępu patologii rozpoznawane są oczywiste objawy choroby, w tym zmiana naturalnego odcienia kału i moczu. W zależności od intensywności koloru specjalista określa nasilenie choroby.

Dlaczego zmienia się odcień moczu?

Za odcień moczu odpowiada substancja wytwarzana przez wątrobę, zwana bilirubiną. Ten składnik jest głównym składnikiem żółci lub pigmentu żółciowego. Powstaje podczas złożonego procesu chemicznego, który rozkłada hemoglobinę i inne substancje znajdujące się w wątrobie. Produkty rozpadu gromadzą się w żółci i są wydalane z organizmu wraz z innymi toksynami. Jest to proces ciągły, jednak w przypadku naruszenia funkcjonalnego celu wątroby rejestrowane jest gromadzenie się niebezpiecznych składników.

Bilirubina znajduje się we krwi ludzkiej w niewielkiej ilości. Wszelkie odchylenia od normy wskazują na rozwój procesów patologicznych, w szczególności niewydolności wątroby i pęcherzyka żółciowego. Potwierdza to szereg analiz laboratoryjnych krwi i moczu. Dzięki szybkiemu wzrostowi ilości bilirubiny możliwe jest zidentyfikowanie nieprawidłowości w organizmie bez dodatkowych badań.

Wszystkie naruszenia są rejestrowane przez odcień moczu. Podwyższona bilirubina prowadzi do wysokiego stężenia innego składnika - urobiliny. Odpowiada za kolor materiału biologicznego, zmieniając kolor naturalny na ciemny nasycony odcień. Na obecność nieprawidłowości w wątrobie wskazuje nie tylko wysoki poziom bilirubiny, ale także obecność erytrocytów i białka w moczu. Aby potwierdzić żółtaczkę, specjalista zaleca dodatkowe badanie krwi.

Powody zmiany odcienia kału

Bilirubina wpływa również na kolor stolca. Gromadząc się w jelicie w postaci sterkobiliny, prowadzi do wyraźnej zmiany odcienia kału. Obecność tego składnika w kale jest sprawdzana przez połączenie badanego materiału z dichlorkiem rtęci. Badanie przeprowadza się w ciągu dnia, tym razem wystarczy, aby kał zareagował z odczynnikami. Uzyskane dane porównuje się z wartościami laboratoryjnymi. Jeśli osoba jest zdrowa, materiał testowy nabierze różowego odcienia. Kolor zielony wskazuje na brak sterkobiliny.

Zakłócenia w pracy wątroby i trzustki stwarzają optymalne warunki do gromadzenia się w organizmie niebezpiecznych i toksycznych składników. W kale prowokują jego zmianę. W normalnych warunkach dzienna ilość wydalanej sterkobiliny wynosi 350 ml. Jeśli dany wskaźnik zmienia się w górę lub w dół, zwykle diagnozuje się intensywny postęp chorób w organizmie człowieka..

Jeśli analizy żółtaczki wskazują na gwałtowny spadek współczynnika sterkobiliny, specjalista naprawia ostre zaburzenie w funkcjonowaniu wątroby. W rzadkich przypadkach wzrost składnika obserwuje się w przypadku zapalenia wątroby. Wynika to z szybkiego wzrostu liczby czerwonych krwinek we krwi. W większości przypadków podobne procesy wskazują na postęp żółtaczki hemolitycznej..

Jeżeli w trakcie badania nie wykryto sterkobiliny, specjalista rozpoznaje całkowitą niedrożność dróg żółciowych. Zablokowanie przewodów jest spowodowane uciskiem przez guz lub kamień. W tym przypadku odcień kału z żółtaczką jest biały.

Ważne: nie tylko choroby wątroby mogą wpływać na zmianę koloru stolca. Podobne naruszenia odnotowuje się w zapaleniu dróg żółciowych, zapaleniu trzustki i zapaleniu pęcherzyka żółciowego..

Jak rodzaj żółtaczki wpływa na kolor materiału biologicznego?

Analiza moczu jest w stanie w pełni scharakteryzować stan osoby, zwłaszcza jeśli podejrzewa się żółtaczkę. Według licznych badań istnieją trzy główne typy zapalenia wątroby:

  • hemolityczny (nadnercza),
  • miąższowy (wątrobowy),
  • mechaniczny (subhepatyczny).

Hemolitycznemu zapaleniu wątroby towarzyszy zażółcenie skóry i błon śluzowych. Gwałtowny wzrost poziomu bilirubiny i gromadzenie się toksyn w organizmie prowadzi do niezdolności wątroby i nerek do odfiltrowywania niebezpiecznych substancji. Rezultatem tego procesu jest jasny kolor moczu..

Miąższowe lub wątrobowe zapalenie wątroby rozwija się na tle poważnych nieprawidłowości w funkcjonowaniu wątroby. Jego postęp jest spowodowany zastąpieniem zdrowych komórek narządu tkanką łączną lub bliznowatą. Ten proces jest charakterystyczny dla marskości. Wątroba nie radzi sobie ze swoją bezpośrednią odpowiedzialnością i traci zdolność przetwarzania bilirubiny. Substancja dostaje się do krwiobiegu w dużych ilościach. Bilirubina jest częściowo odfiltrowywana przez nerki, co zmienia naturalny kolor moczu na intensywny ciemny odcień. Z wyglądu przypomina mocne piwo lub herbatę..

W przypadku żółtaczki obturacyjnej rejestruje się szybkie gromadzenie się żółci w układzie przepływu. Proces ten jest spowodowany zablokowaniem przewodów w wyniku progresji łagodnych lub złośliwych guzów. Toksyny gromadzą się w żółci, co prowadzi do zatrucia organizmu. Część wyprodukowanej bilirubiny trafia do jelit, gdzie jest przekształcana w sterkobilinę. Ten składnik wpływa na naturalny kolor kału. W przypadku żółtaczki subhepatycznej kał przybiera blady lub biały odcień, a wraz z kolorem moczu występują podobne zmiany.

W cieniu stolca specjalista jest w stanie postawić wstępną diagnozę. Jednak jaki rodzaj żółtaczki jest rejestrowany u osoby i co spowodowało jej rozwój, dodatkowe badania laboratoryjne i instrumentalne pomogą określić.

Niebezpieczne zmiany w ciele noworodka

Zmiany w zabarwieniu moczu i kału są rejestrowane w każdym wieku. Jednak są one szczególnie niebezpieczne dla niemowląt. Odchylenia od normy są charakterystyczne dla choroby hemolitycznej noworodka (GBN). Jest to patologiczny proces, któremu towarzyszy szybki wzrost poziomu bilirubiny w organizmie. Rozwija się wraz z konfliktem Rh między matką a płodem, nawet w łonie matki. W większości śmiertelne.

Przy oczywistym konflikcie Rh zwiększa ryzyko samoistnego poronienia lub urodzenia martwego dziecka. W poprzednich latach śmiertelność z powodu rozwoju choroby hemolitycznej wynosiła 80%. Na rozwój patologii wskazuje jasny kolor skóry dziecka. Dodatkowym kryterium oceny jest zmiana koloru kału z żółtaczką, przybiera on jasnożółty odcień. W praktyce medycznej ten stan nazywa się kernicterus..

Zmiany zabarwienia moczu i kału stopniowo się zwiększają, 3-4 dni po urodzeniu dziecko ma jasnożółte wypróżnienia z lekkim zielonkawym odcieniem. W przypadku braku efektu terapeutycznego w 5 dniu następuje ostre zatrucie układu nerwowego i rozwój żółtaczki jądrowej (intensywność jej manifestacji wskazuje zdjęcie). Jeśli dziecko nie otrzyma pomocy w odpowiednim czasie, następuje śmierć..

Ważne: wszelkie zmiany w ciele osoby dorosłej i dziecka są powodem pilnej wizyty w placówce medycznej. Ignorowanie oczywistych oznak odchyleń jest niebezpieczne w przypadku rozwoju poważnych powikłań, w tym śmierci..

Dlaczego ludzie żółkną?

Dla wielu osób termin żółtaczka jest zwykle kojarzony z zapaleniem wątroby. Ale czy tak jest zawsze? Zrozummy to.

Co jest normalne?

Warunkiem rozwoju żółtaczki są zaburzenia metaboliczne, wydalanie, aw konsekwencji nadmierne gromadzenie się bilirubiny w tkankach. Powstaje w wyniku rozpadu erytrocytów, cytochromów, mioglobiny, które służyły swojemu czasowi.

Istnieją dwie formy bilirubiny: niezwiązana (lub, innymi słowy, pośrednia) i związana (bezpośrednia). Niezwiązana bilirubina jest toksyczna; zwykle łączy się z albuminą białkową i dostaje się do wątroby wraz z krwią. Komórki wątroby wiążą bilirubinę z kwasem glukuronowym i przekształcają ją w związaną bilirubinę. Jako część żółci wytwarzanej przez wątrobę bilirubina dostaje się do jelit i jest wydalana z kałem.

Istnieją dwie formy bilirubiny:

niepowiązane (lub inaczej pośrednie)

i połączone (prosto)

Dlaczego występuje żółtaczka?

Jeśli na niektórych etapach metabolizmu bilirubiny pojawią się zmiany, może rozwinąć się żółtaczka. W związku z tym wyróżnia się następujące jego typy:

Żółtaczka fizjologiczna. Dzieje się tak u dzieci z powodu niedojrzałości tkanki wątroby. Objawia się u 60-70% noworodków w 3-4 dniu urodzenia. Częściej występuje u dzieci urodzonych przedwcześnie i wiąże się z adaptacją organizmu do nowego środowiska. W tym przypadku żółtaczka znika po 1-2 tygodniach (u wcześniaków - po 3-4 tygodniach) i nie szkodzi dziecku.

Żółtaczka hemolityczna. Rozwija się w wyniku aktywnego niszczenia erytrocytów i konwersji uwolnionej hemoglobiny do bilirubiny. Ten rodzaj żółtaczki może być konsekwencją niektórych rodzajów niedokrwistości, naruszenia struktury białka hemoglobiny. Czerwone krwinki mogą również zostać zniszczone przez wiele leków i trucizn. Przyczyną tego typu żółtaczki jest konflikt Rh między kobietą a płodem..

Żółtaczka miąższowa (wątrobowa). Jest spowodowany zapaleniem tkanki wątroby wywołanym przez wirusy zapalenia wątroby, toksyny, niedotlenienie (niedobór tlenu we krwi) lub proces autoimmunologiczny, w którym komórki wątroby są niszczone przez własny układ odpornościowy.

„Najbardziej znane to wirusy zapalenia wątroby typu A, B, C, D, E, F, G.” Cytat z materiału „Tarcza i miecz przed wirusowym zapaleniem wątroby typu C. Jak chronić siebie i swoich bliskich?”

Żółtaczka obturacyjna. Mówią o tym, gdy dochodzi do naruszenia odpływu żółci z wątroby do dwunastnicy. Niektóre z przyczyn, które przyczyniają się do rozwoju żółtaczki obturacyjnej:

- kamienie i nowotwory w drogach żółciowych, zwężenie i zapalenie przewodów;

Choroba kamieni żółciowych jest niebezpieczna ze względu na powikłania. Wśród nich są zapalenie pęcherzyka żółciowego; zablokowanie przewodu pęcherzyka żółciowego; żółtaczka obturacyjna; powstawanie przetok (w tym między woreczkiem żółciowym a jelitem).

Więcej o kamicy żółciowej przeczytasz w naszym artykule

- robaki pasożytnicze - glisty w jelitowej fazie istnienia. Są zdolne do ruchów spiralnych do przodu, a próbując wniknąć w wąskie otwory, mogą prowadzić do poważnych powikłań: zablokowania dróg żółciowych i ich zapalenia, które objawia się żółtaczką obturacyjną i zapaleniem trzustki.

„Konsekwencjami ostrego zapalenia trzustki mogą być w szczególności powstawanie torbieli, martwica tkanki gruczołu, powstawanie w nim ropni”. Cytat z artykułu „Ostre zapalenie trzustki: zapobiegaj i neutralizuj”

Ponadto robaczyce również przyczyniają się do rozwoju anemii. Powstałe erytrocyty mają krótszą oczekiwaną długość życia niż normalnie, dlatego ich rozpad (hemoliza) wzrasta. Może to również powodować żółtaczkę..

Między innymi żółtaczka jest ostra i przewlekła. Jeśli w ostrym przebiegu wszystkie objawy pojawiają się jednocześnie i szybko rosną, wówczas przewlekły proces charakteryzuje się stopniowym objawem objawów, których zmiana intensywności jest związana z przebiegiem pierwotnej choroby.

Wśród poważnych przyczyn pojawienia się zażółcenia skóry, oprócz szeregu patologii układu pokarmowego i krwi, mogą występować zaburzenia układu sercowo-naczyniowego, hormonalnego i metabolizmu lipidów..

Należy pamiętać:

Człowiek może również „zżółknąć” w przypadku przesycenia organizmu karotenem. Efekt ten obserwuje się przy nadmiernym spożyciu buraków, dyni, marchwi, owoców cytrusowych, persymonów. W tym przypadku nie jest trudno odróżnić fałszywą żółtaczkę od prawdziwej żółtaczki - karoten plami tylko skórę, a błony śluzowe mają zwykły kolor. Podobny kolor może wystąpić w odpowiedzi na nadmierne spożycie kwasu pikrynowego lub leków z akrykiną..

Innym powodem zażółcenia skóry może być nadmierne używanie różnych przypraw, tłustych i pikantnych potraw, przedłużony post, nadużywanie alkoholu i narkotyków itp..

Jak manifestuje się żółtaczka?

Objawy towarzyszące zespołowi żółtaczki zależą od jego rodzaju..

Na przykład żółtaczka w wirusowym zapaleniu wątroby charakteryzuje się zabarwieniem skóry i błon śluzowych w jasnożółto-pomarańczowym kolorze na tle utraty apetytu, nudności i wymiotów. Mocz pacjenta ciemnieje, a kał odbarwia się.

Skóra, twardówka, błony śluzowe z żółtaczką, rozwinięte na tle guza trzustki, nabierają żółtego koloru z zielonkawym lub szarym odcieniem. Pacjent szybko traci na wadze, skarży się na nieznośny świąd skóry. W tym samym czasie kał staje się biały, a mocz - kolor ciemnego piwa.

„Tak zwany stolec acholowy (jasny kolor) jest charakterystyczny dla pacjentów z chorobami układu wątrobowo-żółciowego”. Cytat z artykułu „Nie tylko kolonoskopia: co może powiedzieć analiza kału?”

Jak zdiagnozować żółtaczkę

Aby zidentyfikować zespół żółtaczki i chorób, w których jest obserwowany, konieczne jest przeprowadzenie diagnostyki laboratoryjnej i innych metod badawczych. W takim przypadku następujące metody są uważane za informacyjne:

- ogólna analiza krwi. Dzięki niemu możliwe jest w szczególności sprawdzenie poziomu hemoglobiny, podejrzenie obecności procesu zapalnego w organizmie;

- chemia krwi. Umożliwia ocenę zawartości bilirubiny całkowitej i jej frakcji, enzymów wątrobowych itp.;

- badanie hormonów tarczycy, profilu lipidowego;

- badania dotyczące glisty;

- analiza markerów nowotworowych - CA19-9, C242, CEA;

- ogólna analiza moczu na żółtaczkę. Konieczne jest określenie poziomu bilirubiny i jej pochodnych w niej;

- analiza immunologiczna w celu wykrycia przeciwciał przeciwko wirusom zapalenia wątroby;

- PCR (reakcja łańcuchowa polimerazy) w celu wykrycia wirusów zapalenia wątroby;

- test antyglobulinowy, który określa prawdopodobieństwo wystąpienia żółtaczki hemolitycznej u noworodków;

- fibrogastroduodenoskopia, USG, TK i MRI narządów jamy brzusznej ujawnią stany zapalne, zmiany nowotworowe, kamienie w drogach żółciowych.

Wyboru niezbędnych metod diagnostycznych dla konkretnego pacjenta dokonuje lekarz, który wstępnie ocenił dolegliwości, objawy i zasugerował możliwą przyczynę zespołu.

Leczenie żółtaczki

Zależy to bezpośrednio od głównego procesu patologicznego, którego objawem jest żółtaczka i jest przeprowadzane przez specjalistów o odpowiednim profilu (gastroenterolog, specjalista chorób zakaźnych, hematolog, chirurg, onkolog, endokrynolog, kardiolog).

Zapobieganie chorobom, którym towarzyszy zespół żółtaczki

Możesz zapobiec rozwojowi żółtaczki, postępując zgodnie z prostymi wskazówkami:

- przestrzegać zasad higieny osobistej;

- monitorować dietę;

- nie jedz w niehigienicznych warunkach;

- unikać kontaktu z nosicielami wirusów;

- przestrzegać higieny pracy i odpoczynku;

- przejść planowane badanie lekarskie;

- niezwłocznie zwróć się o pomoc do placówki medycznej, jeśli wystąpią jakiekolwiek objawy.

Sevila Ibraimova

Artykuł powstał przy konsultacyjnym wsparciu specjalistów "Kliniki Ekspert" Smoleńsk

Żółtaczka

Przegląd

Żółtaczka, objaw charakteryzujący się żółtym zabarwieniem skóry i białek oczu.

