Żółtaczka i zapalenie wątroby są takie same lub różne?

Chorobom wątroby może towarzyszyć przebarwienie skóry i błon śluzowych. Nadmiar pigmentu bilirubiny, który powstaje w wyniku metabolizmu hemoglobiny, nadaje skórze żółty kolor..

Co to jest żółtaczka

Przebarwienia skóry i błon śluzowych nazywane są żółtaczką. Może towarzyszyć różnym chorobom wątroby. Odcień skóry może się różnić w zależności od przyczyny objawu.

PrzyczynaObjaw
Zwiększonej hemolizie erytrocytów towarzyszy niedokrwistość i wzrost bilirubiny pośredniejSkóra zmienia kolor na cytrynowożółty
Klęsce komórek wątroby towarzyszy wzrost dwóch frakcji bilirubinyKolor skórki jest szafranowo-żółty
Naruszenie odpływu żółciMuszle są koloru żółtego z zielonym odcieniem

Czym jest żółtaczka inaczej

To, co obecnie uważa się za zapalenie wątroby typu A, w XIX wieku nazywane było żółtaczką nieżytową, ponieważ w początkowej fazie chorobie towarzyszy zapalenie błony śluzowej nosa i niewielki wzrost temperatury. Profesor Virchow nazwał to mechanicznym. Dopiero Botkin w 1883 roku udowodnił zakaźny charakter choroby. Następnie zakaźne zapalenie wątroby nazwano „chorobą Botkina”.

Dalsze dogłębne badanie czynników wywołujących zapalenie wątroby ustaliło, że przyczyną epidemii jest wirus typu A.

Jak wygląda żółtaczka: objawy choroby

Okres inkubacji wirusa zapalenia wątroby typu A wynosi do 50 dni. Choroba może występować w postaci żółtaczkowej, anicterycznej i subklinicznej. Objawy pojawiają się etapami. Najbardziej typowy jest wariant żółtaczkowy..

Początkowi choroby towarzyszą objawy zatrucia:

  • Temperatura nieznacznie wzrasta
  • Pojawia się słabość, ogólne złe samopoczucie.
  • Katar.
  • Bóle mięśni, bóle głowy mogą być niepokojące.
  • Przy szybkim przebiegu choroby w wątrobie pojawia się bolesność..

Biochemiczne badanie krwi wykazuje wzrost ALT, AST, GGTP, co wskazuje na rozwój cholestazy.

Tydzień później zaczyna się okres żółtaczkowy. Kał jest klarowany, mocz ze słomkowożółtego staje się ciemnobrązowy. Żółknięcie początkowo staje się zauważalne na twardówce oczu, później objawia się na skórze.

Po wystąpieniu żółtaczki temperatura ciała wraca do normy, ale zwiększa się ból w prawym podżebrzu. Ten okres trwa 3-6 tygodni. Następnie zażółcenie ustępuje, morfologia krwi wraca do normy i następuje powrót do zdrowia..

Żółtaczka z zapaleniem wątroby może się nie pojawić. Następnie mówią o nietypowym przebiegu choroby. Wirusowe zapalenie wątroby typu A jest najsilniej tolerowane przez dzieci poniżej pierwszego roku życia i osoby starsze.

Jeśli wystąpi żółtaczka oczu, ciemnienie moczu, należy zwrócić się o pomoc lekarską. Objawy te są charakterystyczne nie tylko dla łagodnej choroby Botkina..

Przyczyny występowania

Żółtaczka i zapalenie wątroby to nie to samo. Jeśli uważamy żółtaczkę za objaw, istnieją trzy główne przyczyny:

  1. Nadwątrobowy.
  2. Wątrobiany.
  3. Subhepatic.

Każdy z nich ma inną przyczynę. Nadwątrobowy lub hemolityczny rozwija się wraz ze zwiększonym rozpadem erytrocytów. Podwyższone stężenie bilirubiny pośredniej we krwi. Nadaje skórze cytrynowy odcień.

Żółtaczka wątrobowa rozwija się, gdy komórki wątroby są uszkadzane przez wirusy, alkohol, substancje toksyczne. Skórka jest koloru szafranowo-żółtego, wątroba jest powiększona. We krwi określa się podwyższony poziom bilirubiny pośredniej i bezpośredniej.

Przyczyną żółtaczki podwątrobowej jest mechaniczna przeszkoda w odpływie żółci, której składniki w wyniku dyfuzji wracają do krwi. Kolor skóry zmienia się na zielonkawożółty. Bilirubina całkowita wzrasta z powodu frakcji bezpośredniej.

Jaka jest różnica między żółtaczką a zapaleniem wątroby?

Zapalenie wątroby to choroba wątroby z reakcją zapalną. Przyczyną może być uszkodzenie tkanki wątroby przez infekcję, substancje toksyczne lub reakcję autoimmunologiczną.

Wirusowe zapalenie wątroby lub żółtaczka u zwykłych ludzi nazywa się chorobą Botkina, która jest wywoływana przez wirus typu A.

Żółtaczka jest tym, co list zapalenie wątroby?

Żółknięcie skóry jest towarzyszem wirusowego zapalenia wątroby typu A i E, w przypadku wirusowego zapalenia wątroby typu B i C występuje rzadziej.

Żółtaczka z zapaleniem wątroby

Przyjrzawszy się szczegółowo każdemu typowi wirusa, możesz określić, które zapalenie wątroby jest bardziej prawdopodobne, aby wywołać żółtaczkę..

Wirusowe Zapalenie Wątroby typu A

Przyczyną ostrego zapalenia wątroby jest zapalenie wątroby typu A. Niewiele różni się od niego objawami zapalenia wątroby typu E. Zakażenie następuje drogą fekalno-ustną przez nieumyte owoce, brudną wodę. Wirus jest wysoce odporny na środowisko. Ale umiera pod wpływem promieniowania ultrafioletowego podczas gotowania. Choroba występuje jako epidemia, częściej latem. Kraje o klimacie tropikalnym charakteryzują się całoroczną cyrkulacją wirusa. Chory jest zaraźliwy 5 dni przed i taką samą ilość po wystąpieniu żółtaczki.

Wirus dostaje się do organizmu przez błonę śluzową przewodu pokarmowego, rozprzestrzenia się na węzły chłonne. Tam zachodzi jego pierwotna replikacja - reprodukcja. Uwolnienie wirusa do krwi powoduje wzrost temperatury i objawy zatrucia. Następnie trafia do wątroby, gdzie ponownie się rozmnaża. Na tym etapie dochodzi do uszkodzenia komórek wątroby i rozwijają się objawy żółtaczki. Układ odpornościowy bierze udział w procesie zapalnym, który dodatkowo uszkadza tkankę wątroby.

Częściej chorują dzieci w wieku szkolnym. Żółtaczka jest łagodna. Dorośli i osoby starsze, w przeciwieństwie do ludzi młodych, bardziej cierpią na tę chorobę. U kobiet w ciąży objawy choroby są takie same, jak u kobiet niebędących w ciąży. Powikłania są rzadkie, ale możliwe są porody przedwczesne i pęknięcie płynu owodniowego w okresie prenatalnym. Brak przenoszenia wirusa z matki na dziecko.

Zapalenie wątroby typu B

Różnica między tym typem choroby a wirusowym zapaleniem wątroby typu A polega na mechanizmie przenoszenia i tendencji do rozwoju przewlekłej postaci choroby. Źródłem zakażenia są osoby z przewlekłym zapaleniem wątroby typu B. Przenoszenie wirusa jest możliwe pozajelitowo, czyli drogą krwi, drogą płciową oraz z chorej matki na dziecko podczas porodu.

Początek choroby przypomina chorobę Botkina. Po 3-6 tygodniach od zakażenia pojawiają się objawy nieżytowe, złe samopoczucie i wzrost temperatury. Być może pojawienie się nudności, bólu w podżebrzu już w okresie przedżółtkowym. Wówczas zaczynają się pojawiać objawy uszkodzenia wątroby - ciemnienie moczu, przebarwienia twardówki.

Faza żółtaczkowa jest cięższa niż w przypadku zapalenia wątroby typu A. Wątroba jest powiększona i bolesna, utrata apetytu aż do anoreksji. Do kliniki dołączają zmiany chorobowe stawów, pokrzywka, zapalenie kłębuszków nerkowych. Ale możliwy jest inny wariant kursu - anicteryczny i subkliniczny z wymazanymi objawami.

W większości przypadków zapalenie wątroby typu B staje się przewlekłe wraz z rozwojem marskości wątroby. 10-15% pacjentów zapada na raka.

Wirusowe zapalenie wątroby typu C

Czynnik sprawczy tej postaci choroby nazywany jest „czułym zabójcą”: objawy są wymazywane, zamaskowane jako inne patologie. Żółtaczka może się rozwinąć lub nie.

Infekcja jest przenoszona drogą krwiotwórczą. Ryzyko zakażenia podczas stosunku płciowego jest bardzo małe. Okres inkubacji jest długi, do 6 miesięcy. Pierwsze oznaki przypominają przeziębienie i nie są traktowane poważnie. Czynność wątroby nie jest zaburzona przez długi czas, nie ma żółtaczki. Kolor skóry może się zmienić dopiero na etapie marskości.