Żółtaczka rozwija się, gdy substancja zwana bilirubiną gromadzi się we krwi i tkankach organizmu..

Oznaki żółtaczki

Najczęstsze objawy żółtaczki to:

  • zażółcenie skóry, oczu i błon śluzowych nosa i ust;
  • jasnobarwne stolce (w tym białe odchody);
  • ciemny mocz (kolor piwa lub herbaty).

Klasyfikacja żółtaczki

Zgodnie z mechanizmem rozwoju zatrzymywania bilirubiny w organizmie wyróżnia się trzy rodzaje żółtaczki:

  • Żółtaczka nadwątrobowa (hemolityczna) - pojawia się w wyniku zwiększonego gromadzenia się bilirubiny we krwi, która nie ma czasu na przetworzenie wątroby. Dzieje się tak, gdy dochodzi do nadmiernego rozpadu krwinek czerwonych - hemoliza, np. Przy anemii sierpowatokrwinkowej (wrodzona choroba, gdy krwinki czerwone są nieregularne i szybko niszczone) lub różne trucizny dostają się do krwiobiegu powodując niszczenie krwinek czerwonych.
  • Żółtaczka wątrobowa (miąższowa) - upośledzona przepuszczalność lub zniszczenie komórek wątroby, w wyniku czego nadmiar bilirubiny dostaje się do krwiobiegu. Dzieje się tak w przypadku zapalenia wątroby, zespołu Gilberta, marskości wątroby itp..
  • Żółtaczka podwątrobowa (mechaniczna) - występuje, gdy przepływ bilirubiny z wątroby do jelita jest zaburzony wraz z żółcią. Dzieje się z kamieniami żółciowymi lub guzami.

Kto jest podatny na chorobę

Żółtaczka wątrobowa i podwątrobowa występuje częściej u osób starszych i w średnim wieku niż u ludzi młodych. Żółtaczka nadwątrobowa może wystąpić u osób w każdym wieku, w tym u dzieci.

Unikanie żółtaczki można osiągnąć, prowadząc zdrowy styl życia. Na przykład możesz utrzymać prawidłową masę ciała, unikać nadmiernego picia i zminimalizować ryzyko zachorowania na zapalenie wątroby..

Leczenie żółtaczki

Leczenie żółtaczki u dorosłych i starszych dzieci zależy od choroby podstawowej..

Aby ustalić przyczynę żółtaczki, konieczne są pewne testy i badania. Przeczytaj więcej o diagnozowaniu żółtaczki.

Żółtaczka noworodków

Dzieci często rodzą się z objawami żółtaczki. W bardzo młodym wieku dziecko nie rozwinęło jeszcze w pełni mechanizmów usuwania bilirubiny.

Z reguły żółtaczka noworodków nie jest powodem do niepokoju. Zwykle ustępuje bez leczenia w ciągu dwóch tygodni..

Jeśli żółty kolor skóry dziecka utrzymuje się dłużej i towarzyszą mu inne niepokojące objawy, skontaktuj się z neonatologiem (w tym można zadzwonić do szpitala, w którym urodziło się Twoje dziecko) lub pediatrą. Dzięki naszej usłudze szybko znajdziesz neonatologa lub pediatrę w swoim mieście.

Przyczyny żółtaczki

Przyczyną żółtaczki jest zwiększona zawartość bilirubiny we krwi, która przenika do tkanek miękkich, nadając im charakterystyczne żółte zabarwienie..

Każda choroba, która zakłóca przechodzenie bilirubiny z krwi do wątroby i jej wydalanie z organizmu, może powodować żółtaczkę..

Co to jest bilirubina?

Bilirubina jest produktem niszczenia czerwonych krwinek (erytrocytów). Jest dostarczany z krwią do wątroby, skąd jako część żółci bilirubina dostaje się do pęcherzyka żółciowego, a następnie do jelit.

W układzie pokarmowym bakterie przekształcają bilirubinę w urobilinę i sterkobilinę, które są wydalane z moczem i kałem. To bilirubina zmienia kolor na żółty w moczu, a kał na ciemnobrązowy.

Klasyfikacja żółtaczki

Zgodnie z mechanizmem rozwoju zatrzymywania bilirubiny w organizmie wyróżnia się trzy rodzaje żółtaczki:

  • Żółtaczka nadwątrobowa (hemolityczna) - występuje przy nadmiernym rozpadzie czerwonych krwinek - hemolizie, co prowadzi do gromadzenia się we krwi bilirubiny, która nie ma czasu na przetworzenie wątroby. Dzieje się tak na przykład w przypadku anemii sierpowatej lub różnych trucizn dostających się do krwiobiegu, powodując niszczenie czerwonych krwinek.
  • Żółtaczka wątrobowa (miąższowa) - upośledzona przepuszczalność lub zniszczenie komórek wątroby, w wyniku czego nadmiar bilirubiny dostaje się do krwiobiegu. Dzieje się tak z zapaleniem wątroby, zespołem Gilberta, marskością wątroby.
  • Żółtaczka podwątrobowa (obturacyjna) - występuje, gdy coś blokuje normalny przepływ bilirubiny z wątroby do jelit wraz z żółcią. Dzieje się tak w przypadku kamieni w woreczku żółciowym lub guzach..

Przyczyny każdego rodzaju żółtaczki opisano poniżej..

Żółtaczka hemolityczna (nadwątrobowa)

Przyczyny żółtaczki nadwątrobowej są zwykle związane z nadmiernym zniszczeniem krwinek czerwonych zwanych krwinkami czerwonymi, co nazywa się hemolizą. Na przykład następujące choroby mogą prowadzić do hemolizy:

  • malaria, choroba zakaźna przenoszona przez krew, przenoszona przez komary wywołujące malarię, często występująca w regionach tropikalnych;
  • anemia sierpowata - wrodzona zmiana kształtu czerwonych krwinek, w wyniku której stają się kruche; w Rosji - bardzo rzadkie, częściej u osób o ciemnej karnacji;
  • talasemia - choroba genetyczna podobna do anemii sierpowatokrwinkowej, która również przyspiesza niszczenie czerwonych krwinek;
  • Wrodzona żółtaczka niehemolityczna, rzadkie zaburzenie genetyczne, w którym nie ma enzymów potrzebnych do przenoszenia bilirubiny z krwi do wątroby;
  • dziedziczna sferocytoza - rzadka choroba genetyczna, która skraca cykl życiowy krwinek czerwonych.

Żółtaczka miąższowa (wątrobowa)

Przyczyny żółtaczki wątroby są zwykle związane z uszkodzeniem hepatocytów - komórek wątroby:

  • wirusowe zapalenie wątroby - zapalenie wątroby typu A, B i C;
  • alkoholowa choroba wątroby - gdy wątroba jest uszkodzona w wyniku nadużywania alkoholu;
  • używanie narkotyków i skutki uboczne narkotyków - używanie ecstasy i przedawkowanie paracetamolu;
  • leptospiroza, infekcja bakteryjna atakująca nerki, wątrobę i układ nerwowy osoba zostaje zakażona częściej przez kontakt z wodą skażoną przez chore zwierzęta, przez produkty pochodzenia zwierzęcego lub podczas uboju zwierząt;
  • mononukleoza - infekcja wirusowa wywołana wirusem Epsteina-Barra; objawia się gorączką, bólem gardła, powiększeniem wątroby i śledziony, jest przenoszona z człowieka na człowieka przez unoszące się w powietrzu kropelki, przez ślinę i krew;
  • Pierwotna marskość żółciowa wątroby, rzadka choroba autoimmunologiczna wątroby, która z czasem prowadzi do rozwoju niewydolności wątroby
  • Zespół Gilberta - częsta choroba wrodzona, w której we krwi gromadzi się nadmiar bilirubiny; jest to spowodowane brakiem enzymu, którego wątroba potrzebuje do pełnego związania bilirubiny z kwasem glukuronowym i usunięcia jej z organizmu;
  • rak wątroby - rzadki i zwykle nieuleczalny rodzaj raka, który rozwija się w wątrobie;
  • narażenie na substancje szkodliwe dla wątroby, takie jak fenol (stosowany w tworzywach sztucznych) lub czterochlorek węgla (szeroko stosowany w przeszłości w lodówkach, ale obecnie ściśle kontrolowany).
  • Autoimmunologiczne zapalenie wątroby - rzadki stan, w którym układ odpornościowy zaczyna niszczyć komórki wątroby
  • Pierwotne stwardniające zapalenie dróg żółciowych jest rzadką autoimmunologiczną chorobą wątroby z uszkodzeniem dróg żółciowych;
  • Zespół Dubina-Johnsona to rzadkie zaburzenie genetyczne, w którym wątroba nie usuwa prawidłowo bilirubiny z organizmu, co prowadzi do jej kumulacji.

Żółtaczka mechaniczna (subhepatyczna)

Przyczyny żółtaczki subhepatycznej są związane z naruszeniem odpływu żółci:

  • kamienie żółciowe, które blokują przewód żółciowy
  • różnego rodzaju nowotwory (trzustka, woreczek żółciowy, drogi żółciowe), które uciskają drogi żółciowe;
  • ostre lub przewlekłe zapalenie trzustki - zapalenie trzustki, które prowadzi do jej obrzęku i ucisku na przewód żółciowy.

Diagnoza żółtaczki

Aby zdiagnozować żółtaczkę, stosuje się różne testy laboratoryjne i badania instrumentalne w celu określenia przyczyn i ciężkości stanu..

Historia medyczna i badanie

Rozpoznanie żółtaczki rozpoczyna się od ogólnego badania i zebrania skarg. Lekarz na pewno zapyta Cię, jak zaczęła się choroba. Możesz zostać poproszony o następujące pytania:

  • jeśli wystąpiły objawy grypy przed żółtaczką (oznacza to zapalenie wątroby);
  • Czy doświadczasz innych objawów, takich jak ból brzucha, swędzenie lub utrata wagi?
  • czy ostatnio byłeś w kraju, w którym powszechne są choroby takie jak malaria lub wirusowe zapalenie wątroby typu A;
  • czy zauważyłeś zmiany zabarwienia moczu i kału;
  • czy nadużywałeś alkoholu przez długi czas;
  • czy używasz narkotyków (lub używałeś w przeszłości);
  • czy byłeś narażony w pracy na niebezpieczne substancje.

Twój lekarz z pewnością zbada nogi, aby ustalić, czy nie ma obrzęku (obrzęk nóg, kostek i stóp jest możliwym objawem marskości wątroby, a także sonduje brzuch) (zauważalne powiększenie wątroby jest możliwym objawem zapalenia wątroby).

Odcień skóry może pomóc w zdiagnozowaniu rodzaju żółtaczki. Jeśli skóra i błony śluzowe mają cytrynowy odcień, jest to prawdopodobny objaw żółtaczki hemolitycznej. W przypadku żółtaczki miąższu kolor skóry staje się jasnożółty, szafranowo żółty. Z żółtaczką obturacyjną - zielonkawą.

Analiza moczu

W przypadku różnych typów żółtaczki analiza moczu zmienia stężenie substancji, takich jak urobilina (urochrom) i bilirubina.

W przypadku żółtaczki hemolitycznej urobilina jest zwykle zwiększana w moczu, ale bilirubina jest nieobecna.

W żółtaczce miąższowej wzrasta zarówno bilirubina, jak i urobilina.

W przypadku żółtaczki obturacyjnej urobilina będzie nieobecna w moczu, a stężenie bilirubiny zostanie gwałtownie zwiększone.

Biochemiczne badanie krwi i testy czynności wątroby

Biochemiczne badanie krwi pobiera się z żyły na pusty żołądek. Może służyć do pośredniej oceny funkcji narządów wewnętrznych: wątroby, nerek, trzustki, pęcherzyka żółciowego i serca. Kiedy pojawia się żółtaczka, biochemiczne badanie krwi koniecznie obejmuje testy czynności wątroby - testy, które diagnozują choroby, takie jak zapalenie wątroby, marskość wątroby, alkoholowa choroba wątroby.

Kiedy wątroba jest uszkodzona, uwalnia określone enzymy do krwiobiegu. W tym samym czasie poziom białek, które normalnie wytwarza wątroba, zaczyna spadać..

Mierząc poziomy tych enzymów i białek, możesz uzyskać dość dokładny obraz tego, jak dobrze działa twoja wątroba..

Możesz również zbadać swoją krew pod kątem markerów zapalenia wątroby i innych chorób zakaźnych..

Badania instrumentalne

Aby zidentyfikować przyczynę żółtaczki, zaleca się różne badania instrumentalne, które pozwalają na wizualizację narządów wewnętrznych i sprawdzenie obecności patologii w wątrobie lub drogach żółciowych.

Należą do nich:

  • badanie ultrasonograficzne (ultradźwięki) - za pomocą fal dźwiękowych o wysokiej częstotliwości tworzony jest obraz narządów wewnętrznych;
  • tomografia komputerowa (CT) - wykonuje się serię zdjęć rentgenowskich, które są zbierane przez komputer w celu uzyskania szczegółowego trójwymiarowego obrazu narządu;
  • rezonans magnetyczny (MRI) - za pomocą silnych pól magnetycznych i fal radiowych tworzony jest szczegółowy obraz wewnętrznej struktury badanej części ciała;
  • wsteczna cholangiopankreatografia (RCPG) - badanie drożności dróg żółciowych za pomocą endoskopu (małej elastycznej kamery światłowodowej), który jest wprowadzany przez usta, przełyk, żołądek i jelita do ujścia przewodu żółciowego i tam wstrzykuje się pigment nieprzepuszczalny dla promieni rentgenowskich, a następnie wykonuje serię zdjęć RTG.

Biopsja wątroby

Biopsję wątroby można wykonać, jeśli podejrzewa się marskość wątroby lub raka.

Podczas zabiegu, w znieczuleniu miejscowym, do jamy brzusznej wprowadza się cienką igłę w celu pobrania próbki komórek wątroby do badania pod mikroskopem.

Leczenie żółtaczki

Wybór leczenia żółtaczki będzie zależał od przyczyny..

Żółtaczka hemolityczna (nadwątrobowa)

Celem leczenia żółtaczki hemolitycznej jest powstrzymanie hemolizy - rozpadu czerwonych krwinek, który podnosi poziom bilirubiny we krwi.

W przypadku chorób zakaźnych, takich jak malaria, zwykle zaleca się stosowanie określonych leków przeciwinfekcyjnych. W przypadku zaburzeń genetycznych krwi, takich jak sierpowata lub talasemia, może być konieczne przetoczenie krwi lub składników krwi w celu zastąpienia czerwonych krwinek.

Zespół Gilberta z reguły nie wymaga leczenia, gdyż wywoływana przez niego żółtaczka nie jest groźna i nie stanowi poważnego zagrożenia dla zdrowia.

Żółtaczka miąższowa (wątrobowa)

W przypadku żółtaczki miąższowej uszkodzenie wątroby jest trudne do naprawienia, ale z czasem może samoistnie się zagoić. Dlatego leczenie ma zapobiegać dalszemu uszkodzeniu wątroby..

Jeśli jest to spowodowane chorobą zakaźną, taką jak wirusowe zapalenie wątroby lub mononukleoza, dalszym uszkodzeniom można zapobiec, stosując leki przeciwwirusowe.

Jeśli szkoda została spowodowana ekspozycją na szkodliwe substancje, takie jak alkohol lub chemikalia, zaleca się unikanie kontaktu z tymi substancjami w przyszłości.

W przypadku ciężkiej choroby wątroby przeszczep wątroby jest jedną z możliwych opcji leczenia. Jednak bardzo niewielu jest odpowiednich kandydatów do przeszczepu, a liczba oddawanych narządów jest ograniczona..

Żółtaczka mechaniczna (subhepatyczna)

W większości przypadków żółtaczkę obturacyjną leczy się chirurgicznie..

Podczas zabiegu konieczne może być usunięcie następujących narządów:

  • pęcherzyk żółciowy;
  • odcinek dróg żółciowych;
  • części trzustki.

Zapobieganie żółtaczce

Istnieje tak wiele możliwych przyczyn żółtaczki, że nie można ich wszystkich uniknąć, ale jest kilka kroków, które można podjąć, aby zminimalizować ryzyko choroby..

Alkohol

Najskuteczniejszym sposobem zapobiegania żółtaczce jest całkowite unikanie alkoholu, zwłaszcza jeśli pijesz go od wielu lat..

Jeśli nie możesz całkowicie przestać pić alkoholu, przeczytaj więcej o dopuszczalnym spożyciu alkoholu przez osobę dorosłą..

Jeśli trudno ci jest pić z umiarem, skontaktuj się z lekarzem. Istnieją służby wsparcia i specjalne leki, które mogą pomóc w ograniczeniu spożycia alkoholu..

Zapobieganie zakaźnemu zapaleniu wątroby

Wirusowe zapalenie wątroby typu A rozprzestrzenia się głównie drogą fekalno-ustną: przez brudne ręce, zabawki, źle przetworzoną żywność. Częściej na tę chorobę cierpią dzieci. Najlepszą profilaktyką tego typu zapalenia wątroby jest przestrzeganie zasad higieny osobistej: mycie rąk mydłem i wodą po skorzystaniu z toalety, przed jedzeniem i przygotowywaniem posiłków. Istnieje szczepionka na WZW typu A..

Wirusowe zapalenie wątroby typu B i C są przenoszone przez krew, nasienie i inne płyny ustrojowe. Najczęstszą drogą zakażenia jest stosowanie leków dożylnych, a także seks bez zabezpieczenia.

Podczas zabiegów inwazyjnych: piercingu, tatuowania, manicure i pedicure, leczenia stomatologicznego i innych zabiegów medycznych istnieje ryzyko zarażenia się zapaleniem wątroby. Unikając w miarę możliwości powyższych czynników, można zminimalizować ryzyko zarażenia się wirusem zapalenia wątroby. Możesz się zaszczepić przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby typu B..

Kontrola wagi

Tłuszcz ciała odbija się również w wątrobie. Nadmiar tłuszczu w organizmie prowadzi do rozwoju niealkoholowej stłuszczeniowej choroby wątroby, która ostatecznie może prowadzić do marskości. Dlatego osiągnięcie i utrzymanie zdrowej masy ciała jest skutecznym środkiem zapobiegania żółtaczce..

Ponadto dieta bogata w tłuszcz może prowadzić do wysokiego poziomu cholesterolu we krwi, a tym samym do ryzyka wystąpienia kamieni żółciowych..

Najskuteczniejszym sposobem odchudzania jest co najmniej 150 minut (dwie i pół godziny) ćwiczeń aerobowych o umiarkowanej intensywności tygodniowo. Może to być jazda na rowerze lub szybki spacer..

Konieczne jest również zmniejszenie porcji jedzenia i używanie do przekąsek wyłącznie zdrowej żywności. Zwykle zaleca się stopniowe odchudzanie, o około 0,5 kg na tydzień.

Przeczytaj więcej o tym, jak prawidłowo schudnąć.

Z którym lekarzem należy się skontaktować w przypadku żółtaczki?

Jeśli wystąpi którykolwiek z powyższych objawów żółtaczki, należy natychmiast skontaktować się z lekarzem. Są to ważne sygnały ostrzegawcze, które wskazują, że normalne funkcjonowanie organizmu zostało zaburzone. Wstępną diagnozę żółtaczki przeprowadza zwykle lekarz rodzinny, ponieważ objaw ten może być konsekwencją chorób różnych układów i narządów. Korzystając z usługi NaPopravku, możesz szybko znaleźć dla swojego dziecka terapeutę, lekarza rodzinnego czy pediatrę. Po wyjaśnieniu przyczyn żółtaczki może być konieczne skonsultowanie się z bardziej wąskimi specjalistami:

  • specjalista chorób zakaźnych - jeśli żółtaczka jest spowodowana infekcją, na przykład wirusowym zapaleniem wątroby;
  • gastroenterolog - jeśli przyczyną są choroby układu pokarmowego, na przykład marskość wątroby;
  • chirurga jamy brzusznej - jeśli operacja jest konieczna, np. w przypadku kamicy żółciowej;
  • onkolog - w przypadku podejrzenia guza.

Możesz być zainteresowany czytaniem

Lokalizacja i tłumaczenie przygotowane przez Napopravku.ru. NHS Choices bezpłatnie udostępniło oryginalne treści. Jest dostępny na stronie www.nhs.uk. NHS Choices nie dokonało przeglądu i nie ponosi odpowiedzialności za lokalizację lub tłumaczenie oryginalnej treści

Informacja o prawach autorskich: „Oryginalna zawartość Departamentu Zdrowia © 2020”

Wszystkie materiały na stronie zostały sprawdzone przez lekarzy. Jednak nawet najbardziej wiarygodny artykuł nie pozwala na uwzględnienie wszystkich cech choroby u konkretnej osoby. Dlatego informacje zamieszczone na naszej stronie nie mogą zastąpić wizyty u lekarza, a jedynie ją uzupełnić. Artykuły zostały przygotowane wyłącznie w celach informacyjnych i mają charakter rekomendacyjny.

  • Biblioteka
  • Objawy
  • Żółtaczka
  • Blog
  • program bonusowy
  • o projekcie
  • Kliniki
  • Dla lekarzy

© 2020 NaPopravku - usługa rekomendacji lekarzy i klinik w Petersburgu
LLC „Napopravku.ru” OGRN 1147847038679

115184, Moskwa, al. Ozerkovsky, 12

Jak zmienia się kolor moczu i kału w przypadku żółtaczki? Przyczyny zmian, leczenie i rokowanie

Żółtaczka nie jest chorobą, ale zespołem, który objawia się na tle pierwotnej choroby. Przed pojawieniem się jej charakterystycznych objawów, objawów pierwotnej choroby, pacjent nie czuje. Ponieważ wątroba nie ma zakończeń nerwowych, rozpoznanie patologii tego narządu jest trudne. Oprócz zażółcenia powłoki, błon śluzowych, pacjent ma inne objawy charakterystyczne dla choroby pierwotnej. Na przykład w przypadku żółtaczki może zmienić się kolor moczu i stolca..

O czym się dowiem? Treść artykułu.

Rodzaje żółtaczki

Widocznym objawem zespołu leczonego przez pacjentów jest zażółcenie skóry i błon śluzowych. Rozwój żółtaczki wiąże się z wieloma prowokującymi momentami opartymi na naruszeniu funkcji wydzielania żółci. Po konsultacji z lekarzem rozpoczynają się badania, których celem jest ustalenie przyczyny pojawienia się takich objawów. Ważne jest, aby zidentyfikować przyczynę, ponieważ przepisana terapia zależy od diagnozy..

  • Hemolityczny. Kolor skóry jest jasny, cytrynowy. Nie ma swędzenia skóry. Zwykle rozwija się anemia, więc skóra staje się blada w tym samym czasie. Wątroba jest powiększona, kolor moczu jest ciemny, kał nabiera bogatego koloru;
  • Miąższ. Powłoka jest czerwonawa, występuje umiarkowane swędzenie. Mocz staje się ciemny, a odchody, wręcz przeciwnie, odbarwiają się. Wątroba jest powiększona, bolesna;
  • Mechaniczny. Kolor skóry nabiera zielonkawego odcienia, silnego swędzenia i pokrzywki. Kał traci kolor, mocz ciemnieje. Pacjenci tracą na wadze;
  • Dzieci: fizjologiczne, patologiczne. Żółtaczka fizjologiczna występuje u prawie każdego noworodka. Dodatkowe leczenie w tej sytuacji nie jest wymagane..

W przypadku objawów zewnętrznych pacjent jest badany: USG wątroby, krwi, moczu, kału. Na podstawie wyników diagnozuje się i przepisuje terapię..

Przyczyny przebarwień moczu

Zmiana koloru moczu jest związana z obecnością barwnika żółci w organizmie człowieka. Substancja ta powstaje podczas rozpadu hemoglobiny i innych substancji zawartych w wątrobie. Odpady gromadzą się w żółci i są wydalane z organizmu razem z innymi toksycznymi substancjami.

Jego udział w ciele jest niewielki, dlatego nawet bardzo niewielka zmiana jego ilości jest bardzo ważnym sygnałem. Oznacza to, że zaczyna się rozwój patologii. Jeśli proces gromadzenia się bilirubiny w organizmie jest szybki, a jej poziom wzrasta, zmienia się kolor moczu, który usuwa go z organizmu. W przypadku tych zmian, nawet bez dodatkowych badań, ujawniają się odchylenia patologiczne.

Substancja urobilina odpowiada za zmianę koloru moczu. Zmienia się na ciemniejszy odcień piwa. Aby potwierdzić odchylenia, lekarz zaproponuje wykonanie badania moczu, które pokaże: poziom bilirubiny, obecność białka i erytrocytów.

Przyczyny przebarwień kału

Oprócz koloru moczu kolor stolca zmienia się gwałtownie w przypadku żółtaczki. Wynika to z faktu, że następuje wzrost poziomu enzymów wątrobowych, trudno jest usunąć toksyczne substancje z organizmu. W jelitach pacjenta bilirubina gromadzi się w postaci sterkobiliny, co prowadzi do tego, że kał zmienia swój zwykły kolor.

W zależności od odcienia i intensywności lekarz wyciąga wniosek o nasileniu patologii. Podczas prowadzenia badań zwraca się uwagę na poziom sterkobiliny. Jeśli waha się w różnych kierunkach od normy (350 ml dziennie), wyciąga się wniosek o postępujących chorobach.

Jeśli poziom wynosi zero, oznacza to, że drogi żółciowe są zatkane.

Jak zmienia się kolor moczu i stolca w zależności od rodzaju żółtaczki?

Jeśli istnieje podejrzenie rozwoju zapalenia wątroby, wizualna analiza koloru moczu i odcienia kału z żółtaczką może wiele powiedzieć specjaliście o rodzaju choroby. Według badań ustalono, jak mocz i kał zmieniają kolor w zależności od rodzaju żółtaczki:

  • Hemolityczny - bardzo jasny kolor moczu, odbarwiony kał;
  • Mechaniczne - w postaci subhepatycznej kał jest odbarwiony, jak mocz;
  • Miąższ - mocz nabiera ciemnego koloru piwa, kał jest prawie biały lub po prostu bardzo blady.

Zawsze zmiana koloru stolca danej osoby wskazuje na obecność zmian w ciele, które są negatywne. Wyjątkiem mogą być przypadki, gdy taka zmiana jest jednorazowa i związana z działaniami pacjenta. Na przykład jedzenie określonego rodzaju żywności.

Leczenie

Przed rozpoczęciem leczenia konieczne jest zebranie informacji i zbadanie pacjenta. Wykonaj analizę moczu i krwi, biochemię krwi, która dokładnie określi poziom bilirubiny we krwi.

Wątroba jest badana osobno, wykonywana jest biopsja. Pomaga to w ograniczeniu rozwoju zapalenia wątroby od innych patologii, a nawet raka wątroby. Po ustaleniu przez lekarza przyczyny choroby i postawieniu diagnozy przystępują do leczenia.

Leczenie farmakologiczne ma na celu:

  • Doprowadzenie poziomu bilirubiny do normalnych wartości;
  • Eliminacja objawów pierwotnej choroby.

Oprócz leków stosuje się fototerapię. Metoda opiera się na zdolności bilirubiny do rozkładu pod wpływem promieni ultrafioletowych. Dzięki tej metodzie możliwe jest obniżenie poziomu pigmentu we krwi..

U niemowląt żółtaczka fizjologiczna znika w ciągu kilku dni, bez konieczności stosowania leków. Jeśli u dziecka zdiagnozowana zostanie żółtaczka patologiczna, leczenie przeprowadza się z uwzględnieniem pierwotnej choroby.

Aby złagodzić objaw - swędzącą skórę, stosuje się środki na alergie.

Wskazane jest, oprócz działań medycznych, sporządzenie racji żywieniowej i przestrzeganie jej podczas leczenia. Jeśli zmiany patologiczne są poważne, inne metody nie przynoszą rezultatów, zastosuj środki interwencji chirurgicznej.

Prognoza

Wątroba to narząd o wyjątkowej zdolności. Potrafi regenerować własne komórki. Dlatego rokowanie w zakresie powrotu do zdrowia i dalszej jakości życia pacjenta jest korzystne. Jednak przygotowując prognozę, weź pod uwagę, jaka była pierwotna przyczyna rozwoju żółtaczki..

Jedno z najlepszych przewidywań dotyczy żółtaczki hemolitycznej. Sytuacja stanie się bardziej skomplikowana, jeśli do żółtaczki dołączą się choroby wtórne. Wtedy rokowanie staje się niekorzystne. Oczywiście przy pierwszym znaku od razu udają się do lekarza, rozpoczynają diagnostykę, a następnie leczenie.

Obecnie istnieje wiele metod leczenia, najważniejsze jest rozpoczęcie na czas. Najczęściej taka choroba nie będzie miała poważnego wpływu na życie pacjenta. Jeśli po zabiegu pacjent nie zrezygnuje ze złych nawyków, choroba powróci. Ponadto niszczenie wątroby będzie kontynuowane, zasób niezależnego przywracania, który nie jest nieograniczony..

Wraz z rozwojem żółtaczki zmienia się kolor skóry i błon śluzowych, produkty wydalania. Wynika to ze zmiany poziomu pigmentu żółci w organizmie. Zgodnie ze zmienionym kolorem lekarz wyda opinię na temat patologii w ciele. W niektórych przypadkach typ żółtaczki jest diagnozowany tylko dla tego objawu. W leczeniu stosuje się metody lecznicze mające na celu normalizację stężenia bilirubiny we krwi. Prognozy dotyczące przeżycia i wyleczenia są korzystne.

Co to jest bilirubina na żółtaczkę? Przyczyny wzrostu, diagnozy i leczenia

Czy żółtaczka jest niebezpieczna: jakie powikłania i choroby ją powodują?

Czym jest żółtaczka hemolityczna: przyczyny, patogeneza, objawy i leczenie

Żółtaczka: jak to się nazywa inaczej, rodzaje i leczenie żółtaczki

Diagnostyka różnicowa żółtaczki: tabela porównawcza

Mocz z żółtaczką

Grupa chorób wątroby, w których dotknięte są komórki tego narządu, łączy się pod wspólną nazwą zapalenie wątroby. W rozpoznaniu choroby ważną rolę odgrywa objaw, taki jak zmiana koloru moczu..

Rodzaje chorób

Rozróżnij zakaźne i inne rodzaje zapalenia wątroby. Najbardziej znane i rozpowszechnione to wirusowe zapalenie wątroby typu A, B i C. Pierwszy typ często objawia się ostrą chorobą, podczas gdy wirusowe zapalenie wątroby typu B i C jest podatne na utajony przepływ i przejście do postaci przewlekłej.

Jednym z objawów zapalenia wątroby, zwłaszcza zapalenia wątroby typu A, jest żółtaczkowy kolor skóry i twardówki oczu. Dlatego choroba ta w języku potocznym jest często określana jako żółtaczka..

Cechą wszystkich typów zapalenia wątroby jest długi okres inkubacji. Dla typów B i C - do kilku miesięcy. A nawet uważane za ostre zapalenie wątroby typu A objawia się 3-6 tygodni po zakażeniu.

Objawy choroby

Żółtaczka jest najczęściej nazywana zapaleniem wątroby typu A lub chorobą Botkina. Jednak pomimo nazwy choroba może przebiegać bez wyraźnego objawu w postaci żółtaczkowego koloru skóry..

Około 70% pacjentów, szczególnie wśród dorosłych, jest nosicielami choroby typu A całkowicie bez objawów lub myląc ich z objawami ostrych chorób układu oddechowego.

Rzeczywiście, objawy choroby są podobne do ostrych infekcji dróg oddechowych, ARVI, grypy:

  • Słabość
  • Gorączka, podwyższona temperatura
  • Ból stawów i mięśni
  • Nudności
  • Biegunka.

W przypadku braku zażółcenia skóry i twardówki osoba nie może skonsultować się z lekarzem, a zapalenie wątroby pozostanie nierozpoznane. Nawet dla lekarza z takim obrazem potrzebne są dodatkowe informacje i badania, aby zidentyfikować podstępną chorobę.

Ciemny mocz i przebarwiony stolec w zapaleniu wątroby to tylko niektóre z ważnych oznak, które mogą pomóc odróżnić chorobę wątroby od przeziębienia i grypy..

W przypadku złego stanu zdrowia, niestrawności, gorączki, silnego ciemnienia moczu, a także jasnego koloru kału, należy zdecydowanie skonsultować się z lekarzem!

Każde zapalenie wątroby, nawet łagodne, grozi przekształceniem się w postać przewlekłą. Oznacza to, że wirus będzie długo działał destrukcyjnie, co może skutkować poważnymi problemami z wątrobą. Dlatego ważne jest, aby wykryć chorobę jak najwcześniej..

Ciemny mocz jako objaw żółtaczki

Jeśli mocz i kał zmieniają swój kolor, jest to już powód, aby podejrzewać jakiekolwiek zaburzenia w czynności układu pokarmowego i całego organizmu..

  • Mocz zmienia kolor na znacznie ciemniejszy. Przypomina mocną czarną herbatę, może też bardzo się pienić..
  • Przeciwnie, odchody tracą swój zwykły kolor, stają się lekkie, zbliżone do bieli.

Przyczyny przebarwień moczu i kału

Substancja zwana bilirubiną wpływa na kolor moczu.

Bilirubina jest głównym składnikiem żółci, pigmentu żółciowego. Pojawia się po rozpadzie hemoglobiny i innych substancji w wątrobie, śledzionie i wielu innych narządach. Produkty rozpadu są gromadzone w żółci przez wątrobę i wydalane z organizmu. Bilirubina jest zwykle znajdowana we krwi w niewielkich ilościach. Jego wzrost wskazuje na naruszenie wątroby lub inne problemy organizmu.

Badanie krwi, w tym bilirubina, jest informacyjną metodą określania żółtaczki. Jednak analiza moczu może wiele powiedzieć, zwłaszcza zmiana jego koloru jest zauważalna bez specjalnych badań..
Wraz ze wzrostem ilości bilirubiny we krwi z powodu upośledzenia czynności wątroby jest wydalana z moczem. Tę pracę wykonują nerki, które filtrują krew i usuwają z niej niepotrzebne substancje. Wzrost bilirubiny w moczu - tutaj nazywany jest urobiliną - nadaje jej tak bogaty ciemny kolor, podobny do koloru żółci.
Ponadto podczas analizy moczu podczas żółtaczki można wykryć zwiększoną zawartość czerwonych krwinek i białka. Wszystko to daje lekarzowi możliwość wyciągnięcia wniosku na temat choroby. Jednak dla pełnej wiarygodności zwykle wykonuje się również badanie krwi pacjenta..