Cechą tej choroby jest to, że często masywne uszkodzenia wątroby są powodowane nie przez wirusy, ale przez reakcję autoimmunologiczną organizmu. Ten typ zapalenia wątroby wymaga raczej przeszczepu wątroby..

Żółtaczka jest zaraźliwa?

Wirus żółtaczki jest wysoce zaraźliwy i utrzymuje się w środowisku. Może być długo suchy. Dlatego wirusowe zapalenie wątroby typu A można nazwać „chorobą niemytych rąk”.

Diagnoza żółtaczki

Aby odpowiedzieć na pytanie, jaki rodzaj zapalenia wątroby spowodował żółtaczkę, musisz zostać przetestowany. Początkowe objawy wszystkich wirusowych zapalenia wątroby są podobne i charakteryzują się objawami zatrucia. Dopiero wtedy pojawia się żółtaczka. Ale dalszy przebieg choroby jest inny. Wirusowe zapalenie wątroby typu A nie staje się przewlekłe, B i C powodują poważne uszkodzenie wątroby.

Dlatego wszyscy pacjenci są hospitalizowani w celu zdiagnozowania choroby i ustalenia taktyki leczenia..

W analizie biochemicznej krwi całkowita bilirubina wzrasta z powodu bezpośrednich i pośrednich frakcji, ALT, AST, fosfatazy alkalicznej. Zwiększona bilirubina jest wykrywana w moczu.

Krew jest badana pod kątem przeciwciał przeciwko wirusom zapalenia wątroby. W ostrym okresie wykrywa się IgM do odpowiedniego wirusa, po wyzdrowieniu pacjenta z chorobą Botkina, IgG pozostaje.

Leczenie

Nie ma specjalnego leczenia żółtaczki. W okresie choroby ważne jest przestrzeganie diety oszczędzającej mechanicznie i chemicznie, aby wykluczyć pokarmy uszkadzające wątrobę, alkohol. W szpitalu przypisana jest tabela nr 5.

Możliwe jest przyjmowanie hepatoprotektorów w celu utrzymania funkcji wątroby, niezbędnych fosfolipidów do odbudowy jej komórek.

Zapobieganie

Aby nie zachorować, należy przestrzegać podstawowych zasad higieny - myć ręce po skorzystaniu z toalety, przed jedzeniem. Odwiedzając kraje niekorzystne dla infekcji (Indie, kraje afrykańskie) można zaszczepić osoby, które nie chorują na żółtaczkę. Ci, którzy cierpieli na żółtaczkę, nie mogą ponownie zarazić się.

Żółtaczka i zapalenie wątroby: czy to to samo, czy nie? Przyczyny, leczenie i powikłania żółtaczki

Uwagę zwraca natychmiastowa zmiana koloru skóry. Wiadomo, że zażółcenie wskazuje na problemy z wątrobą, wielu zastanawia się - jeśli wystąpi żółtaczka, jaki to rodzaj zapalenia wątroby??

O czym się dowiem? Treść artykułu.

Co to jest żółtaczka?

Żółtaczka nie jest niezależną chorobą, jest zespołem objawów, w którym skóra, twardówka, błony śluzowe nabierają żółtaczkowego zabarwienia. Winowajcą jest bilirubina barwnikowa, która występuje podczas rozpadu hemoglobiny. Zwykle niszczenie i tworzenie czerwonych krwinek zachodzi przez całe życie..

Pigment jest stale uwalniany, w postaci niezwiązanej jest toksyczny, dopiero po przetworzeniu w komórkach wątroby wiąże się z kwasem glukuronowym i staje się bezpieczny dla organizmu. Niepowodzenie procesu detoksykacji powoduje nadmierny poziom bilirubiny we krwi, co nadaje skórze specyficzny odcień żółci.

Żółtaczka w zapaleniu wątroby, marskości wątroby, zmianach onkologicznych pojawia się wraz z początkiem procesu zapalnego, gdy hepatocyty nie są w stanie wykonywać niezbędnych funkcji. W przypadku kamicy żółciowej jest to spowodowane przeszkodami, które powstały na drodze wydzielania żółci do dwunastnicy przez przewody. Hemolityczny - sprowokowany wzmożonym rozpadem erytrocytów, w którym miąższ nie ma czasu na przetworzenie gwałtownie zwiększonej ilości pigmentu.

Przyczyny żółtaczki

To, co rozwija się żółtaczka, zależy od przyczyn, które wywołały pojawienie się zespołu.

  • Śmierć czerwonych krwinek w dużych ilościach. Występuje w chorobach genetycznych, chorobach autoimmunologicznych, anemiach, patologiach śledziony, żółtaczce noworodków, malarii, białaczce.
  • Zakłócenie procesu wiązania bilirubiny z kwasem glukuronowym w hepatocytach. Wywołuje go wirus zapalenia wątroby, marskość wątroby, zatrucie alkoholem, trucizny, grzyby, leki, rak wątroby.
  • Przeszkody w napływie żółci do jelit przez przewody. Przyczyny - tworzenie się kamieni, cyst, guzów nowotworowych, zwężenie przewodów, dyskineza.

To, co zapalenie wątroby nazywa się żółtaczką?

Pomimo faktu, że żółtaczka i zapalenie wątroby to nie to samo, przez wiele stuleci, począwszy od starożytności, wierzono w to. Epidemie były szeroko rozpowszechnione, od XVII do XIX wieku zginęło wiele osób. Większość ofiar należała do jednostek wojskowych mieszkających w obozach pozbawionych podstawowych warunków sanitarnych.

Doktryna o zakaźnym charakterze zapalenia wątroby jest związana z imieniem Botkin. Wirusowy charakter można później uzasadnić. Od 1964 roku, dzięki rozwojowi mikrobiologii, izolowano wirusy wywołujące żółtaczkę. Okazało się, że różne typy wirionów odpowiadają odmiennemu przebiegowi uszkodzenia wątroby.

Różnorodność wirusową zwykle wyróżnia się literami łacińskimi. Łatwo się dowiedzieć, żółtaczka o przebiegu zakaźnym, zapalenie wątroby, która litera. Tradycyjnie uważa się, że jest to wirusowe zapalenie wątroby typu A. Jednak wirusowe zapalenie wątroby typu E należy do epidemicznych zmian narządowych, które mają przebieg podobny do choroby Botkina. Różnica polega na czasie trwania okresu inkubacji - trwa od dwóch do ośmiu tygodni, we wczesnym początku zespołu bólowego, który objawia się nawet w przedterminowym stadium rozwoju.

Wirusowe zapalenie wątroby typu A i E można dostać po kontakcie z chorym, rzeczami, jedzeniu źle przetworzonej żywności, pływaniu w zanieczyszczonych zbiornikach wodnych, nieprzestrzeganiu standardów higieny.

Wirusowe zapalenie wątroby typu B, C, D różnią się innym sposobem przenoszenia - krwią, płciowo. Objawy kliniczne są często usuwane, pacjenci są wykrywani za pomocą testów antygenowych, są nosicielami. Żółtaczka pojawia się w ostrych postaciach.

Objawy żółtaczki

Objawy żółtaczki są różne dla każdego gatunku.

  • Hemolityczny. Skórka jest cytrynowa. Biochemia - wzrost poziomu niezwiązanej bilirubiny, żelaza w surowicy. Analiza kliniczna - niedokrwistość. Ciemny kolor moczu i stolca. Powiększona śledziona jest wyczuwalna.
  • Miąższ. Skórka to szafran. Biochemia - wzrost wszystkich frakcji bilirubiny, ALT, AST, spadek białka, protrombina. Skargi - nudności, wymioty, swędzenie, bóle pękające. Powiększona jest wątroba i śledziona. Mocz w kolorze piwa, przebarwiony kał. Temperatura ciała wzrasta.
  • Mechaniczny. Skórka jest szaro-zielona. Skargi - silne swędzenie, nie łagodzone przez leki przeciwhistaminowe. Bóle są napadowe. Biochemia - zwiększona bilirubina bezpośrednia, ALT, AST, fosfataza alkaliczna. Woreczek żółciowy jest powiększony, bolesny. Zmniejszona masa ciała, niedobór witamin. Mocz jest ciemny, kał lekki. Wysoka temperatura ciała, wyraźne pajączki.

Objawy zakaźnego zapalenia wątroby typu A, E..

  • Gorączka.
  • Objawy dyspeptyczne.
  • Ciężkość w prawym podżebrzu.
  • Ogólna słabość.
  • Zażółcenie skóry, błon śluzowych, twardówki.
  • Ciemnienie moczu, przebarwienia kału.

Objawy ostrego przebiegu zapalenia wątroby typu B, C.

  • Gorączka.
  • Ból stawu.
  • Niestrawność.
  • Zmęczenie, zaburzenia snu.
  • Objawy dyspeptyczne.
  • Żółtaczka.
  • Ból w prawym podżebrzu, może promieniować do okolicy lędźwiowej.
  • Ciemny mocz, lekkie odchody.

Leczenie

Dla każdego rodzaju żółtaczki obowiązkową zasadą jest tabela dietetyczna numer 5. Posiłki co trzy godziny, sześć razy dziennie, w małych porcjach, zawartość kalorii -2500. Norma spożycia białek - 90 gramów, węglowodanów - 350 gramów, tłuszczów - 70. Reżim wodny - półtora litra. Produkty są zakazane.