Odbarwienie kału z żółtaczką

W normalnym, zdrowym ciele bilirubina jest częściowo wydalana z moczem i częściowo przenika do jelit. Tam przekształca się w sterkobilinę i nadaje stołkowi charakterystyczny kolor. W przypadku choroby wątroby jej komórki przestają normalnie usuwać bilirubinę z krwi, więc substancja nie dostaje się do jelita. A odchody nie uzyskują swojego charakterystycznego koloru, przebarwiają się. Jest to również jeden z objawów żółtaczki, czyli jednego lub drugiego rodzaju zapalenia wątroby..
Kiedy pacjent wraca do zdrowia, z czasem jego wydzielina nabiera charakterystycznego koloru: mocz z ciemności staje się zwykle żółtawy, a kał ciemnieje, wręcz przeciwnie.

Diagnoza żółtaczki

Jeśli podejrzewasz żółtaczkę, lekarz koniecznie oceni ogólny stan i przepisze dodatkowe badania.

Zaburzenia rozumiane są jako oznaki:

  • zatrucie - złe samopoczucie
  • gorączka - dreszcze, temperatura
  • niestrawność - biegunka, nudności
  • żółtaczkowy kolor powłok.

W przypadku choroby nie jest konieczne posiadanie wszystkich objawów. Podczas badania palpacyjnego lekarz może wykryć powiększenie obszaru wątroby, ale to zaburzenie może również nie występować. Dlatego informacja o zmianie koloru moczu i kału będzie szczególnie pouczająca dla lekarza. Jeśli mocz jest znacznie ciemniejszy, a stolec staje się jasny, jest to również interpretowane jako objaw zapalenia wątroby..

Aby potwierdzić rozpoznanie, specjalista kieruje pacjenta na ogólne, biochemiczne badanie krwi i ogólne badanie moczu. Pokażą poziom bilirubiny, co oznacza, że ​​wątroba nie działa prawidłowo. Ponadto istnieje specjalne badanie krwi na markery wirusowego zapalenia wątroby. Zbieranie danych pozwala lekarzowi zdiagnozować i przepisać leczenie dla pacjenta.

Doktor najwyższej kategorii / Kandydat nauk medycznych
Dziedzina działalności: Diagnostyka i leczenie chorób
narządy przewodu pokarmowego, członek Towarzystwa Naukowego Gastroenterologów Rosji
Profil w G.+

Tak niebezpieczną chorobę, jak żółtaczka obturacyjna, można leczyć!

Żółtaczka obturacyjna (kod zgodny z ICD-10-K83.1) to choroba, która może się rozwinąć przy nieprawidłowym przepływie żółci. Zespół ten odnosi się do odpływu żółci przez drogi żółciowe do dwunastnicy..

W przypadku żółtaczki obturacyjnej kolor skóry zmienia się na żółtawy z powodu wzrostu poziomu bilirubiny we krwi. Takiej zmianie podlega nie tylko skóra, ale także różne błony śluzowe. Przebieg tej choroby wiąże się z bólem w podżebrzu, ciemnieniu moczu i acholicznym kale.

Żółtaczkę obturacyjną najczęściej leczy się zabiegiem chirurgicznym. Celem operacji jest przywrócenie prawidłowego odpływu żółci.

Taka choroba rozwija się po kamicy żółciowej lub z powodu powikłań po chorobach przewodu pokarmowego. Jeśli nie zostaną podjęte na czas metody leczenia tej choroby, wątroba zacznie zawodzić, co może być śmiertelne..

Co to jest żółtaczka obturacyjna

Sama żółtaczka obturacyjna jest stanem patologicznym, w którym odpływ żółci jest upośledzony w wyniku zatkania dróg żółciowych. Ludzka skóra i błony śluzowe żółkną, gdy pigmenty żółci dostają się do krwiobiegu. Choroba ta ma najczęściej charakter nowotworowy, a nowotwory złośliwe obserwuje się częściej niż łagodne.

Czasami występuje żółtaczka o charakterze nienowotworowym. Ta choroba jest również nazywana żółtaczką subwątrobową lub acholiczną..

Co to jest?

Ludzkie ciało wytwarza dziennie ponad litr żółci. Proces powstawania żółci zachodzi w sposób ciągły, ale wydzielanie żółci do dwunastnicy jest związane z posiłkami. Żółć rozpuszcza produkty rozkładu lipidów, a także pobudza aktywność enzymów trzustkowych i jelitowych.

Substancja ta zatrzymuje wzrost i rozmnażanie się bakterii chorobotwórczych. W wyniku rozpadu białek powstaje toksyczna substancja - bilirubina pośrednia. Jedną z funkcji wątroby jest wychwytywanie tego pierwiastka z krwi i przekształcanie go w bezpieczną bilirubinę bezpośrednią.

Z wątroby do jelit substancja ta przedostaje się przez przewody. W przypadku zablokowania, ucisku lub zapalenia, wydzielanie żółci jest opóźnione, a bilirubina ponownie dostaje się do krwiobiegu. To właśnie powoduje rozwój żółtaczki u dorosłych. Oficjalna klasyfikacja obejmuje cztery główne typy żółtaczki:

  • koniugacja - proces konwersji bilirubiny pośredniej zostaje zakłócony;
  • hemolityczny - wynik rozpadu erytrocytów;
  • wątroba - uszkodzenie tkanki wątroby, które występuje przy zapaleniu wątroby;
  • mechaniczny - istnieje przeszkoda w odpływie żółci.

Żółtaczka obturacyjna to proces patologiczny, który polega na naruszeniu odpływu żółci do dwunastnicy. Dysfunkcja rozwija się w wyniku obecności pewnych mechanicznych przeszkód. Zaburzenie jest często określane jako cholestaza pozawątrobowa..

Niedrożność dróg żółciowych najczęściej występuje w wyniku powikłań różnych schorzeń zarówno trzustki, jak i dróg żółciowych. Patologia objawia się w postaci zażółcenia skóry, twardówki oka, błon śluzowych. Pacjenci skarżą się na swędzenie skóry i bóle brzucha. Mocz staje się głęboko ciemny, a kał, wręcz przeciwnie, odbarwia się.

Postępująca żółtaczka obturacyjna może powodować marskość wątroby, posocznicę i niewydolność nerek lub wątroby. W przypadku braku wykwalifikowanej pomocy w odpowiednim czasie może dojść do śmierci. Etiologia (przyczyny) cholestazy jest najczęściej związana z kamicą żółciową, nowotworami złośliwymi. W ponad osiemdziesięciu procentach przypadków patologię rozpoznaje się u kobiet.

Czas trwania choroby

Czas trwania choroby zależy od stadium choroby. Pacjenci z żółtaczką należą do kategorii pacjentów trudnych, nawrót można zaobserwować w każdej chwili, wiele zależy też od chęci wyleczenia pacjenta i jego stosunku do choroby.

Dlatego przy krótkotrwałym zablokowaniu dróg żółciowych kamieniami choroba może trwać tylko kilka dni..

Jeśli pacjent ma żółtaczkę z rakiem, czas trwania choroby będzie zależeć od złożoności stanu i może trwać miesiącami.

Manifestacje

Rozpoznanie niedrożności dróg żółciowych nie powoduje żadnych trudności, ponieważ patologię wyróżniają jednoznaczne i żywe objawy. Na początek podkreślmy ogólne objawy żółtaczki obturacyjnej:

  • żółtaczkowe zabarwienie skóry, oczu i błon śluzowych;
  • ból po prawej stronie, który jest podawany na łopatkę, pachę i klatkę piersiową;
  • luźne, blade stolce;
  • ciemny kolor moczu;
  • wzrost temperatury;
  • wyczerpujące silne swędzenie, którego nie eliminują leki;
  • drapanie i siniaki na skórze;
  • nudności i wymioty;
  • utrata apetytu, utrata masy ciała;
  • wzrost brzucha z powodu gromadzenia się płynu;
  • ogólne złe samopoczucie;
  • obniżenie ciśnienia krwi;
  • powiększenie wątroby.

Zaburzenia asteniczno-wegetatywne przejawiają się w postaci stanów depresyjnych, senności w ciągu dnia, drażliwości, zmęczenia i bólów głowy. Pacjenci mają niedobór witamin.

Ważny! Po usunięciu pęcherzyka żółciowego może wystąpić żółtaczka obturacyjna.

Ze względu na ustanie wydzielania żółci do przewodu pokarmowego zaburzona jest ruchliwość narządu. Perystaltyka jelit i napięcie jelit są osłabione. W przypadku zablokowania dróg żółciowych pojawia się kolka wątrobowa z charakterystycznymi spazmatycznymi napadami bólu. Naciskając na wątrobę, zwiększa się zespół bólowy. Występuje wstrzymanie oddechu z nudnościami i wymiotami.

Przy długim przebiegu patologii skóra pacjenta staje się ciemnożółta z brązowym odcieniem. Wielu pacjentów obawia się, czy żółtaczka obturacyjna jest zaraźliwa. Możesz zarazić się tylko żółtaczką wirusową, która powstała na tle zapalenia wątroby typu A lub B.Mechaniczna cholestaza powoduje mechaniczną przeszkodę, a nie infekcję, dlatego patologia nie jest przenoszona ani przez krew, ani unoszące się w powietrzu kropelki.


Swędzenia z żółtaczką obturacyjną nie można niczym złagodzić

Z powodu naruszenia metabolicznych procesów niedotlenienia dochodzi do śmierci komórek wątroby. Na tym tle stopniowo rozwija się marskość wątroby. Niedobór witaminy D prowadzi do powstania osteoporozy. Powoduje to silny ból kręgosłupa i obfituje w spontaniczne złamania..

Zespół krwotoczny wywołuje rozwój krwawień z nosa, a także pojawienie się krwiaków i pajączków na skórze. A przy braku retinolu pogarsza się widzenie o zmierzchu. Występuje tak zwana ślepota nocna. Nie można zarazić się żółtaczką obturacyjną od pacjenta. Przenoszone mogą być tylko wirusy zapalenia wątroby. A niedrożność jest spowodowana przeszkodą w odpływie żółci.

Czas trwania choroby zależy od etapu procesu patologicznego. Pacjenci z żółtaczką obturacyjną są klasyfikowani jako ciężko chorzy. Nawrót może wystąpić w dowolnym momencie. Sukces leczenia w dużej mierze zależy od chęci samej osoby i jej stosunku do jej zdrowia..

Cholestaza u noworodków

Żółtaczka u niemowląt jest jednym z częstych problemów. Fizjologiczna cholestaza nie wymaga żadnej terapii, ustępuje samoistnie i nie powoduje żadnych konsekwencji. Żółtaczka obturacyjna jest stanem patologicznym i występuje z powodu naruszenia wydalania wolnej bilirubiny z wątroby.

Obturacja u noworodków jest oznaką takich patologii:

  • zespół zagęszczania żółci;
  • zarośnięcie przewodów pozawątrobowych. Patologia powstaje podczas rozwoju wewnątrzmacicznego. Objawy choroby pojawiają się drugiego lub trzeciego dnia po urodzeniu. Skóra niemowląt nabiera zielonego odcienia. Patologia wymaga interwencji chirurgicznej;
  • torbiel przewodu żółciowego wspólnego. Pokazana operacja.

Patogeneza

Żółtaczkowy kolor skóry, a także błon śluzowych i twardówki jest bezpośrednio związany ze wzrostem poziomu bilirubiny we krwi.

U zdrowej osoby bilirubina, będąca końcowym produktem metabolizmu hemoglobiny, powinna być wydalana z żółcią, jednak w przypadku wystąpienia przeszkody przedostaje się do krwiobiegu, działając toksycznie na cały organizm człowieka..

Dlaczego ta choroba jest niebezpieczna? W żółtaczce obturacyjnej stężenie bilirubiny we krwi wzrasta do zbyt wysokiego poziomu, osiągając kilkaset μmol / l (norma 34,2–42,75). Jednocześnie choroba podstawowa nie reaguje ani na leczenie chirurgiczne, ani na chemioterapię. Dalszy wzrost stężenia bilirubiny może kosztować życie pacjenta. Dlatego jedynym sposobem uniknięcia takiego wyniku jest wznowienie procesu odpływu żółci z wątroby. Można to osiągnąć poprzez obniżenie poziomu bilirubiny..

Mechanizm rozwoju

Porozmawiajmy teraz o patogenezie, czyli mechanizmie rozwoju, obturacji. Czerwone krwinki są niszczone w ludzkim ciele co minutę. W takim przypadku wolna toksyczna bilirubina dostaje się do krwiobiegu. Następnie wiąże się z białkami krwi i dostaje się do wątroby. W tym narządzie przy udziale określonych enzymów pierwiastek ten zamieniany jest na bilirubinę bezpośrednią - całkowicie bezpieczną dla organizmu.

Przeszkodą na drodze żółci mogą być dwa powody:

  • zachodzenie światła przez przesunięty kamień z kamicą żółciową (kamica żółciowa);
  • zwężenie przewodów i obrzęk błony śluzowej podczas procesu nowotworowego lub zmian bliznowatych.

Substancja jest ważnym składnikiem wydzieliny żółci, wraz z którą jest transportowana do jelit podczas trawienia pokarmu. Tam znowu zmienia się w prostą formę. Substancja jest częściowo wchłaniana z powrotem do krwiobiegu. Związki bilirubiny barwią mocz i kał na ciemno. W zależności od nasilenia procesu patologicznego istnieją trzy główne etapy choroby:

  • łatwy;
  • średni;
  • ciężki.

Powody pojawienia się

Niestety, przyczyny żółtaczki obturacyjnej mogą być bardzo różne, więc postawienie dokładnej diagnozy jest trudne.

Najczęstsze przyczyny rozwoju choroby:

  • kamica żółciowa;
  • wszelkie nowotwory złośliwe i łagodne, występują w 67% przypadków u pacjentów powyżej 40 roku życia;
  • pasożytnicze uszkodzenie narządów (wątroby i dróg żółciowych);
  • patologia dróg żółciowych spowodowana operacją;
  • wrodzone anomalie, co jest dość rzadkie.

Ten typ nowotworu, taki jak guz Klatskina, występuje bardzo rzadko. Tworzy się i rozwija w górnej części przewodu żółciowego i może prowadzić do niewydolności wątroby i innych poważnych konsekwencji. Objawy tej choroby i obraz kliniczny żółtaczki obturacyjnej są bardzo podobne..

Możliwe komplikacje

Dzięki szybkiemu rozpoczęciu terapii rokowanie jest korzystne. Pogarsza się, gdy przewód żółciowy jest uciskany przez nowotwór złośliwy. Jeśli pacjent nie otrzyma leczenia chirurgicznego na czas, rozwijają się poważne komplikacje:

  • marskość wątroby;
  • encefalopatia bilirubiny;
  • posocznica;
  • ostra (z całkowitym zablokowaniem dróg żółciowych) lub przewlekła (z częściową niedrożnością) niewydolność wątroby.

Film z YouTube powiązany z artykułem:

Objawy i oznaki

Ogólne objawy choroby:

  • narastający tępy ból w podżebrzu;
  • odbarwione, z luźnymi stolcami;
  • bardzo ciemny mocz;
  • zażółcenie skóry, błon śluzowych i twardówki oka, które ostatecznie stają się brązowe;
  • nudności, rzadziej wymioty;
  • swędzenie skóry;
  • zmniejszony apetyt i waga;
  • powiększenie wątroby;
  • wzrost brzucha z powodu nagromadzonego płynu;
  • zmniejszona wydajność;
  • podwyższona temperatura ciała.

Swędzenie skóry zwykle pojawia się przed pojawieniem się objawów choroby, zwłaszcza jeśli choroba jest spowodowana pojawieniem się guza. Tego swędzenia nie można niczym usunąć..

Żółtaczka obturacyjna, której przyczyny są pochodzenia nowotworowego, charakteryzuje się tępym bólem w okolicy nadbrzusza, który czasami odczuwa się w plecach. A kiedy naciskasz na woreczek żółciowy, pojawiają się silne bolesne odczucia. W tym przypadku wątroba jest powiększona, pacjent skarży się na silny świąd i brak apetytu.

W przypadku guzów głowy trzustki powiększa się również pęcherzyk żółciowy. Należy również zauważyć, że w przypadku raka głowy trzustki zapalenie wątroby obserwuje się w 90% przypadków..

Objawy raka głowy trzustki.

  • ból w górnej części brzucha;
  • tracić na wadze;
  • swędząca skóra.

Jednocześnie u 40% pacjentów obserwuje się objawy Courvoisiera, gdy w badaniu palpacyjnym z powodu zamknięcia przewodu żółciowego stwierdza się duży i bardzo bezbolesny pęcherzyk żółciowy. Żółknięcie zwiększa się wraz z ziemistym odcieniem. W przypadku guza głowy trzustki (z powodu stagnacji żółci) wątroba jest powiększona, z przerzutami staje się wyboista. W takich przypadkach zwykle rozpoznaje się dodatkowe techniczne zapalenie wątroby..