  • Smażone, słone, pikantne, wędzone, tłuste.
  • Konserwy, fast foody, kiełbasy, tłuste mięso, ryby.
  • Owoce egzotyczne, cytrusy, pieczywo, zboża.
  • Czekolada, cukier.
  • Grzyby, surowe warzywa.
  • Tłuste produkty mleczne.
  • Alkohol.
  • Fermentowane produkty mleczne.
  • Mięsa niskotłuszczowe, ryby gotowane na parze.
  • Owsianka.
  • Warzywa, owoce przetworzone termicznie.
  • Zupy Wegetariańskie.
  • chleb żytni.
  • Kompoty, galaretka, wywar z dzikiej róży.

Leczenie wirusowego zapalenia wątroby typu A, E ma charakter wspomagający, choroba w większości przypadków ustępuje samoistnie.

  • Odpoczynek w łóżku, izolacja pacjenta.
  • Dieta.
  • Hepatoprotectors.
  • Choleretic.
  • Przyjmowanie witamin.
  • Herbaty żółciowe, wywary.
  • Ograniczenie aktywności fizycznej do sześciu miesięcy.

Leczenie wirusowego zapalenia wątroby typu B. Oprócz diety, w ostrej postaci przechodzą w detoksykację, terapię wspomagającą. W chorobach przewlekłych - hepatoprotektory, leki przeciwwirusowe, immunomodulatory.

Leczenie wirusowego zapalenia wątroby typu C. W nowoczesnym schemacie stosuje się leki generyczne - sofosbuvir plus ladyspavir lub sofosbuvir plus daclatasfavir. Stosowanie tych leków pozwala całkowicie pokonać wirusa. Przestarzały schemat terapii interferonem z rybawiryną powodował dużą liczbę powikłań, był trudny dla pacjentów, a skuteczność była niższa. Leki - hepatoprotektory. Dieta jest obowiązkowa.

Komplikacje

Powikłania żółtaczki są związane z wysokim poziomem bilirubiny we krwi, która zatruwa komórki mózgowe. Długotrwały nadmiar stężenia pigmentu wywołuje rozwój encefalopatii wątrobowej. U noworodków struktury jądrowe są uszkodzone, co prowadzi do opóźnień w rozwoju psychicznym i fizycznym, utraty słuchu, paraliżu.

Wirusowe zapalenie wątroby, długo działające na hepatocyty, może prowadzić do marskości wątroby - zmiany w budowie miąższu gruczołu, zastąpienia przez tkankę łączną.

Nie każde zapalenie wątroby jest tak nieszkodliwe, jak zaraźliwe. Pojawienie się żółtaczki wymaga pilnych działań - skontaktowania się z placówkami medycznymi w celu uzyskania pomocy, zgodnie z zaleceniami lekarza prowadzącego, utrzymania zdrowego stylu życia.

Zespół żółtaczki: co to jest, przyczyny, leczenie, diagnoza i konsekwencje

Żółtaczka: jak to się nazywa inaczej, rodzaje i leczenie żółtaczki

Jak zmienia się kolor moczu i kału w przypadku żółtaczki? Przyczyny zmian, leczenie i rokowanie

Diagnostyka różnicowa żółtaczki: tabela porównawcza

Czym jest żółtaczka hemolityczna: przyczyny, patogeneza, objawy i leczenie

Żółtaczka z zapaleniem wątroby

Żółtaczka to stan charakteryzujący się podwyższonym poziomem bilirubiny we krwi. Na zewnątrz patologia objawia się w postaci zażółcenia skóry i błon śluzowych. Odcień waha się od ciemnopomarańczowego do bogatej cytryny. Żółtaczka nie jest chorobą, ale objawem klinicznym, który często wskazuje na rozwój zapalenia wątroby.

Jakiemu zapaleniu wątroby towarzyszy rozwój żółtaczki? Przebarwienia skóry i błon śluzowych towarzyszą wszystkim formom zapalenia wątroby. Czy żółtaczka i zapalenie wątroby to to samo? Z medycznego punktu widzenia nie. Wirusowe zapalenie wątroby to stan zapalny wątroby, a żółtaczka jest objawem tej choroby. Ale bardzo często łagodna postać zapalenia wątroby typu A (choroba Botkina) nazywa się żółtaczką..

Czym różni się choroba Botkina od zapalenia wątroby typu B? Pierwsza postać zapalenia wątroby jest wirusowa i jest przenoszona drogą ustno-kałową. Drugi typ to postać zakaźna, której infekcja jest możliwa tylko przez krew.

  1. Odmiany żółtaczki
  2. Typ wątrobowy (miąższowy)
  3. Żółtaczka noworodków
  4. Mechaniczny
  5. Ogólne objawy
  6. Leczenie zapalenia wątroby typu A.
  7. Szczepienia i profilaktyka

Odmiany żółtaczki

Istnieje kilka rodzajów żółtaczki. Zdiagnozowano:

  • miąższ;
  • noworodki;
  • mechaniczny.

Typ wątrobowy (miąższowy)

Żółtaczka wątrobowa powstaje na tle patologii wątroby. Jego podstawą jest pokonanie hepatocytów o charakterze toksycznym, zakaźnym, wirusowym. Przyczyny patologii to zapalenie wątroby pochodzenia toksycznego, zakaźnego i wirusowego, marskość żółciowa wątroby, zatrucie lekami.

  • nudności wymioty;
  • bolesność w jamie brzusznej;
  • skóra nabiera czerwonawego odcienia;
  • łagodne swędzenie skóry;
  • zwiększony poziom enzymów wątrobowych;
  • kolor moczu przypomina piwo;
  • narząd jest powiększony, bolesny przy badaniu palpacyjnym.

W wątrobowej postaci patologii może powstać zespół krwotoczny.

Żółtaczka noworodków

Żółtaczka noworodków to termin medyczny określający żółtaczkowy odcień skóry u noworodków. Ten rodzaj żółtaczki rozwija się w wyniku gromadzenia się bilirubiny w organizmie dziecka..


Żółtaczka noworodków w większości przypadków nie stanowi zagrożenia dla dziecka

W około 60% wszystkich zdiagnozowanych przypadków określa się fizjologiczną postać patologii. Nie stwarza zagrożenia dla dziecka. Ze względu na niedojrzałość układów odpowiedzialnych za usuwanie bilirubiny.

Jedyną oznaką fizjologicznego gatunku jest żółtawy odcień skóry. Pod każdym innym względem dziecko jest całkowicie zdrowe: dobrze się odżywia, kał i mocz pozostają naturalne, hemoglobina jest normalna. Dziecko nie wymaga leczenia. Maksymalny czas trwania żółtaczki wynosi trzy tygodnie.

Mechaniczny

Żółtaczka obturacyjna powstaje w wyniku naruszenia odpływu żółci. Oznaki stanu to:

  • zażółcenie skóry i błon śluzowych;
  • bolesność w prawym podżebrzu;
  • ciemnienie moczu, rozjaśnienie kału;
  • zwiększona bilirubina w surowicy.

W większości przypadków jest to powikłanie patologii kamieni żółciowych. Jeśli opieka medyczna nie zostanie zapewniona w odpowiednim czasie, istnieje wysokie ryzyko wystąpienia niewydolności wątroby i śmierci pacjenta..

Ogólne objawy

Pierwsze objawy zapalenia wątroby pojawiają się miesiąc po wystąpieniu infekcji. To nudności, kończące się wymiotami, dyskomfortem, uczuciem ciężkości w jamie brzusznej, ogólnym osłabieniem.

Wirusowe zapalenie wątroby u noworodka

Nieco później - po pojawieniu się tych objawów - u pacjenta rozwija się żółtaczka. Występuje wyjaśnienie lub całkowite przebarwienie kału. W niektórych przypadkach wirusowe zapalenie wątroby występuje bez rozwoju żółtaczki. W tym przypadku nazywa się to nietypowym..

Żółknięcie skóry utrzymuje się przez półtora miesiąca. Dalej następuje całkowite wyleczenie. Po zakończeniu okresu żółtaczki wątroba może przez jakiś czas pozostać powiększona, ale jest to dopuszczalny objaw.

Leczenie zapalenia wątroby typu A.

To najłagodniejsza postać choroby. Nie ma specyficznego leczenia zapalenia wątroby typu A. Podejmowane działania mają na celu złagodzenie obecnych objawów i usunięcie substancji toksycznych. Kompleksy witaminowe, glukoza, hepatoprotektory są przepisywane do przyjęcia - leki chroniące i przywracające komórki wątroby.

Pacjentowi zaleca się przestrzeganie dość ścisłej diety, która pomaga odciążyć stan zapalny wątroby..

W menu mogą znajdować się:

  • nabiał;
  • dietetyczne mięso;
  • sery o neutralnym smaku;
  • ryba gotowana na parze;
  • masło / olej roślinny (ograniczona);
  • sałatki warzywne;
  • warzywa;
  • gulasz warzywny;
  • owoc;
  • owsianka mleczna;
  • dodatki zbożowe;
  • makaron;
  • ziemniaki.

Alkohol jest surowo zabroniony. Słodycze muszą być ograniczone. Wyklucz pikantne potrawy, wędzonki, napoje gazowane, czosnek, rośliny strączkowe.


Szczepienie jest głównym sposobem ochrony przed infekcją

Szczepienia i profilaktyka

Istnieje szczepienie, które chroni człowieka przed zakażeniem wirusem zapalenia wątroby typu A. Szczepienie przeprowadza się dwuetapowo. Ale dają zastrzyk dopiero po przejściu testów na przeciwciała. Ponowne podanie leku przeprowadza się rok lub sześć miesięcy po pierwszym użyciu szczepionki. Szczepienie chroni osobę przed infekcją przez następną dekadę. Produkcja przeciwciał ochronnych rozpoczyna się po 2 tygodniach.

Obowiązkowe szczepienie podlega:

  • turyści podróżujący do regionów o wysokim ryzyku infekcji;
  • personel medyczny mający kontakt z pacjentami lub wirusami zapalenia wątroby;
  • nauczyciele przedszkolni i nianie;
  • pracownicy żywności i wody;
  • osoby ze zdiagnozowanymi patologiami wątroby.

Żółtaczka jest rozpoznawana jako dość łagodna postać zapalenia wątroby. I z zastrzeżeniem wszystkich zaleceń lekarskich, jest całkowicie wyleczony.

Zapalenie wątroby

Klasyfikacja zapalenia wątroby

Wirusowe zapalenie wątroby

Przewlekłe zapalenie wątroby

Wirusowe zapalenie wątroby jest uważane za przewlekłe, jeśli trwa co najmniej sześć miesięcy. Przyczyną postaci przewlekłej mogą być zarówno patogeny wirusowe, jak i skutki toksyczne, a także inne choroby, przeciwko którym rozwija się niewydolność wątroby. Obraz objawowy choroby jest bardzo szeroki, specyficzne objawy mogą zależeć zarówno od przyczyn zapalenia wątroby, jak i od indywidualnych cech pacjenta i związanych z nim zaburzeń. Większość pacjentów ma:

  • powiększenie wątroby, tępy ból przy badaniu palpacyjnym;
  • bradykardia spowodowana nagromadzeniem kwasów żółciowych we krwi i tkankach;
  • drażliwość, bezsenność, depresja;
  • zaburzenia stolca, problemy trawienne, ostre reakcje na tłuszcz i alkohol, wzdęcia, nudności;
  • zmniejszona wydajność i wysokie zmęczenie;
  • ból stawu;
  • żółtaczka - zażółcenie skóry i białek oczu;
  • zaburzenia krzepnięcia krwi, które objawiają się częstymi krwawieniami z nosa i pojawiającymi się siniakami od najsłabszych wpływów;
  • rozszerzone naczynia włosowate „gwiazdy” na skórze pleców i dłoni, zaczerwienienie dłoni;
  • powiększenie śledziony.
Leczenie przewlekłego zapalenia wątroby to długotrwały proces polegający na połączeniu specjalnej diety z terapią i wspomaganiem wątroby. Dostosowanie diety pozwala zmniejszyć obciążenie układu pokarmowego, a przyjmowanie hepatoprotektorów usprawnia procesy regeneracyjne w tkankach i zwiększa ich odporność na czynniki chorobotwórcze. Ponadto kompleks leczenia przewlekłego zapalenia wątroby obejmuje obowiązkową eliminację jego przyczyny: usuwanie toksyn, terapię choroby podstawowej, neutralizację wirusów.

Głównym zadaniem w leczeniu przewlekłego zapalenia wątroby jest osiągnięcie remisji, gdy wskaźniki cholestazy w analizach pacjenta mieszczą się w normie po zakończeniu terapii. Z zastrzeżeniem wszystkich zaleceń lekarza, diety i regularnego stosowania kursów hepatoprotektorów, pacjenci z zapaleniem wątroby mają wszelkie szanse na osiągnięcie długotrwałej i stabilnej remisji.

Ostre zapalenie wątroby

Ostra postać zapalenia wątroby charakteryzuje się szybkim rozwojem objawów i gwałtownym pogorszeniem ogólnego samopoczucia pacjenta. Ostre zapalenie wątroby ma charakter wirusowy i toksyczny. Zaostrzenie zapalenia wątroby charakteryzuje się bólem w prawym podżebrzu, gwałtownym wzrostem temperatury ciała, nudnościami, w niektórych przypadkach pojawieniem się zażółcenia skóry i białek oczu. Rokowanie w tym przypadku zależy bezpośrednio od tego, jak szybko pacjent otrzyma opiekę medyczną i rozpocznie się terapia choroby. W niektórych przypadkach ostre zapalenie wątroby może być śmiertelne, u takich pacjentów występuje dezorientacja, nadmierne pocenie się i zimna skóra, które są uważane za główne objawy negatywnego rokowania.

Ignorowanie objawów lub próby samodzielnego leczenia choroby w ostrej fazie mogą doprowadzić do przejścia zapalenia wątroby do postaci przewlekłej, która jest bardzo trudna do wyleczenia i nie daje się całkowicie wyleczyć, lekarz może osiągnąć jedynie stabilną, długotrwałą remisję.

Autoimmunologiczne zapalenie wątroby

Oficjalna medycyna nie zna dziś przyczyn rozwoju autoimmunologicznego zapalenia wątroby. Najpopularniejsze wersje to teorie o dziedzicznej skłonności do takich zaburzeń, a także negatywne czynniki prowokujące reakcję organizmu. Do czynników tych najczęściej należą inne choroby autoimmunologiczne oraz działanie leków w leczeniu wielu chorób i zaburzeń. Istnieją dwa typy autoimmunologicznego zapalenia wątroby - pierwszy dotyka pacjentów niezależnie od płci i wieku, a drugi dotyczy zdecydowanej większości pacjentów w wieku od 6 miesięcy do 77 lat, ze szczytem zachorowań u kobiet poniżej 40 roku życia..

Autoimmunologiczne zapalenie wątroby może nie objawiać się klinicznie, w takich przypadkach jest wykrywane przypadkowo podczas badań związanych z innymi chorobami lub podczas badań profilaktycznych. U niektórych pacjentów przez długi czas obserwuje się osłabienie, zmęczenie, bóle stawów, w rzadkich przypadkach zażółcenie skóry i białek oczu. Ze względu na brak lub łagodne objawy ta postać zapalenia wątroby jest trudna do wykrycia we wczesnym stadium, częściej rozpoznaje się ją już w trakcie rozwoju marskości wątroby.

Przyczyny zapalenia wątroby

Sposoby zakażenia wirusem zapalenia wątroby

Oznaki zapalenia wątroby

Wszystkie formy zapalenia wątroby powodują objawy, które wskazują przede wszystkim na dysfunkcję wątroby, ale niektóre typy zapalenia wątroby mają również specyficzne objawy, które są specyficzne dla konkretnego wirusa.

W przypadku WZW typu A pierwsze pogorszenie samopoczucia pojawia się 30 dni po zakażeniu, a okres inkubacji wynosi od 15 do 50 dni. Pierwsze podejrzenia mogą być spowodowane wysoką temperaturą ciała i ciemnobrązowym zabarwieniem moczu z obfitym pienieniem podczas wypróżnień. Specyficzne objawy zapalenia wątroby typu A obejmują gorączkę, której towarzyszą nudności, a czasem wymioty. Pacjenci zgłaszają uczucie ciężkości w żołądku i ból wątroby. Po kilku dniach kolor moczu staje się ciemniejszy, stolec jaśnieje, pojawia się również żółtaczka..

Pierwsze objawy zapalenia wątroby typu B mogą pojawić się 11-12 tygodni po zakażeniu, a okres inkubacji wynosi od 2 do 6 miesięcy. Za pomocą analizy laboratoryjnej wirusowe zapalenie wątroby typu B można wykryć jeszcze przed pojawieniem się pierwszych naruszeń, od 4 tygodnia po zakażeniu. Ogólne objawy tej choroby wyrażają się w ogólnym osłabieniu, nudnościach, przebarwieniu moczu i kału, bólach prawego podżebrza i stawów. Specyficzne objawy zapalenia wątroby typu B zależą od postaci, w jakiej występuje:

  • postać subkliniczna charakteryzuje się łagodnym przebiegiem choroby bez objawów żółtaczki i umiarkowanymi zmianami w biochemii krwi;
  • w postaci żółtaczkowej wyraźne jest zażółcenie twardówki i skóry, a nagłe zmiany odnotowano w biochemii;
  • postać cholestatyczna charakteryzuje się łagodnymi objawami zapalenia i wyraźnymi zaburzeniami w wydalaniu żółci.
Wirusowe zapalenie wątroby typu C bardzo często przebiega bezobjawowo i można je w takich przypadkach wykryć jedynie w warunkach laboratoryjnych, sam pacjent nie odczuwa dyskomfortu. Typowe objawy zapalenia wątroby typu C to osłabienie, osłabienie i ogólne zmęczenie, ale tylko z tego powodu choroba ta nie jest rozpoznawana bez badania krwi. W zaniedbanej formie, gdy marskość wątroby już się zaczyna, u pacjentów pojawia się żółtaczka.