Wzrost temperatury jest spowodowany infekcją dróg żółciowych lub rozpadem samego guza. Jeśli podwyższona temperatura utrzymuje się przez długi czas, możemy mówić o żółtaczce subhepatycznej. Ten objaw obala diagnozę „wirusowego zapalenia wątroby”.

Należy również zauważyć, że spadek apetytu na krótko przed rozwojem choroby najczęściej wskazuje na łagodną jakość żółtaczki. Przedłużający się brak apetytu, który pojawił się na długo przed chorobą, mówi o złośliwej formacji. Na przykład guz Klatskina charakteryzuje się utratą masy ciała, bólem brzucha i ciemnym zabarwieniem moczu.

Czynniki prowokujące

Niedrożność dróg żółciowych może być skutkiem różnych chorób przewodu pokarmowego. Wśród nich są złośliwe nowotwory, których obecność jest czasami rozpoznawana tylko z powodu zażółcenia skóry i twardówki oka. Dlatego nie można zignorować żadnych zmian na skórze..

Jeśli mówimy o łagodnych patologiach, następujące choroby mogą prowadzić do cholestazy:

Swędzenie skóry z chorobą wątroby

  • ZhKB. Kamienie nie tylko blokują światło dróg żółciowych, ale także je uszkadzają. To powoduje rozwój procesów zapalnych i zmian bliznowaciejących;
  • wrodzone anomalie atrezji dróg żółciowych lub hipoplazja dróg żółciowych;
  • autoimmunologiczne zapalenie dróg żółciowych. W takim przypadku układ odpornościowy wytwarza ochronne przeciwciała przeciwko własnym tkankom;
  • zapalenie trzustki. Trzustka i drogi żółciowe są blisko siebie, więc obrzęk i stan zapalny mogą je po prostu ścisnąć;
  • torbiel głowy trzustki;
  • zwężenia dróg żółciowych, które powstały na tle operacji;
  • infekcje pasożytnicze - alweokokoza, torbiele bąblowicy i inne zmiany pasożytnicze, zarówno dróg żółciowych, jak i samej wątroby;
  • ostre zapalenie wyrostka robaczkowego;
  • wrzód dwunastnicy;
  • zaburzenia w pracy dwunastnicy.

Uwaga! W prawie siedemdziesięciu procentach przypadków żółtaczka obturacyjna jest konsekwencją złośliwych nowotworów..

Niestety przyczyny żółtaczki obturacyjnej mogą być związane z rozwojem złośliwych patologii, a mianowicie:

  • rak wątroby;
  • guzy dróg żółciowych;
  • duże przerzuty w wątrobie;
  • rak głowy trzustki;
  • rak jelita cienkiego.


Cholestaza często rozwija się na tle kamicy żółciowej i nowotworów złośliwych

Diagnostyka

Lekarzowi nie będzie trudno zdiagnozować, gdy guz jest zaniedbany i można go łatwo wykryć palpacyjnie. Jednak przy pierwszych objawach wystąpienia choroby, po rutynowym badaniu przez lekarza, konieczne jest dokładne badanie, aby w odpowiednim czasie postawić dokładną diagnozę. Tradycyjne testy laboratoryjne nie dadzą dokładnych wyników, ponieważ wskaźniki testów są podobne do tego samego wirusowego zapalenia wątroby.

Diagnoza żółtaczki obturacyjnej obejmuje następujące badania:

  • prowadzenie diagnostyki ultrasonograficznej, w której można zobaczyć stan dróg żółciowych, wątroby, zidentyfikować kamienie w żółci;
  • relaksacyjna duodenografia, dzięki której można zidentyfikować objaw Frostberga, wskazujący na obecność onkologii;
  • RCPG, endoskopowa cholangiopankreatografia wsteczna, która służy do wykrywania blokady OBD, jeśli wyniki USG nie są skuteczne. Dzięki tej metodzie możesz zidentyfikować małe guzy, zbadać stan przewodu;
  • przezskórną cholangiografię przezwątrobową, która jest wykonywana z zablokowaniem dróg żółciowych w wrotach wątroby. Ta metoda niesie duże zagrożenie dla organizmu z możliwymi komplikacjami, dlatego uciekają się do niej w ostateczności;
  • skanowanie radioizotopowe wątroby - pozwala zidentyfikować rozwijające się guzy i zmiany pasożytnicze, jeśli inne metody były nieskuteczne w wyniku leczenia;
  • laparoskopia, którą należy wykonać w celu określenia stopnia uszkodzenia wątroby.

Jeśli lekarz podejrzewa guz Klatskina, w tym przypadku przepisuje się biopsję, w której wykrywane są złośliwe komórki. Nieleczony może rozwinąć się rak wątroby..

Klasyfikacja

Żółtaczka obturacyjna zawsze prowadzi do jednego rezultatu - zamknięcia światła przewodu wątrobowego, co zapobiega przedostawaniu się żółci do jelit. W takim przypadku prześwit można całkowicie lub częściowo zamknąć, od tego zależy nasilenie procesu i nasilenie nasilenia objawów.

Zespół klasyfikuje się według kilku kryteriów:

  • Ze względu na jego występowanie: łagodne (zwężenie dróg żółciowych z powodu zmian bliznowaciejących, zablokowanie przez kamień i inne);
  • złośliwy (rak zlokalizowany w głowie trzustki, dużej brodawki dwunastnicy, drogach żółciowych).
  • W zależności od ciężkości, w zależności od zawartości OB we krwi, μmol / l:
      O
  • 100
  • OB> 200 - poważne.
  • Według stopnia odpływu żółci:
      pełny;
  • niekompletny;
  • przerywany.
  • Według poziomu lokalizacji przeszkody w odpływie żółci:
      niski blok - naruszenie przejścia żółci na poziomie końcowej (końcowej) sekcji wspólnego przewodu żółciowego;
  • blok wysoki - na poziomie przewodów wewnątrzwątrobowych i początkowego odcinka przewodu wątrobowego wspólnego.

    Czas trwania żółtaczki u dorosłych przed wystąpieniem ciężkiej niewydolności wątroby wynosi od 10 dni do 6 miesięcy. Nasilenie stanu pacjenta nie zależy już od poziomu bilirubiny we krwi, ale od czasu trwania zespołu i spowodowanych powikłań.

    Czy to jest zaraźliwe dla innych?

    Na pytanie, czy żółtaczka obturacyjna jest zaraźliwa (i niepokoi wiele osób) można odpowiedzieć jednoznacznie - nie. Choroba nie jest przenoszona ani przez krew, ani przez kropelki w powietrzu, ponieważ przyczyny jej wystąpienia znajdują się bezpośrednio w ludzkim ciele i nie są przenoszone z zewnątrz. Jednak żółtaczka wywołana zapaleniem wątroby jest zaraźliwa, której objawy są podobne do mechanicznego zablokowania przewodu. Dlatego tak ważna jest terminowa konsultacja z lekarzem, który zapozna się z historią choroby i przeprowadzi testy potwierdzające tę lub inną diagnozę..

    Leczenie

    Leczenie choroby przeprowadza się kompleksowo, to znaczy z wyznaczeniem terapii zachowawczej, w której wprowadza się grupę witamin z grupy B, lipokainę, antybiotyki, leki na pozbycie się kamieni. W przypadku niektórych inwazji robaków, zapalenia trzustki i zapalenia brodawek, skuteczna farmakoterapia. Szybko rozwijająca się dolegliwość wymaga pilnego leczenia!

    Leczenie choroby przeprowadza się w większości przypadków metodą chirurgiczną, to znaczy operację należy wykonać. W takim przypadku samo leczenie będzie zależało bezpośrednio od przyczyny żółtaczki obturacyjnej i obejmuje:

    • drenaż zewnętrzny (przeprowadzany na drogach żółciowych) - w celu wznowienia procesu odpływu żółci;
    • cholecystektomia endoskopowa polegająca na wycięciu pęcherzyka żółciowego (po usunięciu żółci organizm ludzki nadal funkcjonuje całkiem normalnie);
    • endoskopowa papillosphincterotomia, w której usuwa się kamienie;
    • choledocholitotomia - polega na usunięciu kamieni z przewodu żółciowego;
    • częściowa hepatektomia, polegająca na wycięciu dotkniętych obszarów wątroby.

    Najlepszym sposobem leczenia guza Klatskina jest całkowita resekcja (usunięcie) z usunięciem wszystkich złośliwych komórek.

    Interwencja chirurgiczna dość skutecznie „radzi sobie” z żółtaczką dzięki usunięciu przeszkód mechanicznych, przywróceniu odpływu żółci i zmniejszeniu ciśnienia w przewodach. Należy tutaj zauważyć, że może to być zarówno radykalna operacja, jak i zabiegi endoskopowe, które lekarze preferują w przypadku żółtaczki obturacyjnej o łagodnym pochodzeniu..

    Leczenie onkologiczne charakteryzuje się złożonością operacji, która wymaga wyposażenia technicznego sali operacyjnej oraz odpowiedniego przeszkolenia personelu medycznego. W przypadku złośliwych formacji usuwa się: zaatakowany narząd, pobliskie węzły chłonne, części innych narządów dotkniętych guzem. Pacjentom przepisuje się chemioterapię, różne procedury terapeutyczne w celu wyeliminowania kolki nerkowej i niewydolności wątroby.

    W przypadku opóźnionej interwencji chirurgicznej stan można złagodzić poprzez interwencję paliatywną (operacja bez całkowitego usunięcia narządu), co zapewnia stworzenie alternatywnych metod odpływu żółci.

    Przyczyny rozwoju

    Bezpośrednią przyczyną żółtaczki obturacyjnej jest niedrożność (zablokowanie) dróg żółciowych. Może być częściowy lub całkowity, co decyduje o nasileniu objawów klinicznych zespołu..

    Wśród przyczyn żółtaczki cholestatycznej, które powodują całkowite lub częściowe zablokowanie (niedrożność) dróg żółciowych, są:

    1. Atrezja, hipoplazja, torbiele przewodu żółciowego wspólnego (przewodu żółciowego wspólnego) - wrodzone wady rozwojowe dróg żółciowych.
    2. Choroby robakowe, w których pasożyty są zlokalizowane w wątrobie i drogach żółciowych (alveococcus, bąblowica). Stają się mechanicznymi przeszkodami w odpływie żółci..
    3. Choroba kamicy żółciowej, w której zablokowanie kamieniami uniemożliwia żółci przedostanie się do jelit.
    4. Zapalenie trzustki, przewlekłe lub ostre, prowadzi do ucisku dróg żółciowych i powoduje mechaniczną niemożność uwolnienia wydzieliny żółciowej.
    5. Konsekwencje interwencji chirurgicznej - nieprawidłowo nałożone szwy, blizny powodujące upośledzenie drożności dróg żółciowych.
    6. Nowotwory złośliwe wątroby i narządów przyległych: guz Klatskina (cholangiocarcinoma), rak pęcherzyka żółciowego lub wątroby, rak jelita cienkiego, guz głowy trzustki.

    U pacjentów w wieku dojrzałym i starszym głównymi przyczynami rozwoju żółtaczki obturacyjnej są złośliwe zmiany w narządach. To może być:

    • obrzęk głowy trzustki;
    • złośliwe tworzenie dróg żółciowych lub brodawki dwunastnicy;
    • przerzuty w drogach żółciowych i w pobliżu brodawki dwunastnicy;
    • powiększenie węzłów chłonnych zlokalizowanych w więzadle wątrobowo-dwunastniczym, spowodowane przewlekłym procesem zapalnym lub onkologią.

    Żółtaczka obturacyjna rozwija się również w okresie pooperacyjnym, jeśli na ścianach dróg żółciowych utworzyły się blizny.

    Jakie jest niebezpieczeństwo opóźnienia leczenia

    Konsekwencje późnej wizyty u lekarza mogą być bardzo złe. Tylko operacja awaryjna pomoże uniknąć poważnych konsekwencji i komplikacji. Dlatego konieczne jest natychmiastowe zbadanie, aż niewydolność nerek, zapalenie dróg żółciowych, nowotwory złośliwe, rak głowy gruczołu krokowego, mięsak, chłoniak zaczną się rozwijać.

    Żółtaczka obturacyjna jest również przerażająca z długofalowymi konsekwencjami. Organizm ludzki nie może wchłonąć witaminy K bez żółci. A jeśli ta witamina jest niewystarczająca, krzepnięcie krwi zmniejsza się, którego zwiększone ciśnienie z kolei prowadzi do zapalenia przewodów - zapalenia dróg żółciowych, którego rozwój doprowadzi do ropnia wątroby lub marskości wątroby. Jeśli zapalenie dróg żółciowych nie jest leczone, może wystąpić zatrucie krwi..

    Prognozy dotyczące choroby

    Dzięki szybkiemu wykryciu i leczeniu rokowanie w żółtaczce obturacyjnej jest korzystne. Śmiertelność przy prawidłowo przepisanej terapii jest mniejsza niż 5%, jeśli przyczyny żółtaczki są łagodne. Przy wymuszonym wykonaniu interwencji chirurgicznej lub małoinwazyjnej na etapie narastającej żółtaczki ryzyko śmiertelności wzrasta do 10-30%. Rokowanie jest jeszcze gorsze, jeśli żółtaczka obturacyjna jest spowodowana obecnością guzów nowotworowych i przerzutów do wątroby, trzustki i dróg żółciowych. Po operacji paliatywnej 5-letnie przeżycie wynosi tylko 10-15%.

    Aby zwiększyć szanse na pomyślne wyleczenie, gdy pojawią się pierwsze oznaki choroby, należy skonsultować się z gatroenterologiem. Pomoże to uniknąć takich śmiertelnych powikłań, jak ropień wątroby, niewydolność wątroby i nerek (z powodu silnej endotoksyczności).

    Jak uniknąć komplikacji

    Leczenie żółtaczki obturacyjnej jest procesem dość skomplikowanym, a droga do wyleczenia wcale nie jest krótka, dlatego bardzo ważne jest utrzymanie wyniku uzyskanego wcześniej w terapii. Pacjentom zaleca się przestrzeganie wszystkich zaleceń lekarza dotyczących leżenia w łóżku, terapii ruchowej i ćwiczeń oddechowych.

    Ważne jest również przestrzeganie diety, w której należy przestać jeść smażone, tłuste, pikantne potrawy. Ważne jest również rzucenie złych nawyków (alkohol i palenie)..

    Diagnoza choroby

    Po przyjęciu do placówki medycznej pacjent kierowany jest na oddział gastroenterologii lub chirurgii. Przede wszystkim wykonuje się ultrasonografię trzustki. Konieczne może być również zbadanie dróg żółciowych.

    Jeśli wewnątrzwątrobowe drogi żółciowe są poszerzone i stwierdzi się kamica, można zalecić inne rodzaje badań. Może to być tomografia komputerowa dróg żółciowych lub rezonans magnetyczny.

    Często stosuje się scyntygrafię dynamiczną układu wątrobowo-żółciowego oraz cholangiografię przezwątrobową przez skórę. Jest to konieczne, aby określić stopień zamknięcia i zapalenia dróg żółciowych, położenie kamienia nazębnego, a także poziom odpływu żółci. Metoda ta łączy w sobie badanie rentgenowskie i endoskopowe.

    Jeśli w świetle przewodu żółciowego wspólnego znajdują się kamienie, konieczne jest ich usunięcie. Od tego momentu leczenie przestaje być diagnostyczne. W przypadku wykrycia guza, który spowodował początek choroby, należy wykonać biopsję, a następnie analizę biopsji.

    W celu dalszego leczenia żółtaczki obturacyjnej należy przeprowadzić następujące testy laboratoryjne:

    • Rozszerzona morfologia krwi (wzrost poziomu leukocytów i ESR, przesunięcie wzoru leukocytów w lewo, zmniejszenie liczby płytek krwi i erytrocytów);
    • Chemia krwi;
    • Koagulogram (można wykryć wydłużenie czasu protrombinowego);
    • Coprogram (badanie kału na obecność kwasów żółciowych).

    W miarę postępu dysfunkcji wątroby pacjent doświadcza uszkodzenia mózgu. Serce i nerki również zaczynają działać nieprawidłowo. To jest niewydolność wielonarządowa..

    Prognozy dotyczące wyzdrowienia

    Korzystny wynik jest możliwy dzięki terminowemu leczeniu lekarza w celu wykrycia choroby na wczesnym etapie rozwoju, przestrzeganiu schematu leczenia. Niestety nie zawsze dochodzi do pełnego wyzdrowienia, co wiąże się z zaburzeniami metabolizmu soli i chorobami przewlekłymi. Można jednak osiągnąć znaczące wyniki leczenia.

    Niestety żółtaczka obturacyjna w raku wątroby nie daje 100% gwarancji wyleczenia, ponieważ guz jest trudny do całkowitego usunięcia. Dlatego korzystna prognoza byłaby wysoce wątpliwa. Pacjent będzie musiał przejść operację pomimo możliwych powikłań.

    Zabiegi chirurgiczne (operacja)

    W pierwszym etapie dekompresja (drenaż) dróg żółciowych wykonywana jest przy użyciu technik małoinwazyjnych (przezskórna, endoskopowa). Po powolnej eliminacji żółtaczki obturacyjnej, wyeliminowaniu zatrucia, poprawie wątroby, przechodzą na jeden lub inny rodzaj ostatecznego leczenia.

    Istnieją dwa główne sposoby dekompresji dróg żółciowych: minimalnie inwazyjne instrumentalne i bezpośrednie interwencje chirurgiczne w układzie żółciowo-pokarmowym.

    Małoinwazyjne metody instrumentalne obejmują:

    1. Metody endoskopowe (terapeutyczna ERCP z endoskopową papillosfinkterotomią (EPST), litotrypsja, litoektrakcja, bougienage, drenaż kanałowy);
    2. Przezskórna cholangiostomia przezwątrobowa (PTS) z drenażem zewnętrznym lub zewnętrzno-wewnętrznym;
    3. Bezpośrednie interwencje chirurgiczne obejmują:
    4. Drenaż przez otwór cholecystostomii;
    5. Drenaż laparoskopowy przewodu żółciowego wspólnego
    6. Chirurgia rekonstrukcyjna dróg żółciowych i założenie zespoleń żółciowo-trawiennych (zwykle niestosowane w pierwszym etapie).

    Ostateczne leczenie chorób, którym towarzyszy żółtaczka obturacyjna, odbywa się następującymi metodami:

    • Stentowanie kanałowe (endoskopowe w ERCP lub CCS) jako interwencja paliatywna;
    • Radykalne operacje chirurgiczne mające na celu przywrócenie drożności dróg żółciowych;
    • Omiń zespolenia biliodigestive.

    Mało inwazyjne metody instrumentalne

    Ważną zaletą małoinwazyjnych (oszczędzających) technologii chirurgicznych jest połączenie wysokiej skuteczności diagnostyczno-terapeutycznej z niewielkim urazem. Wskazania do stosowania jednej lub drugiej metody dekompresji dróg żółciowych należy ustalić indywidualnie, w zależności od sytuacji klinicznej, charakteru, poziomu i długości obturacji, możliwości hospitalizacji, kwalifikacji specjalistów.

    Zapobieganie chorobom

    Wątroba pełni wiele ważnych funkcji życiowych. Zdrowy tryb życia pomoże Ci uniknąć wielu problemów w przyszłości..

    1. Szczepienie przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby daje ochronę przed chorobą, dlatego jest pierwszym sposobem zapobiegania żółtaczce obturacyjnej.
    2. Zaleca się również poddawanie wyrobów obróbce cieplnej..
    3. Woda pitna musi być oczyszczona lub przegotowana.
    4. Należy unikać kontaktu z zanieczyszczeniami biologicznymi, stosować delikatną dietę, spożywać wymaganą ilość witamin i minerałów.

    Przy najmniejszym podejrzeniu choroby należy natychmiast skonsultować się z lekarzem.

    Sposoby zapobiegania chorobie

    Aby zapobiec wystąpieniu żółtaczki obturacyjnej, należy podjąć następujące działania:

    1. Regularne badanie i leczenie kamicy żółciowej;
    2. Diagnostyka na obecność przewlekłych infekcji układu wątrobowo-żółciowego;
    3. Przestrzeganie właściwej diety (zmniejszenie spożycia smażonych i tłustych potraw, posiłki frakcyjne);
    4. Spadek spożycia alkoholu lub całkowita odmowa;
    5. Zwiększenie aktywności i utrzymanie zdrowego stylu życia;
    6. Przywrócenie masy ciała do normy.

    Objawy żółtaczki obturacyjnej obejmują również ciemny mocz, odbarwienie stolca i swędzenie skóry..

    Objawy żółtaczki u dzieci

    Obraz kliniczny zależy od postaci żółtaczki. Powszechnym objawem wszystkich typów patologii jest zabarwienie błon śluzowych, skóry na różne odcienie żółci. Klęska samej wątroby daje żółto-czerwony odcień, żółtaczce hemolitycznej towarzyszy cytrynowy kolor ciała, a przy mechanicznej awarii obserwuje się żółto-zielony kolor.


    Inne nieprawidłowości są charakterystyczne dla żółtaczki u dzieci:

    1. Kolor stołka. Uszkodzenie wątroby rozjaśnia stolec; w przypadku żółtaczki hemolitycznej, wręcz przeciwnie, odchody stają się ciemnobrązowe. Utrudniony odpływ żółci z żółtaczką podwątrobową towarzyszy całkowitemu przebarwieniu kału.
    2. Odbarwienie moczu. Mocz staje się ciemnobrązowy. W chorobie wątroby kolor moczu przypomina piwo.
    3. Swędzący. Intensywność zależy od rodzaju zmiany. Jest to najbardziej widoczne w przypadku zablokowania dróg żółciowych - z powodu silnego swędzenia u dziecka rozwija się bezsenność, bez szybkiego leczenia możliwe jest wyczerpanie nerwowe. W innych postaciach swędzenie jest umiarkowane.
    4. Nieprawidłowości w badaniu krwi. Obraz zmienia się w zależności od rodzaju zespołu: niewydolność wątroby - obniżona OB, leukocyty; żółtaczka obturacyjna - zwiększona ESR; leukocytoza, patologia hemolityczna - retikulocytoza, niedokrwistość, zwiększona ESR.

    Do wymienionych objawów dodaje się objawy głównej choroby. Wirusowe zapalenie wątroby objawia się nudnościami, wodobrzuszem, wymiotami. Obraz kliniczny z kamieniami, nowotworami dróg żółciowych - szybka utrata masy ciała, uczucie kolki, ostry ból w podżebrzu po prawej stronie.

    Rada. Pojawienie się pierwszych objawów i dolegliwości jest powodem do natychmiastowego wezwania pomocy medycznej. Lekarz bada dziecko, wystawia skierowanie na badania, wykonuje badanie USG w celu wyjaśnienia rozpoznania.

    Leczenie żółtaczki u dziecka

    Samoleczenie zespołu żółtaczkowego jest niedopuszczalne. Pierwszym (głównym) etapem opieki medycznej jest hospitalizacja. Leczenie ma na celu wyeliminowanie pierwotnej choroby, która spowodowała zmiany w organizmie. Technika i wybór leków zależą od przyczyny pojawienia się „zażółcenia”.

    Jeśli podstawą stanu patologicznego jest wirusowe zapalenie wątroby, wymagane są leki przeciwwirusowe i leki aktywujące układ odpornościowy. Żółtaczka obturacyjna jest eliminowana wyłącznie chirurgicznie.

    Ważny! W przypadku żółtaczki miąższowej istnieje możliwość krwawienia. Niebezpieczne jest opóźnianie wizyty u lekarza!

    U młodych pacjentów obowiązkowe są enzymy i witaminy rozpuszczalne w tłuszczach. Wszystkim, bez wyjątku, obowiązuje ścisła dieta z minimalną zawartością tłuszczu. Konieczne jest wyłączenie z diety dzieci na okres leczenia i czas rekonwalescencji: marynaty, czekolada, bakalie, kwaśne jagody, bułki, jajka, lody, grzyby.

    Rodzice powinni monitorować ścisłą dietę dziecka przez kolejne 2-3 tygodnie po terapii lekowej. Smażone, tłuste potrawy są zabronione przez kolejne 2 miesiące.

    Codzienne menu dziecka powinno składać się z niskokalorycznych produktów mlecznych, różnych zbóż, warzyw gotowanych na parze, gotowanego mięsa. Makaron, słaba herbata i sok o niskim stężeniu są dopuszczalne.

    Jakie mogą wystąpić komplikacje?

    Żółtaczka wątrobowa prowadzi do takich konsekwencji, jak:

    • niewydolność serca;
    • zapalenie wątroby;
    • marskość;
    • encefalopatia;
    • krwotok wewnętrzny;
    • zaburzenia czynności nerek i wątroby.

    Dzięki szybkiemu rozpoznaniu żółtaczki obturacyjnej i przestrzeganiu przez pacjenta wszystkich zaleceń lekarskich rokowanie jest korzystne. Pełne wyleczenie nie zawsze jest możliwe. Wynika to z pojawiających się przewlekłych patologii i upośledzonego metabolizmu soli, przez co zmienia się struktura żółci. Chorzy na raka z przerzutami żyją nie dłużej niż rok. Operacja grozi uciśnięciem dróg żółciowych bliznami pooperacyjnymi. Im szybciej wykryte zostanie naruszenie i rozpocznie się terapia, tym większe szanse na uniknięcie postępu patologii i zatrucia organizmu. Samoleczenie i nieuprawniona zmiana w trakcie leczenia mogą kosztować życie.

    Konsekwencje i prognozy na całe życie

    Najmniejsze podejrzenie mechanicznego typu żółtaczki jest powodem wizyty u lekarza. Wynik jest korzystny, jeśli choroba zostanie wykryta na wczesnym etapie. Jeśli drogi żółciowe są uciskane przez nowotwór złośliwy, pilnie konieczna jest operacja. W przeciwnym razie możliwe są komplikacje:

    • marskość wątroby;
    • uszkodzenie mózgu - encefalopatia bilirubiny;
    • zatrucie krwi - posocznica.

    Często rozwija się niewydolność wątroby: całkowita niedrożność dróg żółciowych wywołuje ostrą postać choroby, częściowe zablokowanie zapowiada przewlekłą przewlekłą patologię. Nowotwory złośliwe, które powodują żółtaczkę mechaniczną, nie zawsze są wyleczone. Łagodne przypadki częściej kończą się zwycięstwem nad chorobą.

    Co to jest żółtaczka obturacyjna?

    Aby zrozumieć, co to jest - żółtaczka obturacyjna, konieczne jest zrozumienie przyczyn i mechanizmu rozwoju patologii. Jest to z reguły konsekwencja, powikłanie choroby podstawowej i wymaga natychmiastowej interwencji medycznej. Bez leczenia rokowanie w rozwoju tego typu żółtaczki jest złe. Ze względu na to, że patologia polega na niedrożności odpływu żółci spowodowanej ściskaniem przewodów z zewnątrz lub blokowaniem od wewnątrz, nazywana jest również obturacyjną lub podwątrobową.

    Przewlekłe wirusowe zapalenie wątroby typu C.

    Może być konsekwencją ostrego zapalenia wątroby lub może wystąpić samoistnie. Objawy przewlekłego zapalenia wątroby to:

    • Pierwszą oznaką zapalenia wątroby jest zmęczenie, które stopniowo się zwiększa, czemu towarzyszy osłabienie i senność. Często pacjenci nie mogą się obudzić rano..
    • Następuje zmiana w cyklu snu: senność w ciągu dnia zostaje zastąpiona bezsennością nocną, która może być pierwszą oznaką wystąpienia encefalopatii wątrobowej.
    • Brak apetytu, nudności, wzdęcia, wymioty.

    Żółtaczka w przewlekłym wirusowym zapaleniu wątroby typu C występuje rzadko.

    Czasami przewlekłe wirusowe zapalenie wątroby typu C pojawia się po raz pierwszy na etapie marskości wątroby.

    Co zrobić, jeśli masz wirusowe zapalenie wątroby typu C.

    • Najważniejsze, żeby nie panikować! W końcu jest leczony!
    • W pierwszej kolejności należy skontaktować się ze specjalistą gastroenterologiem lub hepatologiem. Musi określić, jak aktywny jest ten proces i czy wymagane jest leczenie
    • Pamiętaj, aby przestać brać alkohol i leki, które mogą mieć negatywny wpływ na wątrobę
    • Nie przeciążaj się aktywnością fizyczną - musisz odpocząć
    • Konieczne jest zabezpieczenie innych przed możliwością infekcji: upewnij się, że nikt nie używa twoich środków higieny osobistej: brzytwy, szczoteczki do zębów, nożyczek do paznokci itp..
    • W przypadku ran i skaleczeń należy zachować szczególną ostrożność - konieczne jest przykrycie rany plastrem lub bandażowanie. Jeśli wymaga to pomocy, osoba opatrująca powinna nosić rękawiczki medyczne
    • Powierzchnie, na które dostały się krople krwi, należy czyścić roztworami dezynfekującymi zawierającymi chlor. Wirus ginie przy gotowaniu przez 2 minuty, a przy praniu w 60 ° C - w 30 minut.

    Prognoza

    Na pytanie, jak długo żyją z żółtaczką obturacyjną, nie można jednoznacznie odpowiedzieć. Rokowanie w życiu zależy od podstawowej diagnozy pacjenta i zaniedbania. Jeśli pacjent z żółtaczką obturacyjną nie otrzyma wykwalifikowanej pomocy na czas, nawet najprostszy przypadek może zakończyć się śmiercią. Przestrzeganie wszystkich etapów leczenia przyczynia się do szybkiego powrotu do zdrowia.

    Prognozy dotyczące raka mogą być złe. Ponieważ niebezpieczeństwem jest nie tylko guz, ale także jego przerzuty, które rozprzestrzeniają się po całym ciele. Terminowa terapia we wczesnych stadiach raka może zatrzymać chorobę. A nowoczesne metody leczenia pacjentów onkologicznych w późnym stadium choroby łagodzą stan pacjenta.

    Żółtaczka obturacyjna to niebezpieczny zespół, który wymaga obowiązkowego leczenia. Zablokowanie i ściskanie dróg żółciowych prowadzi do naruszenia odpływu żółci, jej braku przepływu do dwunastnicy i jelit, aw rezultacie - do patologicznego zespołu zwanego żółtaczką obturacyjną. Zastój żółci powoduje tworzenie się kamieni lub kamieni, w drogach żółciowych lub woreczku żółciowym rozwija się proces zapalny. Żółć wraz z krwią jest wyrzucana w dużych ilościach do jelit, u pacjentów obserwuje się zażółcenie skóry, niedrożność dróg żółciowych. Choroba jest częściej rozpoznawana u kobiet po 40 latach, z czasem proces patologiczny nieuchronnie prowadzi do rozwoju guza (złośliwego lub łagodnego), raka pęcherzyka żółciowego, trzustki lub wątroby.

    Powiązane problemy

    Zastój żółci prowadzi do zatrucia całego organizmu, jego zatrucia produktami przemiany materii. Wraz z krwią toksyny są przenoszone po całym ciele, nie wyłączając mózgu. Wraz z wnikaniem toksycznych substancji do komórek mózgu rozwija się stan zagrażający zdrowiu - encefalopatia wątrobowa, w której dochodzi do uszkodzenia ośrodkowego układu nerwowego.

    Niezależnie od przyczyn żółtaczki, wątroba cierpi na zastój żółci, może dojść do niewydolności wątroby i nerek. W wyniku masowej śmierci hepatocytów tkanka łączna ulega zwłóknieniu i tworzeniu się guzków. Rozwija się marskość wątroby - niebezpieczne powikłanie żółtaczki.

    Inne ważne fakty dotyczące choroby można znaleźć w oddzielnych materiałach:

    Objawy

    Jednym z głównych objawów żółtaczki obturacyjnej jest zabarwienie tkanek, twardówki i błon śluzowych w wyniku gromadzenia się bilirubiny. Jeśli normalny wskaźnik pigmentu żółci wynosi 5,1-17 mmol / l, to przy cholestazie pozawątrobowej może wzrosnąć do kilkuset. Ze względu na wysoką zawartość we krwi substancja zaczyna wydalać się z moczem i przybiera ciemny kolor. Kał się rozjaśnia. Powodem tego jest fakt, że bilirubina, która jest przekształcana w jelicie do sterkobiliny (barwnika odpowiedzialnego za kolor kału), nie dociera we właściwe miejsce.

    Inne objawy cholestazy pozawątrobowej to:

    • ostry ból brzucha w prawym podżebrzu;
    • wzrost temperatury ciała;
    • gorzki smak;
    • wzrost wielkości wątroby;
    • nudności wymioty;
    • swędząca skóra;
    • utrata apetytu, utrata masy ciała;
    • pojawienie się na powiekach żółtaków - wypukłe ogniskowe złogi żółtawego cholesterolu.

    Klasyfikacja raków wątroby

    Skóra i błony śluzowe są zabarwione na różne odcienie żółci. Lekarz powinien ocenić stopień rozwoju choroby, dynamikę wzrostu w przypadku powtarzanych badań. Dieta może zaostrzyć chorobę.

    • Żółtaczka jest wyraźna, kał jest odbarwiony.
    • Kiedy postawiono diagnozę Relacje z bliskimi i dziećmi Życie codzienne Pomoc psychologiczna.
    • Jeśli rozmiar kamieni nie przekracza średnicy wspólnego przewodu wątrobowego, można je usunąć za pomocą tej endoskopowej manipulacji, przywracając w ten sposób przejście żółci do dwunastnicy..
    • Drodzy lekarze, proszę o poradę, co robić.

    Tak więc zarządzanie chemioterapią i nieaktywną terapią pozwala na stworzenie w ten sposób długości życia tylko dla kilku prognoz. Mikroorganizmy nawrotu raka obejmują niewydolność, niewydolność, rokowanie marskości, gęsty wyczuwalny, zebrany pęcherzyk żółciowy, urojoną śledzionę. W przypadku określonej choroby mogą pojawić się raki bólowe, które można nazwać niedoczynnością o różnym nasileniu. Interpretacja żółtaczki obturacyjnej Współczesna ściągawka zawiera sporo informacji na temat budowy wątroby mechanicznej wątroby.