Żółtaczka

Żółtaczka hemolityczna

Żółtaczka miąższowa

Żółtaczka obturacyjna

Pseudo-żółty

Żółtaczka fizjologiczna

Kernicterus

Powikłania zapalenia wątroby

Wirusowe zapalenie wątroby w czasie ciąży

W czasie ciąży wszystkie narządy i układy kobiecego ciała pracują pod wpływem stresu, a zapalenie wątroby dodatkowo osłabia funkcje wątroby, przez którą przebiega wymiana krwi i składników odżywczych między matką a dzieckiem. W przypadku zapalenia wątroby ważne jest monitorowanie dziecka, które ma duże ryzyko zarażenia się chorobą podczas porodu. Jeśli u matki w ciąży zostanie zdiagnozowane zapalenie wątroby typu B, dziecko jest szczepione w pierwszych 12 godzinach życia, aby zapobiec rozwojowi choroby u noworodka.

Wątroba matki, uszkodzona przez zapalenie wątroby w czasie ciąży, nie radzi sobie ze zwiększonym obciążeniem, przez co płód nie otrzymuje wystarczającej ilości składników odżywczych i tlenu. Niedostateczne odżywianie negatywnie wpływa na rozwój dziecka - noworodek może urodzić się z różnymi patologiami rozwojowymi. Leczenie wirusowego zapalenia wątroby typu C u kobiet w ciąży komplikuje fakt, że zdecydowana większość skutecznych leków ma negatywny wpływ na dziecko. W ostrej postaci zapalenia wątroby typu C u kobiet w ciąży cała nadzieja pozostaje w rękach matki, którą lekarze wspierają w miarę możliwości.

Wirusowe zapalenie wątroby u noworodków i dzieci

Żółtaczka noworodków jest pierwszym specyficznym zewnętrznym objawem zapalenia wątroby u noworodka. W przypadku zmiany koloru skóry konieczne jest wykonanie badań laboratoryjnych w celu potwierdzenia zakażenia i wykluczenia fizjologicznej żółtaczki noworodków związanej z niedojrzałością enzymów wątrobowych.

Najczęściej u noworodków rozpoznaje się zapalenie wątroby typu B, które jest przenoszone na niego od matki przez łożysko lub podczas przejścia przez kanał rodny. Rokowanie w leczeniu w dużej mierze zależy od wieku zakażenia - przy przenikaniu wirusa przez łożysko płód może umrzeć nawet w macicy. Według statystyk 40% dzieci można całkowicie wyleczyć, kolejne 35% ma marskość wątroby, 10-15% noworodków nie może zostać uratowanych, a kolejne 20% żyje nie dłużej niż dwa lata.

Aby zapobiec występowaniu zapalenia wątroby u noworodków, wszystkie kobiety w ciąży muszą przejść testy na zapalenie wątroby, które umożliwiają identyfikację zakażonej matki i monitorowanie rozwoju jej płodu.

Prognozy dotyczące zapalenia wątroby

U większości pacjentów, po postawieniu diagnozy, jednym z pierwszych pytań, które się nasuwają, jest: jak długo żyją osoby z wirusowym zapaleniem wątroby typu C? Nie ma na to dokładnej i jednoznacznej odpowiedzi, ponieważ w każdym przypadku wiele zależy od indywidualnych cech organizmu. Nawet jedna trzecia sprawnych fizycznie osób z dobrym układem odpornościowym toleruje zapalenie wątroby bezobjawowo i wraca do zdrowia bez leczenia. W innych przypadkach choroba staje się przewlekła, której nie można całkowicie wyleczyć..

Na to, ile lat żyją z wirusowym zapaleniem wątroby typu C, wpływa wiek, czas trwania infekcji, obecność innych chorób, a także dokładność przestrzegania zaleceń lekarskich. Aby utrzymać chorobę w remisji, pacjenci muszą całkowicie zmienić swój styl życia i przestrzegać diety, która zmniejsza obciążenie osłabionej wątroby. Ostatecznie śmierć jest spowodowana marskością wątroby lub złośliwym guzem, który rozwija się w tkance wątroby. W zależności od wielu czynników może to nastąpić za kilka lat lub kilkadziesiąt lat..

Diagnoza zapalenia wątroby

Diagnostyka różnicowa zapalenia wątroby opiera się na dolegliwościach pacjenta, zmianach w tkankach jego wątroby, a także na markerach krwi, które są badane w warunkach laboratoryjnych. Oprócz badań krwi, biopsji i ultradźwięków stosuje się, aby wykluczyć inne schorzenia, które powodują podobne objawy..

Testy na zapalenie wątroby:

  • ogólne biochemiczne badanie krwi: wysoki poziom bilirubiny i ALT (enzymów wątrobowych) wskazuje na zapalenie wątroby;
  • testy czynnościowe wątroby: w diagnostyce laboratoryjnej zapalenia wątroby analiza ta wykazuje spadek białek wytwarzanych w wątrobie;
  • analizy na obecność wirusów: immunologiczne, które wykrywają antygeny i przeciwciała oraz genetyczne, które określa DNA i RNA wirusów, a także PCR - tempo ich rozmnażania.

Przeciwciała przeciwko zapaleniu wątroby

Podczas walki z jakimkolwiek patogenem we krwi osoby pojawiają się przeciwciała, które dokładnie odpowiadają infekcji zagrażającej zdrowiu, a wirusowe zapalenie wątroby nie jest wyjątkiem. Obecność przeciwciał przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby typu C może oznaczać zarówno poprzednią chorobę, jak i obecną w postaci ostrej lub przewlekłej. Aby określić zapalenie wątroby i jego stadium, stosuje się specjalną diagnostykę laboratoryjną w celu dokładnego określenia ilości przeciwciał odpowiadającej określonej ilości patogenu we krwi.

W badaniach laboratoryjnych wykorzystuje się jednocześnie kilka białek wirusa, co pozwala określić zarówno chorobę aktualną, jak i już przeniesioną. Pacjenci, którzy mieli zapalenie wątroby bez objawów i wyzdrowieli bez leczenia, mają przeciwciała we krwi przez kilka lat.

DNA i RNA zapalenia wątroby

Do wykrywania DNA i RNA wirusów zapalenia wątroby stosuje się metodę PCR - reakcję łańcuchową polimerazy. Istota techniki sprowadza się do wielokrotnego wzrostu liczby określonych regionów DNA i RNA odpowiadających określonym warunkom. W wyniku zastosowania metody PCR liczba regionów DNA i RNA wirusów zapalenia wątroby wzrasta na tyle, że można je zobaczyć.

Zaletą techniki PCR jest to, że pozwala na określenie obecności patogenu we krwi, nawet jeśli jego ilość w badanym materiale wynosi jedną lub dwie komórki. Przy określaniu RNA wirusa zapalenia wątroby typu C metoda ta stała się swego rodzaju „złotym standardem”, zapewniającym wysoką dokładność diagnostyczną.

Leczenie zapalenia wątroby

Farmakoterapia

W ostrej fazie zapalenia wątroby głównym zadaniem leczenia jest usuwanie toksyn z organizmu oraz terapia wspomagająca wątrobę i układ odpornościowy, który sam radzi sobie z patogenem. Jeśli tak się nie stanie, choroba zmienia się w postać przewlekłą, którą leczy się za pomocą terapii lekowej. Najczęściej zapalenie wątroby typu B i C rozwija się w postaci przewlekłej..

Leczenie leczniczego zapalenia wątroby obejmuje identyfikację leku, który powoduje dysfunkcję wątroby i leczenie go. W łagodnej postaci polekowe zapalenie wątroby ustępuje bez dodatkowej terapii; w przypadku ciężkich zmian konieczne będzie dodatkowe leczenie w szpitalu.

Inne środki na zapalenie wątroby

Medycyna tradycyjna oferuje szeroką gamę recept na leczenie zapalenia wątroby. Ważne jest, aby pamiętać, że wszystkie takie środki należy omówić z lekarzem prowadzącym i nie należy ich stosować jako głównego leczenia, odmawiając terapii lekowej.

Miód na wirusowe zapalenie wątroby typu C jest ceniony ze względu na wysoką zawartość pierwiastków śladowych, których bardzo brakuje w uszkodzonych komórkach wątroby. Miód rozpuszcza się w szklance ciepłej wody i pije trzy razy dziennie przed posiłkami.

Ostropest plamisty na zapalenie wątroby jest używany jako wywar lub nalewka; do tych celów stosuje się nasiona, korzenie i liście rośliny. Weź taką ludową medycynę trzy do czterech razy dziennie przed posiłkami..

Wśród przepisów ludowych znajdują się inne rośliny i zioła na wątrobę z zapaleniem wątroby: ciemiernik kaukaski, skrzyp, szałwia, wrotycz pospolity, łopian, rumianek, oman, dzika róża, ziele dziurawca. Preparaty ziołowe z tych roślin poprawiają pracę wątroby, przywracają odporność i poprawiają ogólne samopoczucie pacjenta..

Dieta na zapalenie wątroby

Dieta na zapalenie wątroby (tabela 5) ma na celu zmniejszenie obciążenia chemicznego wątroby i utrzymanie kompletnej i zróżnicowanej diety. Wątroba osłabiona chorobą nie radzi sobie z przetwarzaniem ciężkich, pikantnych potraw i alkoholu, dlatego żywienie z wirusowym zapaleniem wątroby typu C wyklucza wszystkie takie pokarmy.