    Szybko się gubi, pojawia się rak, jagnię. Teraz piszę i nie żałuję, że to wszystko o co chodzi. Przypadek 7 żółtaczka naukowa. Na samym początku w przypadku raka chromosomowego, biorąc pod uwagę przedłużającą się żółtaczkę śmietany, nie ma sensu tego zmieniać. W chorobach onkologicznych, które są przyczyną marskości wątroby, cholestazy i atrofii mechanicznej, samorozwój rozumiany jest jako katar przez onkologa - członka.

    Śledź jest powiększony, ma konsystencję elastyczną lub trzustkową, z rośliną centralną z odwracalnymi sękami.

    Zapobieganie wirusowemu zapaleniu wątroby typu C.

    Obecnie nie opracowano żadnej szczepionki przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby typu C, dlatego do profilaktyki można jedynie zaproponować ogólne środki bezpiecznego zachowania:

    • Bezpieczny seks. Chociaż prawdopodobieństwo zarażenia się wirusowym zapaleniem wątroby typu C podczas stosunku płciowego nie jest tak duże, należy pamiętać, że wzrasta wraz z wieloma partnerami seksualnymi. Dlatego jeśli nosiciel wirusowego zapalenia wątroby typu C nie jest Twoim stałym partnerem, lepiej jest używać prezerwatyw. Należy jednak pamiętać, że prezerwatywa nigdy nie chroni w 100% nawet przy prawidłowym stosowaniu..
    • Nigdy nie używaj wspólnych igieł do różnych rodzajów zastrzyków.
    • Podczas wstrzykiwania tatuaży, przekłuwania, musisz być pewien wysokiej jakości sterylizacji instrumentów, upewnij się, że mistrz używa jednorazowych rękawiczek.
    • Używaj tylko osobistych narzędzi do manicure.
    • Nie używaj wspólnych szczoteczek do zębów, maszynek do golenia.
    • Planując ciążę, przeprowadź analizę zapalenia wątroby typu C.

    Jak możesz zarazić się wirusem zapalenia wątroby typu C?

    Istnieją 2 drogi przenoszenia wirusa: krwiopochodne (przez krew) i płciowe. Najczęstsza droga jest hematogenna.

    Jak dochodzi do infekcji?

    • Podczas transfuzji krwi i jej składników. Wcześniej była to główna droga zakażenia wirusem zapalenia wątroby typu C. Jednak wraz z pojawieniem się metody diagnostyki laboratoryjnej wirusowego zapalenia wątroby typu C i jej wprowadzeniem na obowiązkową listę badań dawców, droga ta zniknęła..
    • Obecnie najczęstszym sposobem infekcji jest tatuowanie i przekłuwanie. Stosowanie słabo wysterylizowanych, a czasem w ogóle niepoddanych obróbce, narzędzi doprowadziło do gwałtownego wzrostu częstości występowania.
    • Często infekcja występuje podczas wizyty u dentysty, gabinetów manicure.
    • Podczas używania wspólnych igieł do podawania dożylnego. Wirusowe zapalenie wątroby typu C jest niezwykle powszechne wśród narkomanów.
    • Podczas używania zwykłych szczoteczek do zębów, maszynek do golenia, nożyczek do paznokci u chorego.
    • Wirus może być przenoszony z matki na dziecko podczas porodu
    • Kontakt seksualny: ta droga zakażenia nie jest tak istotna w przypadku zapalenia wątroby typu C. Tylko 3-5% przypadków seksu bez zabezpieczenia może zostać zakażonych.
    • Zakłócenia igłą: Ta infekcja jest powszechna wśród pracowników służby zdrowia.

    U około 10% pacjentów z ostrym zapaleniem wątroby typu C i u 30% pacjentów z przewlekłym wirusowym zapaleniem wątroby typu C źródło pozostaje niejasne.

    Objawy u dorosłych

    Obraz kliniczny choroby jest zarówno wyraźny, jak i charakteryzujący się zanikiem objawów. Następujące objawy są typowe dla żółtaczki obturacyjnej:

    1. Żółknięcie twardówki i skóry jest związane z nagromadzeniem się nadmiernego stężenia bilirubiny w tkankach. Jest pigmentem żółciowym i ma kolor żółto-zielony..
    2. Pojawienie się specyficznej „barwy piwa” w moczu jest wynikiem wnikania bilirubiny do nerek wraz z krwią. To bilirubina związana z kwasem glukuronowym - bezpośrednio lub sprzężona.
    3. Cechy zespołu bólowego zależą od czynnika, który wywołał rozwój żółtaczki. W przypadku kamicy żółciowej ból jest zlokalizowany w prawym podżebrzu. Służy jako prekursor żółknięcia skóry i ma ostry, spastyczny charakter - promieniuje do okolicy pachowej, pleców, łopatki. Jeśli patologia pojawiła się z powodu zewnętrznego ucisku, objaw przesuwa się do nadbrzusza i zbiega się z początkiem żółtaczki. Charakter bólu w tej sytuacji jest obolały, tępy, może promieniować do pleców.
    4. Odbarwiony stolec wskazuje na zmniejszenie wydzielania żółci do jelita. Jest produktem przemiany bilirubiny, sterkobiliny, która nadaje odchodom brązowy kolor. Intensywność osłabienia ich koloru zależy od drożności dróg żółciowych.
    5. Swędzenie skóry wiąże się z obecnością dużej ilości kwasów żółciowych w tkankach, ponieważ mają one zdolność podrażniania receptorów nerwowych. Może być nie do zniesienia, a podczas badania lekarz często odkrywa u pacjenta ślady drapania..

    Temperatura ciała o nieskomplikowanym przebiegu pozostaje w normalnych granicach. Pacjent może mieć wzrost pęcherzyka żółciowego, powiększenie wątroby i śledziony. Dodatkowe objawy żółtaczki obturacyjnej obejmują pojawienie się pajączków, plamicy, rumienia, specyficznego zapachu z ust i zmniejszenia owłosienia na ciele. W ciężkich przypadkach rozwijają się żylaki przedniej ściany jamy brzusznej i wodobrzusze.

    Komplikacje i prognozy

    Mechaniczne zapalenie wątroby może objawiać się następującymi chorobami:

    • marskość żółciowa,
    • encefalopatia wątrobowa,
    • krwawienie cholemiczne,
    • ostra niewydolność wątroby.

    Choroba grozi patologicznymi zmianami w wątrobie. Mechanizmy w organizmie prowadzą do rozwoju dysproteinozy. W przypadku takich dystrofii składniki białkowe krwi są zaburzone, zmienia się ich skład fizykochemiczny, niekorzystnie wpływając na tkanki narządów. Do badań laboratoryjnych pobiera się mikropreparat i przeprowadza jego biochemię. Ta mikropreparacja wyraźnie pokazuje wszystkie zmiany, które zaszły. Konsekwencje dysproteinozy są poważne i śmiertelne.

    Prognozy dotyczące tej choroby są niezwykle trudne. Choroba czasami trwa kilka dni lub miesiącami. Najważniejsze jest to, że terapia jest na czas; w przypadku jej braku niemożliwe będzie przedstawienie pocieszającej prognozy. Tacy pacjenci umierają.

    Przyczyny

    Główne przyczyny zapalenia wątroby:

    • Infekcja wirusowa;
    • uzależnienie od alkoholu;
    • zatrucie narkotykami.

    W rzadszych przypadkach wirus zapalenia wątroby jest spowodowany innymi infekcjami, na przykład wirusem cytomegalii, opryszczką itp..

    Wirusowe zapalenie wątroby typu A i E najczęściej dostaje się do organizmu przez przewód pokarmowy. Ułatwia to:

    • niewłaściwie przetworzone owoce i warzywa;
    • niemyte ręce;
    • skażona woda lub żywność.

    Wirusy z innych grup dostają się do organizmu człowieka głównie przez krew. Choroba jest przenoszona:

    • podczas porodu od matki do dziecka;
    • podczas stosunku;
    • podczas transfuzji zakażonej krwi i jej produktów;
    • podczas używania niejałowych strzykawek i instrumentów medycznych;
    • przy stosowaniu niesterylnych igieł w salonach tatuażu i nieleczonych narzędzi do manicure.

    Wyróżnia się również autoimmunologiczne przyczyny wystąpienia zapalenia wątroby różnych grup, ale nie wiadomo, co wywołuje podobną reakcję organizmu dziś przez naukowców. W przypadku wystąpienia reakcji autoimmunologicznej organizm wytwarza przeciwciała przeciwko komórkom i tkankom wątroby. To wywołuje rozwój choroby i pogarsza jej dalszy przebieg..

    Obraz kliniczny

    Najbardziej charakterystycznym objawem żółtaczki mechanicznej jest zażółcenie skóry, twardówki i błon śluzowych. Anomalia sygnalizuje niebezpieczne zatrucie organizmu. Towarzyszące objawy żółtaczki obturacyjnej są takie same u dorosłych i dzieci, nawet noworodków:

    • brak apetytu, szybka utrata wagi;
    • podwyższona temperatura ciała;
    • nudności, czasami wymioty;
    • narastające bolesne odczucia w okolicy nadbrzusza i podżebrzu po prawej stronie;
    • bezbarwne luźne stolce, ale skoncentrowany ciemny mocz;
    • wzrost wielkości wątroby;
    • swędząca skóra.

    U pacjenta z żółtaczką obturacyjną w rzadkich przypadkach na powiekach pojawiają się ksanthelasmy (żółte lub złote blaszki cholesterolowe).

    Niektóre aspekty diagnostyki i diagnostyki różnicowej żółtaczki obturacyjnej

    Ultrasonograf WS80

    Idealne narzędzie do badań prenatalnych.
    Wyjątkowa jakość obrazu i pełna gama programów diagnostycznych do fachowej oceny stanu zdrowia kobiety.

    Wprowadzenie

    Żółtaczka obturacyjna (MJ) to zespół patologiczny spowodowany upośledzonym odpływem żółci z dróg żółciowych wątroby do dwunastnicy (Dwunastnica). Problem diagnostyki i diagnostyki różnicowej przyczyn niedrożności dróg żółciowych nie stracił w chwili obecnej na aktualności. Interwencjom chirurgicznym u chorych na raka piersi wykonywanych ze wskazań doraźnych towarzyszy duża liczba powikłań, a śmiertelność sięga 15-30%, czyli 4-krotnie więcej niż w przypadkach, gdy piersi można usunąć przed operacją. Dekompresja dróg żółciowych jest jednym z głównych celów i najważniejszym składnikiem działań terapeutycznych u tych pacjentów [1-3].

    Czynniki etiologiczne żółtaczki obturacyjnej

    • Wady rozwojowe: zarośnięcie dróg żółciowych; hipoplazja dróg żółciowych; wrodzone cysty przewodu żółciowego wspólnego; uchyłki dwunastnicy zlokalizowane w pobliżu brodawki dwunastnicy większej (BDS).
    • Łagodne choroby dróg żółciowych: kamica żółciowa (GSD) powikłana kamicą żółciową; kamienie młotkowane BDS; zapalne zwężenia dróg żółciowych; Zwężenie BDS.
    • Choroby zapalne: ostre zapalenie pęcherzyka żółciowego przebiegające w okresie okołoprocesowym; stwardniające zapalenie dróg żółciowych; pseudotumorous zapalenie trzustki; zmiany pasożytnicze wątroby w okolicy wrót wątroby; nacieki zapalne w okolicy bramy wątrobowej; ostre zapalenie brodawki; powiększone węzły chłonne więzadła wątrobowego dwunastnicy.
    • Guzy: brodawczakowatość dróg żółciowych; rak wątroby i wspólnych dróg żółciowych (CBD); formacje wolumetryczne OBD; rak głowy trzustki (RV); przerzuty i chłoniaki we wnęce wątroby.
    • Struktury głównych dróg żółciowych powstające w wyniku urazu chirurgicznego.

    Instrumentalna diagnostyka żółtaczki obturacyjnej

    • Badanie ultrasonograficzne (USG). Głównym objawem USG piersi jest poszerzenie wewnątrzwątrobowych dróg żółciowych (ryc. 1). Ultradźwięki pozwalają nie tylko zidentyfikować nadciśnienie żółciowe, ale także ustalić poziom blokady. Przy wysokim bloku żółciowym (niedrożność na poziomie wnęki wątrobowej), USG wizualizuje rozszerzone przewody wewnątrzwątrobowe o normalnej średnicy CBD (do 6 mm), pęcherzyk żółciowy ma częściej normalną wielkość lub jest zmniejszony, możliwe jest wykrycie guza w wnęce wątroby. Przy niskim bloku żółciowym (niedrożność na poziomie przewodu żółciowego wspólnego, głowy trzustki, BDS), oprócz poszerzonych przewodów wewnątrzwątrobowych, uwidacznia się poszerzone przewody pozawątrobowe, powiększa się pęcherzyk żółciowy (ryc. 2). Jeśli niski blok jest spowodowany stwardniającym zapaleniem trzustki, w USG widać powiększenie narządu i można wykryć zwapnienia w trzustce (ryc. 3). W guzach głowy trzustki na tle nadciśnienia żółciowego uwidacznia się zajmującą przestrzeń masę w trzustce (ryc. 4). Kryterium nadciśnienia głównego przewodu trzustkowego jest jego rozszerzenie o ponad 2 mm w ciele i ponad 3 mm w głowie trzustki. W przypadku kamieni żółciowych powikłanych kamicą żółciową ujawnia się powiększony woreczek żółciowy z kamicą, a także kamienie w przewodzie żółciowym wspólnym (ryc. 5). Rozpoznawane są ogniskowe zmiany w wątrobie: torbiele bąblowcowe i pęcherzykowe; powiększone węzły chłonne; mestatase.
    • Endoskopowa cholangiopankreatografia wsteczna (ERCP).
    • Przezskórna cholangiografia przezwątrobowa. ERCP i cholangiografii pod kontrolą USG [1-3] może towarzyszyć późniejszy efekt terapeutyczny (założenie utraconego drenażu, papilotomia, cholangiostomia).
    • Tomografia komputerowa - tomografia komputerowa i rezonans magnetyczny (MRI) wątroby i dróg żółciowych.

    Obraz ultrasonograficzny nadciśnienia żółciowego w żółtaczce obturacyjnej.

    Obraz echograficzny niskiego bloku wątrobowego spowodowanego guzem głowy trzustki.

    Poszerzone przewody wewnątrzwątrobowe.

    Powiększony pęcherzyk żółciowy z gęstą zawiesiną (czerwona strzałka) i powiększonym CBD (niebieska strzałka).

    Obraz echograficzny przewlekłego rzekomego zapalenia trzustki. Zwapnienia w miąższu trzustki.

    Obraz ultrasonograficzny guza głowy trzustki: tworzenie się w głowie trzustki (czerwona strzałka), poszerzenie przewodu trzustkowego (zielona strzałka).

    Obraz ultrasonograficzny nadciśnienia żółciowego w żółtaczce obturacyjnej wywołanej kamicą żółciową powikłaną kamicą żółciową, kamieniami w woreczku żółciowym i CBD.

    Diagnostyka różnicowa żółtaczki obturacyjnej

    Diagnostyka różnicowa żółtaczki obturacyjnej powinna być przeprowadzona przede wszystkim z żółtaczką miąższową.

    Żółtaczka miąższowa występuje z zapaleniem wątroby i marskością wątroby, rozwija się stopniowo. Głównym charakterystycznym objawem żółtaczki miąższowej wywołanej żółtaczką mechaniczną w USG jest brak rozszerzenia wewnątrz- i zewnątrzwątrobowych dróg żółciowych.

    Ultrasonograficzne objawy ostrego wirusowego zapalenia wątroby [4] obejmują powiększenie wątroby z powodu obu płatów; w późniejszych stadiach możliwy jest spadek wielkości wątroby (objaw topniejącej kry lodowej); echogeniczność miąższu jest niska (objaw ciemnej wątroby); struktura może być jednorodna z powodu wyraźnego obrzęku miąższu lub niejednorodna (objaw wystających naczyń); wyraźniejsze wzbogacenie układu naczyniowego; zmniejszenie średnicy głównych pni żył wątrobowych; niewielki wzrost średnicy głównego pnia żyły wrotnej; spadek wskaźników prędkości i objętościowego przepływu krwi przez żyłę wrotną; powiększone węzły chłonne w okolicy więzadła wątrobowo-dwunastniczego; splenomegalia (powiększenie śledziony o ponad 50 cm²).

    Ultrasonograficzne objawy przewlekłego zapalenia wątroby [4] obejmują powiększenie wątroby; kontur wątroby jest wyraźny i równy; zaokrąglanie krawędzi i zwiększanie narożników; struktura narządu jest dyfuzyjnie niejednorodna; zwiększa się echogeniczność miąższu; zubożenie układu naczyniowego na obwodzie; główny pień żyły wrotnej nie jest rozszerzony.

    Ultrasonograficzne objawy marskości wątroby [5-7] obejmują zwiększenie wielkości wątroby w początkowej fazie i zmniejszenie w końcowej fazie; przerost płata ogoniastego wątroby; kontury stają się nierówne, nierówne; kapsułka nie jest wyraźnie zróżnicowana; struktura miąższu jest rozproszona niejednorodna z wieloma obszarami o zwiększonej echogeniczności (ogniska zwłóknienia) i zmniejszonej echogeniczności (ogniska regeneracji); zubożenie układu naczyniowego na obwodzie.