W diecie z wirusowym zapaleniem wątroby typu B dzienna ilość białka i węglowodanów jest umiarkowanie zmniejszona, a produkty nadają się do gotowania, pieczenia i duszenia. Mięso włókniste należy rozdrobnić, a warzywa bogate w błonnik rozgnieść, aby ułatwić trawienie. Z diety w diecie nr 5 z zapaleniem wątroby typu C wykluczamy pokarmy stymulujące produkcję soków żołądkowych i wywołujące zwiększone tworzenie się gazów.

Jedzenie z zapaleniem wątroby jest konieczne w równych porcjach 4-5 razy dziennie, wszystkie potrawy należy podgrzać. Na pusty żołądek można pić rozcieńczone naturalne soki, kompoty, musy i lekką parzoną herbatę.

Zapobieganie zapaleniu wątroby

Najgroźniejsze spośród wirusowych chorób wątroby są wirusowe zapalenie wątroby typu B i C, więc główne środki zapobiegawcze ograniczają się do zmniejszenia ryzyka infekcji. Podczas komunikowania się z zakażonym pacjentem należy unikać bezpośredniego kontaktu z jego krwią i innymi wydzielinami ustrojowymi, zapewniać mu osobiste środki do codziennego użytku i nie zaniedbać antykoncepcji barierowej.

Nawet jeśli wśród członków rodziny i bliskich współpracowników nie ma pacjentów z zapaleniem wątroby typu B lub C, ryzyko zarażenia się tymi chorobami pozostaje dość wysokie. Aby uniknąć infekcji, konieczne jest staranne przetwarzanie wszystkich produktów spożywczych, nie picie wody niewiadomego pochodzenia i ostrożność przy wyborze owoców morza do potraw bez obróbki cieplnej. W gabinecie manicure, fryzjerskim czy tatuażu należy zadbać o to, aby narzędzia mistrza były jednorazowe lub dokładnie przetworzone bezpośrednio przed rozpoczęciem pracy.

Szczepionki przeciw zapaleniu wątroby

Szczepienie przeciwko WZW B sprawdziło się również jako środek zapobiegawczy, dlatego wpisane jest do kalendarza szczepień obowiązkowych w większości cywilizowanych krajów świata. Szczepionka przeciw wirusowemu zapaleniu wątroby typu B zawiera immunogenne białko, któremu przeciwciała zaczynają być wytwarzane w ludzkim organizmie dwa tygodnie po pierwszym wstrzyknięciu.

Obecnie nie ma szczepionki przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby typu C, chociaż naukowcy na całym świecie aktywnie pracują nad znalezieniem i wyizolowaniem określonego białka właściwego dla wszystkich genotypów i podgatunków tego wirusa. W ramach zabezpieczenia można się zaszczepić przeciwko WZW B według schematu, co zmniejszy ryzyko zachorowania na WZW typu C, ale nie gwarantuje 100% ochrony przed nim.

Pomimo względnego bezpieczeństwa zapalenia wątroby typu A, które u większości pacjentów jest łagodne, można mu również zapobiec poprzez szczepienie. Takie szczepienia są pokazywane pracownikom służby zdrowia, pracownikom placówek opieki nad dziećmi, a także osobom podróżującym do krajów o wysokiej zachorowalności na wirusowe zapalenie wątroby typu A (osoby podróżujące w interesach, personel wojskowy, turyści).

Żółtaczka to wirusowe zapalenie wątroby typu A lub B.?

Choroby wątroby prowadzą do zmiany koloru skóry - staje się ona żółta o różnym nasyceniu. Objaw nazywa się żółtaczką. Etiologia jest spowodowana wzrostem stężenia bilirubiny, barwnika żółci, który powstaje w wyniku metabolizmu hemoglobiny.

Czym jest żółtaczka i dlaczego występuje, rodzaje i cechy diagnostyki różnicowej zażółcenia skóry - rozważymy dalej.

Co to jest żółtaczka i dlaczego się pojawia?

Żółtaczka - co to za zapalenie wątroby - pytanie, które pojawia się, gdy rozwija się objaw. Jednak zmiana koloru skóry nie zawsze wskazuje na zapalenie wątroby, ponieważ taki objaw objawia się również w innych chorobach wątroby. Dlatego jest to całkowicie błędne, gdy zapalenie wątroby nazywa się żółtaczką..

Żółtaczka jest stanem patologicznym, który objawia się zmianą odcienia skóry, widocznymi błonami śluzowymi i białkami oczu. Z reguły twardówka najpierw żółknie, następnie zmienia się kolor błon śluzowych, a następnie zmienia się skóra.

Nasilenie żółtaczki w każdym obrazie klinicznym jest inne. Wynika to ze stężenia bilirubiny, ciężkości uszkodzenia wątroby, czynników etiologicznych.

Zawiera objawy w zależności od patogenezy:

EtiologiaObjaw
Zwiększona hemoliza erytrocytów na tle anemii i wysokiego stężenia bilirubiny we krwi frakcji pośredniej.Cytrynowożółty kolor skóry.
Uszkodzenie komórek wątroby, w wyniku którego zwiększa się odpowiednio zawartość bilirubiny związanej i niezwiązanej oraz ogólny wskaźnik ze względu na wzrost w pierwszych dwóch.Kolor szafranowo-żółty.
Naruszenie procesu oddawania żółci.Żółta skórka z zielonkawym odcieniem.

Jaki rodzaj zapalenia wątroby to żółtaczka - to pytanie powstało z jakiegoś powodu. W XIX wieku chorobę Botkina (zapalenie wątroby typu A) nazywano żółtaczką nieżytową. Dopiero w 1883 roku udowodniono zakaźne pochodzenie choroby. Późniejsze badania doprowadziły do ​​wniosku, że przyczyną rozwoju jest wirus A..

Jak wygląda żółtaczka u ludzi?

W chorobie Botkina okres inkubacji wynosi 35-50 dni. Patologia ma kilka postaci - żółtaczkową, anicteryczną i subkliniczną. Objawy objawiają się etapami, najczęściej u dorosłych i dzieci występuje przebieg żółtaczkowy.

Wirusowe zapalenie wątroby typu A (choroba brudnych rąk) jest chorobą zakaźną przenoszoną drogą fekalno-ustną. Ludzie mogą się zarazić jedząc skażoną żywność, wodę, kąpiąc się w zanieczyszczonej wodzie itp..

Początek zapalenia wątroby typu A ma następujące objawy:

  1. Nieznaczny wzrost temperatury.
  2. Słabość, słabość.
  3. Zatkanie nosa.
  4. Bóle mięśni, bóle głowy.
  5. Dyskomfort po prawej stronie (w 30% przypadków).

Po 7-9 dniach obserwuje się etap żółtaczkowy. Charakteryzuje się przebarwieniami skóry, rozjaśnieniem kału, ciemnieniem moczu. Na tle żółtaczki normalizuje się temperatura ciała, zwiększają się bolesne odczucia w okolicy projekcji wątroby.

Czas trwania okresu żółtaczkowego wynosi 3-6 tygodni. Po nadejściu etapu rekonwalescencji - trwa od 7 dni do sześciu miesięcy.

Przyczyny i rodzaje żółtaczki

W praktyce medycznej wyróżnia się kilka postaci żółtaczki, dlatego ważną rolę odgrywa złożona diagnostyka.

Rodzaje żółtaczki i etiologia:

  • Forma nadwątrobowa powstaje podczas masowego niszczenia erytrocytów. Bilirubina pośrednia rośnie we krwi.
  • Postać wątrobowa występuje z powodu uszkodzenia hepatocytów alkoholem, wirusem, substancjami toksycznego pochodzenia.
  • W postaci subhepatycznej ujawnia się mechaniczna przeszkoda, która nie pozwala na całkowity odpływ żółci, w wyniku czego płyny składowe dostają się do krwi.

Ważne jest, aby rozróżnić rodzaj żółtaczki, ponieważ leczenie jest zasadniczo inne.

Różnica między żółtaczką a zapaleniem wątroby

Wydaje się, że zapalenie wątroby i żółtaczka to dwie różne rzeczy. W pierwszym przypadku mówimy o chorobie zakaźnej, wirusowej lub autoimmunologicznej, aw drugim o objawie, który występuje z powodu procesów patologicznych w wątrobie..

Żółtaczka u ludzi z zapaleniem wątroby

W prawie wszystkich przypadkach zażółcenie skóry rozwija się w chorobie Botkina, nieco rzadziej w zapaleniu wątroby typu E. W przypadku zapalenia wątroby typu C, B objaw ten jest mniej typowy.

Z chorobą Botkina

Etiologia opiera się na przenikaniu patogenu do organizmu. Wirus jest odporny na czynniki środowiskowe, długo zachowuje żywotność.

Na tle wnikania obcego czynnika do krwi wzrasta temperatura, pojawiają się objawy zatrucia.

Kiedy dotrze do wątroby, ponownie namnaża się w gruczole, co prowadzi do zmiany koloru ludzkiej skóry. Układ odpornościowy bierze udział w procesie zapalnym, który pogarsza żółty kolor.

W przypadku zapalenia wątroby typu B.

Różnica w stosunku do postaci A polega na tym, że choroba często przekształca się w przebieg przewlekły, obarczony różnymi komplikacjami. Wirus może być przenoszony z chorego na zdrowego człowieka - poprzez krew, niesterylne narzędzia medyczne itp..

Wertykalny tryb przenoszenia obejmuje zakażenie dziecka przez chorą matkę podczas porodu. Infekcja noworodka podczas laktacji jest możliwa, ale mało prawdopodobna.

We wczesnych stadiach rozwoju objawy są nieobecne lub wymazane. Następnie pojawia się następująca klinika:

  1. Ogólne złe samopoczucie - osłabienie, niemotywowane zmęczenie, letarg.
  2. Bół głowy.
  3. Wzrost temperatury ciała do 37 stopni.
  4. Następnie obserwuje się objawy ze strony wątroby - ciemnienie moczu, przebarwienia kału, zażółcenie białek oczu, błon śluzowych i skóry.

Stadium żółtaczki jest cięższe w porównaniu z chorobą Botkina. Wątroba powiększa się, obserwuje się zespół bólowy, pacjent traci apetyt, co prowadzi do zmniejszenia masy ciała.

W przypadku zapalenia wątroby typu C.

Objawy są wymazane, zamaskowane jako inne choroby. Droga przenoszenia jest krwiopochodna, okres inkubacji wynosi do sześciu miesięcy. Klinika początkowo przypomina przeziębienia. Z reguły, gdy pojawia się żółtaczka, występują już powikłania z wątroby.

Żółtaczka - czy jest zaraźliwa, czy nie?

Sama żółtaczka nie jest zaraźliwa, nie przenosi się z człowieka na człowieka. Jednak wirusowe zapalenie wątroby jest zaraźliwe, co prowadzi do wystąpienia objawów, zaburza pełną funkcjonalność wątroby..

Diagnostyka różnicowa żółtaczki

Aby zrozumieć naturę żółtaczki, wymagana jest kompleksowa diagnostyka różnicowa. We wczesnych stadiach zapalenie wątroby ma podobne objawy, a dopiero potem zmienia się kolor skóry. Ale kolejny kurs jest inny. Jeśli zapalenie wątroby typu A nie ma tendencji do przechodzenia w stan przewlekły, wówczas w przypadku B, C rozpoznaje się poważne uszkodzenie wątroby.

Pierwszym zróżnicowanym objawem zapalenia wątroby typu A jest sezonowość choroby. Najczęściej ludzie chorują wiosną i latem. Innym charakterystycznym aspektem jest znaczna poprawa samopoczucia wraz z początkiem okresu żółtaczkowego. Jeśli podejrzewasz wirusowe pochodzenie żółtaczki, wymagane jest zbadanie krwi pod kątem przeciwciał przeciwko patogenom.

Żółtaczka: czy przenosi się z osoby na osobę

Żółtaczka (choroba Gospella) to zespół kliniczny, który łączy w sobie szereg objawów objawiających się żółtym zabarwieniem skóry, twardówki i błon śluzowych, co jest związane z nadmiernym gromadzeniem się bilirubiny w organizmie. Zwykle substancja ta jest uwalniana podczas rozpadu czerwonych krwinek, który występuje w śledzionie. Następnie bilirubina przemieszcza się do wątroby i po udziale w procesach metabolicznych opuszcza organizm..

W przypadku naruszenia któregokolwiek etapu bilirubina gromadzi się we krwi, co prowadzi do żółtego zabarwienia twardówki i błon śluzowych. Dlaczego to się dzieje? Podczas rozpadu hemoglobiny w organizmie powstaje żółty pigment.

Zwykle opuszcza ciało podczas wypróżnień. Wraz z rozwojem żółtaczki, której towarzyszy niewydolność wątroby i upośledzona drożność dróg żółciowych, we krwi pozostaje dużo bilirubiny. W takim przypadku niewielka ilość tej substancji jest wydalana przez skórę lub nerki..

Żółtaczka to zapalenie wątroby?

Jak rozpoznać żółtaczkę? Najczęściej żółtaczka jest popularnie nazywana zapaleniem wątroby typu A lub chorobą Botkina. Jest to patologia wirusowa, której towarzyszy ogólne zatrucie organizmu i upośledzenie czynności wątroby. Ponadto występują wirusowe zapalenie wątroby typu B i C, a także postacie choroby autoimmunologiczne, mononukleoza, toksyczne, bakteryjne, lecznicze.

Jak długo rozwija się żółtaczka? Okres inkubacji wraz z rozwojem choroby może trwać kilka miesięcy. W zależności od czasu trwania choroba ma różne objawy, może być ostra, przewlekła lub przewlekła.

Rodzaje żółtaczki

Objawy i leczenie żółtaczki są bezpośrednio związane z rodzajem i stadium choroby. W klasyfikacji rodzajów żółtaczki istnieje wiele form tej patologii, które różnią się w zależności od przyczyny wystąpienia. Wyróżnia się następujące rodzaje żółtaczki:

  • Żółtaczka koniugacyjna

Ta postać żółtaczki nie działa jako niezależna choroba - wiąże się z naruszeniem konwersji bilirubiny pośredniej, co prowadzi do gwałtownego wzrostu jej zawartości w organizmie. Zjawisko to jest bardziej typowe dla noworodków, ponieważ ich procesy metaboliczne są nadal niedoskonałe. Jednak czasami ta postać żółtaczki jest diagnozowana u dorosłych. Zwykle rozwija się w wyniku narażenia wątroby na czynniki negatywne - na przykład stosowanie leków.

Również żółtaczka koniugacyjna (kod ICD 10 - P59) może być konsekwencją patologii wrodzonych, wśród których warto zwrócić uwagę na zespół Gilberta-Meilengrachta.

  • Żółtaczka hemolityczna

Patologiczne niszczenie erytrocytów, nagromadzenie nadmiernych ilości bilirubiny oraz trudności z jej eliminacją z organizmu prowadzą do rozwoju tej postaci zaburzenia. Ten stan mogą być wywoływane przez różne zaburzenia i patologie - anemię, białaczkę limfocytową, malarię tropikalną, mięsak limfatyczny. Żółtaczka hemolityczna może również wynikać z toksycznego działania leków na organizm..

  • Żółtaczka fizjologiczna

Ten typ żółtaczki jest charakterystyczny dla noworodków i wiąże się z adaptacją dziecka do nowych warunków życia. Najczęściej fizjologiczna postać choroby rozwija się z powodu niedojrzałości układu enzymatycznego. Ponadto może wiązać się z zaburzeniami metabolizmu bilirubiny. W większości przypadków u wcześniaków i osłabionych dzieci może rozwinąć się żółtaczka. Stan ten charakteryzuje się zażółceniem skóry i błon śluzowych, a także wysoką sennością dziecka..

  • Żółtaczka noworodków

Ten rodzaj żółtaczki występuje również bezpośrednio po urodzeniu i wiąże się z gromadzeniem się dużych ilości bilirubiny we krwi. Zaburzenie to występuje bardzo często i może być konsekwencją niedojrzałości enzymatycznej hepatocytów, zwiększonej produkcji bilirubiny oraz niewystarczającej zdolności wiązania tej substancji w surowicy. W niektórych przypadkach patologia wymaga natychmiastowego leczenia. Bilirubina pośrednia jest trucizną neurotoksyczną, która czasami może uszkadzać korę mózgową i jądra podkorowe.

  • Żółtaczka miąższowa

Ten typ choroby jest uważany za bardzo powszechny. Jest to związane z naruszeniem struktury i funkcjonowania hepatocytów - komórek wątroby. Głównymi chorobami wywołującymi żółtaczkę miąższową są ostre wirusowe zapalenie wątroby i marskość wątroby. W rezultacie wątroba pacjenta powiększa się, skóra najpierw żółknie, a następnie staje się czerwonawa. W tym przypadku na ciele pojawiają się teleangiektazje, które są pajączkami.

  • Żółtaczka wątroby

Ta choroba jest konsekwencją nieprawidłowego działania komórek wątroby, które może być wywołane wzrostem objętości bezpośredniej bilirubiny we krwi. Wirusowe zapalenie wątroby, zmiany polekowe wątroby, marskość, alkoholowe zapalenie wątroby i złośliwe formacje w wątrobie mogą prowadzić do rozwoju żółtaczki wątroby. Najczęściej tej postaci choroby towarzyszy żółtaczkowe zabarwienie skóry, utrata apetytu, nudności, ból w prawym podżebrzu oraz zmiana zabarwienia moczu i kału. Wybór taktyki terapeutycznej odbywa się w zależności od przyczyny, która wywołała rozwój żółtaczki wątroby.

Przyczyny żółtaczki

Istnieje wiele czynników, które mogą wywołać wystąpienie żółtaczki u osoby dorosłej:

  1. edukacja w wątrobie o łagodnym lub złośliwym charakterze;
  2. wrodzone patologie struktury dróg żółciowych;
  3. infekcja drobnoustrojami pasożytniczymi;
  4. patologia wątroby i pęcherzyka żółciowego;
  5. powikłania pooperacyjne;
  6. stosowanie określonych grup leków.