    Wraz z rozwojem nadciśnienia wrotnego [5, 7, 8] ujawniają się typowe objawy echograficzne: zwiększenie średnicy żyły wrotnej przy spadku liniowej prędkości przepływu krwi; zmiana światła żyły wrotnej przy głębokim oddechu nie przekracza 10%; wzrost średnicy żyły śledzionowej (powyżej 8 mm), żyły krezkowej górnej i dolnej; wzrost średnicy pozawątrobowej części żyły wrotnej powyżej 15 mm; hepatofugalny kierunek przepływu krwi; identyfikacja różnych zabezpieczeń portowo-portalowych i portowo-kawalowych (ryc. 6); splenomegalia; wodobrzusze.

    Echogram zabezpieczeń żyły wrotnej.

    Tryb B. Brak typowego kanalikowego bezechowego pnia żyły wrotnej z hiperechogenicznymi ścianami. Pień żyły wrotnej jest postrzegany jako niejednorodna formacja z wieloma echogenicznymi przegrodami biegnącymi równolegle do ścian naczynia (strzałka). Obecność obszarów hiperechogenicznych w okolicach żyły wrotnej.

    Tryb CFM. Wyraźne duże zabezpieczenia w rzucie żyły wrotnej.

    W żółtaczce miąższowej wskazana jest histologiczna weryfikacja rozpoznania. W tym celu zaleca się wykonanie biopsji punkcyjno-aspiracyjnej (PAB) wątroby pod kontrolą USG..

    Obserwacja kliniczna

    Pacjent L., 73 lata, został przyjęty do szpitala z skargami na zażółcenie skóry.

    W USG jamy brzusznej: poszerzone przewody wewnątrzwątrobowe (odcinkowe do 6 mm, płatowe do 10 mm). OZhP 14-15 mm. Pęcherz żółciowy 120 30 mm, ściana 3 mm, nie stwierdzono kamieni. Trzustka jest normalnej wielkości, kontury są gładkie, wyraźne. Struktura jest dyfuzyjnie niejednorodna, ze zwiększoną echogenicznością. Przewód trzustkowy rozszerza się do 5 mm. Wniosek: obraz USG niskiego bloku wątrobowego z nadciśnieniem żółciowym, blok na poziomie OBD, końcowa część CBD (ryc.7).

    Obraz echograficzny guza OBD.

    Powiększony pęcherzyk żółciowy z gęstą zawiesiną wewnątrz (czerwona strzałka) i powiększonym CBD (niebieska strzałka).

    Poszerzenie przewodów wewnątrzwątrobowych (niebieska strzałka).

    Poszerzenie przewodu trzustkowego (zielona strzałka).

    Wielospiralne badanie TK z kontrastem w bolusie: wewnątrz- i zewnątrzwątrobowe drogi żółciowe są poszerzone (płat do 9 mm, przewód wątrobowy wspólny (ACD) 14 mm, część trzustkowa wspólnego przewodu żółciowego 12 mm). Kanał Wirsunga jest poszerzany do 6 mm. W projekcji OBD uwidacznia się tworzenie tkanki miękkiej do 11 mm, gromadzi kontrast. Wniosek: guz LBD z niskim blokiem wątroby.

    Badanie ERCP wykonane z endoskopową papillosphincterotomy (EPST) wykazało: OBD był znacznie powiększony, napięty, naciek błony śluzowej w okolicy ujścia, niestrukturalne małe narośle guzowe, podatność na kontakt, cewnikowanie z boczną papilotomią nie powiodło się. Wykonano preparację fałdu podłużnego z brodawczakami końcowymi, aby utworzyć przetokę nadbródkową. W ERCP kontrastuje się powiększony wspólny przewód żółciowy, przerwany na poziomie przekroju śródtrzustkowego, bez ewakuacji kontrastu. W przetoce wzdłuż prowadnika założono „utracony” drenaż przewodu żółciowego wspólnego (7 cm) i uzyskano odpływ kontrastu do jelita. Wniosek: obraz endoskopowy guza OBD. Stan po ERCP, EPST. Instalacja „utraconego” drenażu przewodu żółciowego wspólnego.

    W ten sposób postawiono diagnozę: gruczolak brodawkowaty OBD. Ostre zapalenie pęcherzyka żółciowego. Ropień przykręgosłupowy. Żółtaczka obturacyjna.

    wnioski

    • Metody diagnostyki radiologicznej zapewniają niezbędną pomoc w diagnostyce i diagnostyce różnicowej piersi.
    • Ultrasonografia odgrywa decydującą rolę w diagnostyce i diagnostyce różnicowej pierwotnego raka piersi.
    • Na drugim etapie badania, w zależności od stopnia blokady, przedstawiono ERCP (ewentualnie w połączeniu z EPST), TK, MRI, przezskórną cholangiografię przezwątrobową pod kontrolą USG.
    • Minimalnie inwazyjne endoskopowe i przezskórne interwencje dekompresyjne przez wątrobę są skutecznym sposobem przywrócenia odpływu żółci w przypadku niedrożności dróg żółciowych. Techniki te pozwalają szybko i skutecznie wyeliminować żółtaczkę i zapalenie dróg żółciowych, umożliwiają przeprowadzenie interwencji chirurgicznych w najkorzystniejszych warunkach, w sposób zaplanowany, a u starszych pacjentów z ciężką współistniejącą patologią mogą stanowić alternatywę dla leczenia operacyjnego..

    Literatura

    1. Tannapfel A., Wittekind C. (2004). Rak pęcherzyka żółciowego i dróg żółciowych. Biologia i patologia. Internist 45: 33-41.
    2. Valle J., Wasan H. i in. (2010). Cisplatyna plus gemcytabina w porównaniu z samą gemcytabiną w raku dróg żółciowych. N Engl J Med 362: 1273-1281.
    3. Wiedmann M. W., Mossner J. (2010). Molekularna terapia celowana raka dróg żółciowych - wyniki pierwszych badań klinicznych. Curr Drug Targets 11: 834–850.
    4. Balashov A.T. Możliwość wykorzystania USG w określaniu stopnia zaawansowania ostrego wirusowego zapalenia wątroby (przegląd literatury) // Wizualizacja medyczna. 2007, N 1.S. 32-37.
    5. Michajłow M.K. Echografia w diagnostyce marskości wątroby. M.: MEDpress-inform. 2003.
    6. Shipov O.Yu., Syutkin V.E., Matyukhina A.P., Ivanikov I.O. Cechy obrazu ultrasonograficznego pacjentów z marskością wątroby o różnym stopniu aktywności po alkoholowym zapaleniu wątroby // Czasopismo medyczne „SonoAce-Ultrasound”. 2007. N 16.P. 46-51.
    7. Annet L., Materne R., Danse E. i wsp. Parametry przepływu wątrobowego mierzone za pomocą obrazowania MR i USG Dopplera: Korelacje ze stopniem marskości wątroby i nadciśnieniem wrotnym // Radiologia. 2003. V. 229. P. 409-414.
    8. Vasiliev V.A., Lisachenko N.A., Tsekhanovich K.B. Możliwości badania USG dopplerowskiego systemu wrotnego w diagnostyce wirusowego zapalenia wątroby // Materiały III konferencji naukowo-praktycznej z udziałem międzynarodowym. Pietrozawodsk. 2004 S. 82-83.
    Ultrasonograf WS80

    Idealne narzędzie do badań prenatalnych.
    Wyjątkowa jakość obrazu i pełna gama programów diagnostycznych do fachowej oceny stanu zdrowia kobiety.

    Żółtaczka hemolityczna

    Obserwuje się go przy niedokrwistości hemolitycznej, czasem z krupowym zapaleniem płuc i zawałem płuc, pękniętą ciążą pozamaciczną, malarią i niektórymi zatruciami. Jego charakterystyczne cechy to brak świądu i bradykardii, szczególny kolor moczu, ciemny kolor (pleochromia) treści dwunastnicy i kału. Nasilenie stanu w tej postaci żółtaczki jest zwykle spowodowane nie zatruciem dróg żółciowych, ale niedokrwistością.

    Hemoliza lekowa jest często spowodowana niedoborem enzymu dehydrogenazy glukozo-6-fosforanowej (G-6-FDG), który zapewnia elastyczność błony erytrocytów. Niska aktywność G-6-FDG może powodować hemolizę, prowokowaną przez szereg leków: sulfonamidy (w tym przeciwhiperglikemiczne), fenacetynę, kwas acetylosalicylowy, analgin, furazolidon, PASK, 5-NOK, nevigramon, wicasol, tubazyd przy stosowaniu w zwykłych dawkach... Ostra hemoliza lekowa została po raz pierwszy opisana w 1925 roku przez Lederera, a niedobór G-6-FDG - w 1956 roku przez Carsona. Czasami przy niedoborze G-6-FDG zachodzi stały umiarkowany proces hemolityczny bez kryzysów. Obecnie praktycznie nie stwierdza się przypadków ostrej hemolizy spowodowanej spożyciem bobiku (fawizm). Badanie populacji wykazało, że 30-35% populacji greckiej ma niedobór G-6-FDG, 9-13% rdzennej ludności Iranu i Iraku oraz nieco rzadziej mieszkańców Ameryki Łacińskiej i Afryki. Stwierdzono, że niedobór G-6-FDG przyczynia się do łagodniejszego przebiegu malarii, dlatego jest on rozpowszechniony głównie w rejonach „pasa malarii”. Niedobór G-6-FDG występuje częściej w populacji Armenii, Azerbejdżanu, Dagestanu.

    Ponieważ synteza G-6-FDG jest kontrolowana przez geny zlokalizowane na chromosomie X, niedobór tego enzymu występuje częściej u mężczyzn.

    Kryzys hemolityczny występuje zwykle po 2-4 dniach od zażycia prowokujących leków, czasem nawet szybciej. Rozwija się hemoliza wewnątrznaczyniowa i wewnątrzkomórkowa; wzrasta zarówno poziom wolnej hemoglobiny w osoczu, jak i bilirubiny pośredniej, gwałtownie wzrasta żółtaczka i anemia, mocz nabiera charakterystycznego koloru mocnego roztworu nadmanganianu potasu dzięki obecności wolnej hemoglobiny.

    Ogólny stan pacjentów charakteryzuje się dusznością, silnym osłabieniem, żółtaczką, obniżeniem ciśnienia krwi, gorączką, skąpomoczem. Od 2 dnia choroby śledziona powiększa się. Zawartość dwunastnicy i stolec są zabarwione żółcią, mocz jest brązowo-czarny (przy innych postaciach żółtaczki mocz tego koloru nie występuje). Wolna hemoglobina i hemosyderyna są wykrywane w moczu; wolna hemoglobina w osoczu przekracza 20 mg% (podczas gdy osocze jest różowawe). W wyniku uszkodzenia naczyń włosowatych w skórze pojawiają się niewielkie krwotoki. Obrzęk z reguły nie występuje.

    Istnieją łagodne (ambulatoryjne), ciężkie i „błyskawiczne” postacie ostrej niedokrwistości hemolitycznej. W łagodnych przypadkach hemoliza jest umiarkowana, kończy się w ciągu kilku godzin, a pacjent wraca do zdrowia po 2-4 tygodniach. W przypadku powikłań (niewydolność nerek itp.) Śmierć może nastąpić w 10-12 dniu choroby z objawami śpiączki mocznicowej. W przypadku „błyskawicznego” przebiegu śmierć następuje pierwszego dnia z objawami wstrząsu. W rzadkich przypadkach, przy niedoborze G-6-FDG, hemoliza może wystąpić bez prowokacji lekami, a na tle grypy, wirusowego zapalenia wątroby, śpiączki hiperglikemicznej, mocznicy.

    W takich przypadkach zadaniem ratownika medycznego jest wyodrębnienie poprzez przesłuchanie i badanie głównych objawów - ostrej żółtaczki i postępującej anemii - i na tej podstawie postawienie diagnozy przełomu hemolitycznego. Potwierdzeniem tego wniosku jest obecność barwnych (czasem pleochromowych) odchodów i żółci w treści dwunastnicy, a także podwyższony poziom retikulocytów krwi i charakterystyczne zmiany biochemiczne. Do diagnostyki różnicowej użyj testu Coombsa i testu hemaglutynacji agregatów.

    Pacjent B., 42 lata, azerbejdżańczyk z narodowości, przyjął 0,25 g amidopiryny i 1,0 g sulfadimetoksyny na przeziębienie. Nigdy wcześniej nie brałem tych leków. Początkowo poprawił się stan zdrowia - spadła temperatura ciała, zmniejszyły się bóle głowy, nieżyt nosa i osłabienie, ale po dniu osłabienie gwałtownie wzrosło, poczuł mdłości, temperatura ciała ponownie wzrosła, już do 39 ° C, twardówka oczu zżółkła, a potem skóra. Mocz był ciemnobrązowy, stolec normalnego koloru..

    Podczas badania stan pacjenta jest ciężki, twardówka i skóra są żółtaczkowe, temperatura 39,6 ° C. Częstość oddechów 34 na minutę. W płucach nie ma świszczącego oddechu. Stłumione dźwięki serca, 98 na minutę, skurczowy szmer w całym obszarze serca. BP 100/60 mm Hg. Sztuka. Język pokryty żółtą powłoką. Brzuch jest miękki. Wątroba wystaje 2 cm spod łuku żebrowego, miękka, bezbolesna. Śledzionę bada się głęboko w podżebrzu. Ciemnobrązowy mocz, skąpy.

    Badanie krwi: Hb 36 jednostek. (60 g / l); er. 1 800 000 w 1 μl, RC. 20%, tr. 180.000 w 1 μl, dł. 4000 w 1 μl, s. 6%, s. 50%, np. 2%, limf. 32%, pon. dziesięć %; ESR 32 mm na godzinę. Bilirubina we krwi 3,6 mg% (61,6 μmol / l), bezpośrednie 1,4 mg% (23,9 μmol / l), pośrednie 2,2 mg% (37,6 μmol / l). W moczu urobilina jest ostro dodatnia, nie ma pigmentów żółciowych, określa się wolną hemoglobinę. W kale ostro pozytywna reakcja na sterkobilinę.

    Nabyte postacie niedokrwistości hemolitycznej charakteryzują się umiarkowaną żółtaczką, przedłużonym przebiegiem, dolegliwościami astenicznymi („pacjenci są bardziej chorzy niż żółtaczkowi”). Ostateczne wyjaśnienie natury hemolizy możliwe jest tylko w szpitalu na podstawie testu Coombsa i analiz biochemicznych.

    Występowanie wirusowego zapalenia wątroby typu C.

    • Mężczyźni i kobiety, którzy mają więcej niż jednego partnera seksualnego, zwłaszcza jeśli nie używają prezerwatyw.
    • Homoseksualiści.
    • Osoby zakażone wirusem HIV.
    • Stali partnerzy seksualni pacjentów z wirusowym zapaleniem wątroby typu C..
    • Osoby z innymi chorobami przenoszonymi drogą płciową.
    • Uzależnieni od narkotyków we wstrzyknięciach (z dożylnym przyjmowaniem narkotyków).
    • Osoby, które potrzebują transfuzji krwi i składników krwi.
    • Osoby, które wymagają hemodializy („sztuczna nerka”).
    • Pracownicy medyczni pracujący z krwią.
    • Dzieci, których matki są zarażone.

    Dieta

    Porada żywieniowa jest ważna zarówno w diagnostyce i przygotowaniu do leczenia, jak iw okresie pooperacyjnym. Musisz więc spożywać dużą ilość płynu, aby wyeliminować gromadzenie się bilirubiny we krwi i szybciej ją usunąć..

    W ramach przygotowań do zabiegu operacyjnego zaleca się przyjmowanie dużej ilości węglowodanów i glukozy w celu ułatwienia pracy wątroby. Po operacji pokarm powinien być lekki i pożywny, a nie tłusty. Dzięki szybkiemu odzyskaniu organizmu dieta może być stopniowo coraz bardziej urozmaicona..

    Kod ICD

    ICD 10 to międzynarodowa klasyfikacja chorób, która zaczęła być stosowana przez lekarzy na całym świecie pod koniec ubiegłego wieku. W 2018 roku opublikowano wersję 11 rewizji i rozpoczęto jej aktywne wdrażanie. Jednak obecnie większość lekarzy w swojej codziennej praktyce stosuje klasyfikację ICD 10. Jest ona oparta na alfanumerycznym systemie kodowania. Żółtaczka obturacyjna ma kod ICD 10 - K83.1, oznacza to:

    • litera K odpowiada klasie XI, która obejmuje wszystkie choroby układu pokarmowego;
    • pierwsza wartość liczbowa 83 mieści się w przedziale 80-87, którym objęte są choroby dróg żółciowych, pęcherzyka żółciowego, a także trzustki;
    • bezpośrednio 83. liczba oznacza nagłówek "inne choroby dróg żółciowych", gdzie ten typ żółtaczki jest wymieniony pod numerem 1.

    Ta sama pozycja obejmuje takie patologie, jak zapalenie dróg żółciowych, skurcz zwieracza Oddiego i przetoka przewodu żółciowego..