Jeśli mówimy o zagrożeniu zakażeniem wirusowym zapaleniem wątroby typu A, to zagrożone są następujące kategorie populacji:

  • osoby, których bliscy krewni są zarażeni wirusem;
  • osoby, które uprawiały seks z osobą zakażoną;
  • ludzie, którzy zamierzają odwiedzić kraj, w którym występuje duże rozpowszechnienie tego wirusa;
  • ludzie używający narkotyków.

Sposoby przenoszenia żółtaczki z osoby na osobę

Przed udzieleniem odpowiedzi na pytanie, w jaki sposób przenoszona jest żółtaczka, należy zwrócić uwagę na fakt, że może to być fizjologiczne i zakaźne (wirusowe). Mówiąc o pierwszym typie choroby, chciałbym zaznaczyć, że jest on spowodowany nieprawidłowym funkcjonowaniem wątroby. Dodatkowo na stan ten mogą wpływać takie czynniki jak np. Niewydolność w optymalnej pracy dróg żółciowych, co z kolei pozytywnie wpływa na przenikanie znacznej ilości bilirubiny do krwi..

To powoduje zmianę odcienia skóry, a także wszystkie inne charakterystyczne procesy żółtaczki. Biorąc pod uwagę pochodzenie choroby, można śmiało powiedzieć, że żółtaczka fizjologiczna nie jest zaraźliwa i nie przenosi się z człowieka na człowieka..

Mówiąc o żółtaczce zakaźnej, eksperci zwracają uwagę na wysokie ryzyko infekcji u innych, zwłaszcza w domu, w obecności zakażonych krewnych. Tak więc, gdy zażółcenie skóry jest wywoływane przez zmianę wirusową lub zakaźną, choroba wiąże się z bardzo poważną chorobą, a mianowicie zapaleniem wątroby.

  • Wirusowe Zapalenie Wątroby typu A

Wirusowe zapalenie wątroby typu A przenoszone jest przez:

  1. źle umyte lub brudne ręce;
  2. źle przetworzona żywność (dokładnie umyj żywność i nie zaniedbuj obróbki cieplnej przed jedzeniem);
  3. niedostatecznie zdezynfekowane instrumenty medyczne i kosmetyczne;
  4. zakaźna woda.
  5. Z reguły osoba, która przeszła już wirusowe zapalenie wątroby typu A, nie może ponownie zachorować.
  • Zapalenie wątroby typu B

Wirusowe zapalenie wątroby typu B jest przenoszone tylko w płynnym medium. Infekcja występuje w placówkach medycznych, gabinetach kosmetycznych, gabinetach stomatologicznych, gdy personel używa źle wysterylizowanych narzędzi.

Możesz dostać tego typu zapalenia wątroby podczas stosunku z zakażonym partnerem. Wnika do krwiobiegu przez zranioną skórę (rany, otarcia, zadrapania). Dzieje się tak, gdy lekarze lub kosmetolodzy wykonują zabiegi na zakażonym pacjencie, a także gdy ludzie ranią się nawzajem w konfliktach..

  • Wirusowe zapalenie wątroby typu C

Choroba ta jest przenoszona pozajelitowo (wirus dostaje się do organizmu przez narzędzia uszkadzające skórę i błony śluzowe) lub krwiotwórczy (patogen przenoszony jest z krwią). Choroba nazywana jest również „czułym zabójcą”, ponieważ objawy nie pojawiają się od razu i można je wykryć już w trakcie diagnozy już w ciężkim stadium choroby. Choroba jest również niebezpieczna, ponieważ nie ma jeszcze szczepionek przeciwko niej.

Objawy żółtaczki

Ogólne objawy choroby u dorosłych:

  • zażółcenie skóry;
  • wzrost wielkości wątroby i śledziony;
  • wzrost zawartości czerwonych krwinek we krwi;
  • pojawienie się żylnej sieci w jamie brzusznej.

W wieku dorosłym żółtaczka może objawiać się silnym świądem skóry, zmianami odcienia moczu i kału. Ze względu na wysokie stężenie bilirubiny w organizmie kał nabiera szarawego zabarwienia, a mocz silnie ciemnieje.

Diagnoza żółtaczki

Aby wyprzedzić, czy istnieją odchylenia od normy najważniejszych enzymów wątrobowych, należy wykonać biochemiczne badanie krwi. Pomoże Ci również dowiedzieć się o poziomie cholesterolu, obecności białka. Następujące metody diagnostyczne, które zaleci lekarz, to analiza kału, oddawanie krwi w celu oznaczenia przeciwciał przeciwko wirusowemu zapaleniu wątroby we krwi i wszelkiego rodzaju inne infekcje. Dane w tabeli analizy pomogą określić obecność i stopień odchyleń..

Jeśli weźmiemy pod uwagę laboratoryjne metody diagnostyczne, którymi lekarz może zdiagnozować pacjenta: „żółtaczka”, są to rezonans magnetyczny, tomografia komputerowa, diagnostyka ultrasonograficzna dróg żółciowych, wątroby, w razie potrzeby, USG śledziony.

Leczenie żółtaczki

Metody leczenia patologii zależą bezpośrednio od jej formy i etapu rozwoju. Aby terapia była jak najbardziej skuteczna, konieczne jest ustalenie przyczyny rozwoju choroby. W każdym przypadku leczenie zachowawcze można zastosować w celu wyeliminowania objawów żółtaczki, co pomoże poradzić sobie z chorobą podstawową, oraz interwencję chirurgiczną - jest zwykle wymagana w zaawansowanych przypadkach i polega na przeszczepieniu wątroby.

Terapia zachowawcza obejmuje następujące elementy:

  1. Zażywanie narkotyków - leki przeciwhistaminowe, steroidy.
  2. Plazmafereza.
  3. Światłolecznictwo.
  4. Dieta.

Celem leczenia jest pozbycie się wirusa, zapobieganie marskości wątroby i zmniejszenie ryzyka zakażenia innych osób. Jeśli dana osoba rozwinie przewlekłą postać autoimmunologicznego zapalenia wątroby, można ją leczyć kortykosteroidami.

Jeśli terapia nie zostanie rozpoczęta na czas, proces patologiczny może rozwinąć się tak silnie, że lekarze nie mogą osiągnąć okresu remisji. W takim przypadku pojawiają się niebezpieczne komplikacje, których eliminacja jest niemożliwa bez przeszczepu wątroby..

Czasami u osoby rozwija się żółtaczka obturacyjna, która wiąże się z naruszeniem odpływu żółci. Jeśli jest łagodny, a jego patogeneza jest związana z tworzeniem się kamieni w przewodzie żółciowym, stosuje się endoskopową papillosphinkterotomię - zabieg ten pomaga usunąć około 90% kamieni w przewodzie żółciowym. Ta choroba jest również nazywana żółtaczką obturacyjną lub obturacyjną..

Wraz z rozwojem wirusowego zapalenia wątroby typu A pacjenci wracają do zdrowia bez leczenia. W tym przypadku leki antywirusowe nie są przepisywane, a leki stosowane we współczesnej medycynie nie mają na celu zwalczenia wirusa, ale zmniejszenie stężenia i oczyszczenie organizmu ze szkodliwych substancji powstających w wyniku dysfunkcji wątroby..

W takim przypadku można podawać pacjentom roztwory odtruwające, glukozę, witaminy. Pokazano również zastosowanie hepatoprotektorów - leków zaprojektowanych w celu ochrony komórek wątroby. Należą do nich leki takie jak sirepar, silibor, sylibinina. Oprócz tych leków można przepisać leki przeciwskurczowe - papawerynę, no-shpa, remidone.

W skomplikowanych przypadkach zasady leczenia pozostają takie same, ale dużo więcej uwagi poświęca się terapii objawowej. Z reguły czynność wątroby zostaje z czasem w pełni przywrócona..

Aby przyspieszyć proces gojenia i przywrócić normalną wymianę czerwonych krwinek, musisz przestrzegać specjalnej diety. Należy bezwzględnie spożywać pokarmy zawierające białka, żelazo, witaminy z grupy B. Do tej kategorii zalicza się mięso ryb i drobiu, jaja, produkty mleczne. Do diety należy również włączyć suszone morele i pieczywo zbożowe..

Aby przywrócić procesy hematopoezy, potrzebujesz kwasu foliowego. Jego źródłem są zielone warzywa, wątroba, drożdże, kapusta, rośliny strączkowe. W tym okresie nie mniej ważny jest błonnik, dlatego w diecie powinna znajdować się owsianka. Ponadto należy jeść surowe i gotowane warzywa - ogórki, pomidory, marchew, kapustę, cukinię. Równie ważne jest spożywanie wystarczającej ilości owoców i soków.

Bez względu na rodzaj żółtaczki należy zrezygnować z alkoholu, tłustych i pikantnych potraw - wszystkie one dodatkowo obciążają osłabioną wątrobę i przeszkadzają w leczeniu.

Wniosek lekarza

Żółtaczka u dorosłych to dość powszechna grupa zaburzeń, które mogą być związane z różnymi chorobami. W każdym razie pojawienie się zażółcenia skóry i bólu w prawym podżebrzu powinno być powodem natychmiastowej pomocy lekarskiej..